donderdag 29 mei 2003

Vandaag is de dag van vertrek, nu gaat het gebeuren waar we al zolang mee bezig zijn. We worden weggebracht door Mars z'n vader en Danny en Daan en Eric gaan ook mee naar Schiphol. We checken twee rugzakken in (totaal 35 kg) en ontmoetten Marc, Dayna, Leo en Reineke's ouders. Rond half zes gaan we door de douane met z'n tweeÎn. Het is een dubbel gevoel, afscheid nemen van iedereen en weten dat het maanden zal duren voordat je ze weer ziet en ondertussen ook ontzettend veel zin hebt om weg te gaan. De vlucht naar London duurde 40 minuten, hier moeten we ca. 3 uur wachten. Va naf Londen vliegen we 9.639 km in ca. 11,5 uur naar Hong Kong. We hebben vier stoelen met z'n tweeÎn en eigen tv schermen. We slapen allebei een paar uurtjes.

 

vrijdag 30 mei 2003

Op Hong Kong airport aangekomen, wordt onze temperatuur opgenomen via een oorthermometer in verband met SARS, verder geen controles. We besluiten om op de airport de mondkapjes van Sas te gaan dragen. Het is wel even wennen met ademen, maar je voelt je toch iets relaxter tussen al die Chinezen en Hong Kong bewoners. Rond 23.30 uur checken we in voor de vlucht naar Sydney in 8 uur en 45 minuten. Weer hebben we 4 stoelen, maar helaas slapen we nu niet zo.

 

zaterdag 31 mei 2003

Rond 11.00 uur 's morgens komen na 1,5 dag onderweg te zijn geweest aan in Sydney! Vanuit het het vliegtuig zien we de Tasmanian Sea met de zon er volop op, dat ziet er goed uit!! Op de airport worden we aangesproken door Helen Jones, ze ziet ons de rugzakken uit de flightbags halen en vraagt wat onze plannen zijn. Ze waarschuwt ons om geen lifters onderweg mee te nemen. We nemen de trein naar de stad en stappen uit bij Circular Quay omdat we de Harbour Bridge vanuit de trein zien! Daar staan we midden in zonnig Sydney (17 graden) met twee zware backpacks en een volle daypack. Achteraf niet zo slim want we moeten nog een eind lopen. We genieten van het mooie uitzicht op de Harbour Bridge en The Opera House. We besluiten George Street af te lopen naar het Travelers Contact Point waar we gratis kunnen internetten en we vragen advies over een slaapplaats voor de komende nachten. Er hangen veel advertenties van particulieren die je een slaapplaats aanbieden in hun eigen appartement, maar we besluiten om te gaan slapen in Pitt Street in de Maze Nomad Hostel omdat het in het centrum ligt. We zien het niet zitten om nog verder te lopen met die  zware bepakking. We betalen AU$ 53 per nacht en slapen in een double room. Het is echt eenvoudig, maar wel schoon. In onze kamer staat een tweepersoonsbed, een spiegel en een soort kastje. Toiletten, douches, keuken zijn allemaal gezamenlijk. We maken onze rugzakken vast met kabels en sloten aan het bed en gaan te voet Sydney ontdekken. We lopen terug naar de haven om foto's te nemen van Harbour Bridge en The Opera House. We zijn daar rond 5 uur en het begint al te schemeren. Morgen begint de winter hier. We "dineren" bij MacDonalds en beseffen ons erg goed dat dit niet een vakantie gaat worden die we normaal gewend zijn en moeten allebei wennen. We lopen terug via Macquarie Street en langs Hyde Park. Sydney is een erg schone stad met een combinatie van oude en ultramoderne gebouwen. Moe komen we terug en om 20.30 gaan onze ogen dicht.

 

zondag 1 juni 2003

Om 7.00 uur zijn we allebei wakker. Dankzij de earplugs (bedankt San!) hebben we heerlijk geslapen. We douchen en gaan op weg. We ontbijten muffins met fruit juice en caffe latte in de Haymarket en lopen daarna over de Paddy Market. Via China Town lopen we naar Darling Harbour. Het is erg mooi weer (21 graden), dus het is heerlijk om langs het water te lopen. Hier is de Sydney Aquarium en het Maritime Museum, er ligt een marineschip en een onderzeeer. Via de Pyrmont Bridge lopen we Kent Street op tot we bij de Observatory komen waarvanaf we een geweldig uitzicht hebben op de Harbour Bridge. Deze zijn we overgelopen naar de North Shores, de "overkant" van Sydney City. Hier is ook het Lunapark, maar die werd gerenoveerd. Heerlijk fish & chips en calamari gehaald bij Killibirri Fish, een populaire viswinkel (ook voor de locals) die sinds 1976 bestaat. We eten op het gras met uitzicht op de Brigde. Vandaag zien we het weer helemaal zitten. Mooi weer, mooie stad en doen wat je wil! We lopen over de brug weer terug naar de Rocks. Hier is een markt en verderop spelen bands op een podium in het water. We zijn moe van het lopen, dus genieten even van de zon, de muziek en de mensen om ons heen. We besluiten om langs de rand van de Royal Botanic Gardens te lopen, waar je geweldige uitzichten hebt op de Harbour Bridge en The Opera House. De zon gaat alweer bijna onder, mooie foto's gemaakt. Onderweg doen we boodschappen bij Woolworth, een grote Amerikaans aandoende supermarkt waar we avondeten en ontbijt voor morgen halen. Bij gebrek aan inspiratie halen we brood met eieren en kaas en pindakaas. In ons hostel maken we ons diner klaar in de gezamenlijke keuken en eten in de gezamenlijke eetzaal! Tja het leven van deze twee backpackers is wel wat gewijzigd!

 

maandag 2 juni

We worden wakker en we merken dat het flink geregend heeft. Na ons ontbijt gaan we ons visum regelen bij de Dimia office. In Nederland hadden we via internet een work holiday visum aangevraagd en hadden per email een bevestiging ontvangen. De hostel eigenaar, Peter Miller, waarschuwt ons dat het lang kan duren, maar als we er zijn, worden we gelijk geholpen en 5 minuten later zijn we Temporary residents van AustraliÎ (voor de komende 12 maanden). Vervolgens gaan we naar Medicare, waar we een pas aanvragen voor spoedeisende medische hulp. Nederland heeft een overeenkomst met AustraliÎ dat bezoekers gratis van deze service gebruik kunnen maken. We lopen naar Kings Cross waar de Backpackers Car Market is. Hier hopen we ons "huis" te vinden voor de komende maanden. Kings Cross is een achterbuurt met hoeren op elke hoek van de straat. Ergens achteraf ligt de car market op de 2e etage van een parkeergarage. Het valt erg tegen hoeveel auto's er staan, misschien zo'n 30 stuks waarvan 2 4WD. We hadden stiekem gehoopt hier gelijk onze auto te vinden, maar het is laagseizoen dus weinig aanbod. Wel komen we Chantal en Wouter uit Rotterdam tegen. We hebben een hele tijd met ze staan praten. Ze hebben nu 7 maanden in AustraliÎ gezeten en rondgereden met een busje inclusief 2-persoonsbed en alle equipment die je je maar kan gedenken. We hebben veel tips van ze gekregen en krijgen hun ongebruikte VIP backpackers kaart. Het is leuk om echt met iemand te praten die het net allemaal heeft ervaren. We spreken daarna nog een medewerker van deze car market en vragen info over Travelers Auto Barn, een dealer van auto's die een terugkoopgarantie biedt en je echt overal in folders en op het internet e.d. tegenkomt. Hij was absoluut niet te spreken over ze. Daar gaan we dus niet heen. Morgen gaan we verder zoeken. We eten pasta en rusten een beetje uit. Daarna lopen we naar Darling Harbour en Cockle Bay, waar we lekker bij Starbucks een caffe latte en hot chocolate drinken. We proberen het een beetje af te wisselen, wel een beetje goedkoop eten, maar wel genieten van andere dingen.

 

dinsdag 3 juni

We zijn vroeg wakker en dat is goed want we willen veel doen. Veel te vroeg lopen we al over George Street om te gaan internetten, maar ze zijn nog dicht bij Travellers Contact Point (TCP). We lopen door naar Circular Quay en genieten van het uitzicht op de Opera House met volle zon erop en blauw lucht erachter.

Nu lijkt het echt wit. We kopen ons eerste flesje zonnebrand factor 30! Bij TCP checken we email en vragen online een Tax File Number aan, dit in verband met eventueel werken de komende tijd. Daarna nemen we de ferry naar Parramatta. We hebben gelezen dat aan Parramatta Road (25 km lang) alleen maar secondhand car dealers zijn. De tocht duurt een uur en als we een buschauffeur vragen naar Parramatta Road zegt hij dat het erg ver weg is, hij kan ons wel naar het station brengen. Als we het daar vragen, worden we doorverwezen naar Church Street waar ook dealers zitten. We balen dat we blijkbaar voor niets hierheen zijn gekomen. De boottocht was mooi, we hebben een hoop mooie en grote huizen gezien van de rijkere Sydney-ers en een soort mangrovebossen, maar we komen hier toch voor een auto. Op Church Street is een Toyota dealer en bij hem vragen we of hij een Landcruiser van ca. AU$ 7000 heeft. Volgens hem is het erg moeilijk om zo'n auto te vinden. De registratie in NSW is erg streng waardoor veel van dit soort auto's geen rego (soort APK) krijgen. Hij kon ons ook nog blij maken met te vertellen dat Parramatta Road twee straten verder was, gelukkig niet voor niets zover met de ferry! We zien onderweg (ca. 5 km) wel een aantal 4WD staan, maar of te duur of te oud of... Uiteindelijk nemen we vanuit Clyde de trein naar Sydney Central Station. Vanavond bellen we een aantal mensen die een Toyota Landcruiser HJ 60 te koop aanbieden via de Tradingpost. We lopen naar Market City waar we bioscoopkaartjes halen voor de film Basic voor vanavond. Daarna gaan we naar Darling Harbour waar we gaan zitten op houten banken en alvast vragen verzinnen om te stellen aan de particuliere autoverkopers. Na het eten (weer pasta, want de gehakt moest op!) bellen we de verkopers. De 1e vertrekt over 2 maanden naar Amerika, dus wil hem voor uiterlijk AU$ 5000 kwijt. Hij weet niet veel van de auto, maar kan ons wel ontmoeten. De 2e is verkocht. De 3e is wat verder hier vandaan, maar is erg compleet met reserve onderdelen, we maken een afspraak om hem a.s. vrijdag te ontmoeten. De 4e bellen we na de bioscoop. De film was wel aardig. Daarna bellen we de 4e kandidaat en hij verkoopt een HJ60 compleet met campinggear voor AU$ 6500. Degene die ik aan de telefoon heb, weet niet zoveel van de auto, dus zijn moeder gaat ons terugbellen. Geweldig dat we een Australisch mobiel nummer hebben!

 

Woensdag 4 juni

We bellen de verkopers uit Hunters Hill en maken een afspraak voor vanochtend. We nemen de ferry van 10.25 naar Woolwich en zien Denise al staan bij een witte Landcruiser. Ze rijdt een heel stuk met ons en vertelt over de auto. Hij is van de stiefzoon van haar man die uit Engeland was overgekomen. Hij heeft een off-road cursus gevolgd in Adelaide en heeft veel versleuteld aan de auto en goed onderhouden. De auto komt compleet met heel veel camping gear en extra onderdelen. We zijn op slag verliefd! We rijden zelf ook een stukje op een parkeerplaats (links rijden, dat is wennen). Daarna rijden we naar huis waar haar dochter Penny is die nog meer over de auto verteld en alle extra spullen en papieren laat zien. Het is bijna ongelooflijk, precies de auto die we zoeken met alle camping gear erbij die we nodig hebben! We spreken voor morgen af bij de garage om de auto te laten checken, ze laat doorschemeren dat de auto ook wel voor AU$ 5000/5500 weg kan. Penny zet ons af bij de ferry en we durven nog niet 100% blij te zijn. Eerst morgen de garage afwachten. Zodra we weeer bij Circular Quay zijn gaan we toch maar een bankrekening openen bij de Commomwealth Bank ook i.v.m. het betalen van de auto. Dit was zo gebeurd. We maken via telebankieren met spoed geld over op onze nieuwe Australische rekening en hopen morgen een cheque te kunnen uitschrijven.

 

Donderdag 5 juni

Om 6.00 uur zijn we klaarwakker! We moeten om 8.00 uur de ferry hebben, dus genoeg tijd. We genieten van het ontwaken van de stad bij Circular Quay waar veel mensen joggen, hun ontbijt nemen of net als ons wachten op de ferry. Denise haalt ons op bij de ferry en samen rijden we naar de garage waar George de auto (onze auto?) bekijkt. Helaas hebben we te weinig verstand van auto's om bijdehand te doen, maar we kijken en luisteren met hem mee. We maken een kort ritje en volgens hem moet deze 4WD maar liefst AU$ 7.000 op kunnen leveren. Denise zegt tegen Mars dat we de auto voor AU$ 5000 kunnen kopen, met alles erop en eraan, dat is snel verdiend... Sounds too good to be true. We zeggen ja! en spreken af dat we vanmiddag alles afhandelen. Helemaal gelukkig varen we terug en gaan gelijk langs de bank om het geld op te nemen. Helaas mocht dit niet zo zijn. Het saldo is nog AU$ 0. We kunnen wel later vandaag bellen en checken of het bedrag gestort is. Teleurgesteld lopen we naar TCP om te checken of het geld wel van de Raborekening af is. Dit is het geval, dus zweeft het nu ergens. Echt shit, we hadden zo gehoopt om vandaag alles rond te krijgen.

We bellen het speciale telefoonnummer van de bank en daar wordt mij toegezegd dat het geld binnen is en dat het naar mijn rekening wordt overgeboekt, goed nieuws! Helaas als we bij de bank zijn, staat het geld niet op de rekening en moeten we het over een half uur weer proberen. We bellen Denise om de afspraak te verlaten en wachten in de haven onder het genot van een ijsje. We balen en even later is er nog geen geld op de rekening en kunnen we het pas morgenochtend weer proberen. Helaas, verspilling van de tijd. We spreken morgen om 16.00 uur bij de RTA office in Gladesville af met Denise om daar de auto over te laten schrijven. 's Avonds lopen we naar Star City om toch nog iets nieuws van Sydney te zien. We hebben geweldig uitzicht op de stad en sky line. We eten bij Scruffy Murphy's, een Ierse pub waar we steak met mashed potatoes en fish & chips eten en eindelijk met een lekker biertje erbij! Speciale "backpackers" deal: Sydneys beste steak voor AU$ 5, maar ze vergeten erbij te vertellen dat je verplichte biertje wel AU$ 3,50 kost! Op het moment dat ik dit schrijf (20.15 uur) ligt Mars naast me te slapen (of een hazenslaapje zoals hij het zelf noemt!). Het was vandaag trouwens erg winderig, toch een beetje winter.

 

vrijdag 6 juni

We nemen de bus naar Bondi Beach, het strand van Sydney. In eerste instantie valt het ons tegen, niet echt groot! Maar het is ontzettend mooi weer, blauwe lucht en zo'n 23 graden. Het water is koud 17 graden. In Bondi zijn de mensen erg sportief, joggen, zwemmen in de zee en in het zwembad, we voelen ons bijna schuldig als we in het zand gaan zitten! Vanaf Bondi maken we een wandeling richting Bronte. We lopen langs sandstone die helemaal gevormd is door de zee. Boven Mc Kenzies lookout hebben we geweldig uitzicht op de South Pacific Ocean. Na deze inspanning drinken we wat op de boulevard en genieten van de zon. Aan het begin van de middag moeten we weer richting de stad om het geld op te halen. Gelukkig gaat het nu zonder moeilijkheden. Via Subway (lekkere broodjes!) en het hostel nemen we de bus naar Gladesville waar we Denise ontmoeten bij de RTA waar de auto op Mars z'n naam wordt overgeschreven. Denise moet nog een briefje schrijven dat we bij haar verblijven vannacht zodat we een adres in Sydney hebben. We hebben zo'n geluk dat we zo iemand als Denise hebben getroffen, ze regelt alles en is echt zo aardig. Mars rijdt met ons naar Denise haar huis en rijdt ontzettend goed links! Ondertussen zit ook het roofrack op het dak en we zijn zo blij met ons nieuwe huis, hij is echt heel stoer! Bij haar huis meten we de achterkant i.v.m. het kopen van een matras en worden nog uitgenodigd om een kop thee te drinken en van het uitzicht te genieten. Ze wonen heel mooi met uitzicht op de Parramatta river. We rijden met ONZE auto naar de ferry en laten hem daar vannacht staan. Hier is het veiliger dan midden in de stad met al die spullen erin, het is gratis parkeren en we hoeven het drukke Sydney niet in te rijden. In de ferry zijn we helemaal enthousiast en we kunnen niet wachten om morgen te gaan rijden. Eigenlijk willen we het vieren met een etentje in de Rocks of in de haven, maar de restaurants zijn of erg rustig, hebben geen lekkere menukaarten of zijn gewoon duur! We lopen in Pitt Street als we op Australia Square muziek horen en een hoop mensen zien staan. Gezellig, feestje! Waarschijnlijk is het de vrijdagavondborrel van de banken en kantoren rondom dit plein. Er draait een dj, bier (duur!) in overvloed en goedgeklede mensen (behalve dan die 2 babackpackers!). Leuk om mee te maken, het lijkt ons wel wat om hier te werken. Uiteindelijk lopen we toch maar verder en halen een lekker broodje bij Subway (wederom). Dat etentje komt nog wel... We ruimen de backpacks alvast weer in, want morgen gaan we uitchecken.

 

zaterdag 7 juni

We zijn weer vroeg wakker en genieten nog even van de douche hier, wie weet duurt het nog even voordat we weer een douche tegenkomen! We checken uit en gaan bepakt en bezakt naar het busstation om vervolgens na een uur of 2 / 3 eindelijk bij onze auto aan te komen. We halen alle spullen uit de auto, tent, 2 luxe stoelen, 2 klapstoeltjes, 2 esky's (koelboxen), een heleboel kratten met keukenspullen, reserve onderdelen, hengel te veel om op te noemen. We gaan rijden richting de Blue Mountains en willen onderweg nog wat ontbrekende dingen kopen. Het rijden valt echt mee, we letten allebei goed op en helpen zo nodig (moet ik nu een lange bocht nemen, moet ik nu eerst rechts of links kijken?). We lunchen bij MacDonalds (goedkoop!) en stoppen in de buurt van Penrith bij outlet stores. We kopen een matras (foam) en 2 kussens. Hopelijk slaapt het goed voor onze ruggen. Daarna kopen we bij een outdoorwinkel een barbecuepan, een pannetje, een compressor en laten de gastanks vullen. Aangezien het tegen 3 uur loopt en het over 2 uur donker is, gaan we een slaapplaats voor vannacht zoeken. Via het Information Centre komen wij bij Nepean River Caravan Park uit. Mars wilde liever ergens gratis staan, maar dit leek ons wat wijzer de eerste nacht. We staan vlakbij een barbecueplaats met mooi uitzicht. Aangezien onze auto nog niet is ingericht als slaapplaats zetten we de tent op. Gelukkig heb ik toch nog wat onthouden van het kamperen van vroeger, want de tent staat zo. Matras erin (past net!) en dat wordt onze plek voor vannacht. We rijden nog even het stadje in (Emu Plains) om boodschappen te doen bij de Aldi (joepie, net als thuis!!!). Ook halen we wijn en bier (Carlton Cold, topbier dus geen Foster's dat schijnt hier in AustraliÎ voor mietjes te zijn) voor vanavond.

We koken in de camp kitchen (wij zijn de enigen, de rest heeft een luxe camper met eigen keuken) en maken rijst met kip en honey mustard saus, niet zo'n succes, gelukkig hebben we ook koekjes gehaald! We richten onze tent een beetje in, hangen een lampje op (geweldig Sas!) en lezen wat. We zitten nu aan de rand van de Blue Mountains en morgen willen we hier alles gaan verkennen. Ben benieuwd hoe we zullen slapen in een tent, Rein & Mars kamperen, ik hoor een hoop mensen in Holland lachen!

 

zondag 8 juni

We worden vroeg gewekt door de vogels (weer eens wat anders dan de auto's in Sydney). We hebben redelijk geslapen, wel erg koud gehad. Het is nu 8 graden. We ontbijten in de camp kitchen, warme thee met toast. Via de Great Western Highway gaan we de Blue Mountains in. We besluiten te starten bij Katoomba, waar de Three Sisters zijn. Dit is zo'n 45 km rijden door de bergen. Mars kan zijn stuurkunsten goed laten zien, veel bochten en natuurlijk veel klimmen en afdalingen. We merken dat onze Toyota bergopwaarts in een lagere versnelling moet anders heeft hij niet genoeg kracht (niet zo raar met al die spullen achterin). Rond half elf komen we in Katoomba aan en we zijn niet de enigen. Bussen met toeristen en ook een hoop AustraliÎrs die op pad zijn omdat Queen Elisabeth jarig is (de 2e maandag van de maand juni wordt dat hier gevierd). We parkeren de auto voor 2 uur voor AU$ 5 en lopen naar Echo Point. Het is gelukkig niet zo druk dat we moeten wachten, we hebben geweldig uitzicht op de Three Sisters en de rest van de Blue Mountains (Jamison Valley). We lopen de Giant Stairway (900 treden naar 1 van de Three Sisters toe) en doen de bushwalk naar Katoomba Falls, een waterval. We "powerwalken" terug naar Echo Point en praten met een Pool die al 30 jaar in AustraliÎ woont en ons veel verteld over de Blue Mountains. In de winter (nu dus) zie je de blauwe gloed niet zo goed, maar in de zomer ruik je en zie je de olie (gloed) van de eucalyptusbomen. Hij laat ons door z'n verrekijker een aboriginal gezicht zien op de 1e Sister en toont ons de ruÔned Castle, een berg die op een ruÔne lijkt. Ook krijgen we een stukje van een plant die Devils Head heet, de zaden ervan lijken op...het hoofd van de duivel. We smeren brood en lunchen bij de auto in het zonnetje. Het is hier in de mountains wel een stuk kouder dan in Sydney. We rijden terug naar Wentworth Falls. Onderweg komen we een soort Gamma tegen waar we een houten onderstel (2 houten platen) laten zagen voor ons bed. Het idee is om deze plank bovenop de plastic boxen te laten steunen. We schroeven scharnieren zodat we een gedeelte nog makkelijk kunnen laten omklappen en zijn helemaal blij met ons zelfbedachte constructie. We doen een aantal bushwalks in Wentworth Falls. Je hebt prachtig uitzicht op de waterval en als afsluiter lopen we ook helemaal naar beneden naar het einde van de waterval. Naar beneden gaat prima, maar weer omhoog is best zwaar met onze conditie! We pakken de auto en zijn van plan om een goedkope campground te zoeken in de buurt van Glenbrook, maar we rijden zo de file in, iedereen gaat rond zonsondergang weer richting Sydney. Het is donker als we in Glenbrook aankomen en de campground is na 3x vragen nog steeds niet te vinden. Op dat moment hoor je een stemmetje in je achterhoofd, je moet zorgen dat je voor het donker een slaapplaats hebt. We zijn moe en willen eten en een plek om te slapen. GeÔrriteerd rijden we naar Emu Plains waar we nog 5 plastic boxen halen om ons bed helemaal perfect te laten liggen. Op de parkeerplaats van Woolworths gaan we de constructie in werkelijkheid uitvoeren en natuurlijk past het niet. Te lang en te breed, ongelofelijk. Ons humeur wordt er niet beter op... We gaan op zoek naar Mac Donalds die we natuurlijk ook niet kunnen vinden. Puntje bij paaltje rijden we naar het caravanpark van gisteravond. De receptie is al dicht en we kunnen niet naar binnen. Maar...gelukkig wist ik de code van het hek nog en deze werkt! We rijden naar binnen, zetten de tent op, eten een boterham en gaan slapen. Wat een shit eind van een lekkere dag.

 

maandag 9 juni

Om half zeven worden we weer wakker van de vogels, o.a. eentje die heel hard aaaa, aaaa, aaaa doet. De eerste keer dat ik deze hoorde dacht ik dat er iemand afgemaakt werd (te veel films gezien!). We douchen snel en op hoop van zegeven rijden we de poort uit. De slagboom gaat gewoon open en onze eerste gratis nacht is een feit. Net buiten de camping is een terreintje waar we de auto neerzetten en ontbijten op onze stoelen in het zonnetje. We zien het allemaal weer een stuk positiever en gaan opnieuw kijken wat we aan de slaapplaats kunnen doen. Conclusie is (volgens ons) dat er wat inkepingen gemaakt moeten worden en dat het dan moet passen. We moeten toch richting Parramatta om naar het noorden te rijden, misschien zien we daar een oplossing. Het is vandaag een nationale feestdag, dus als we langs Parramatta rijden is alles nog gesloten, dan rijden we maar gelijk door naar de beaches. We zijn wel toe aan zon, zee, strand en even niets doen. Via highway 7 en 1 komen wij bij Brooklyn, een klein vissersdorpje bekend om z'n oesterkwekerijen. We gaan even in de haven zitten in het kader van drive, revive, survive. Daarna gaan we via de scenic route 83 naar de echte kust. Scenic is een groot woord, het enige wat we hebben gezien zijn bomen en Mars heeft weer wat bochtenwerk kunnen oefenen. We stoppen in Terrigal. Veel ouders met kinderen genieten hier van het strand, wij ook.

We eten fish & chips op de kade en hebben weer echt een vakantiegevoel. We besluiten om niet zo ver meer te rijden en bepalen Norah Head als ons eindpunt van vandaag. We stoppen nog even bij The Entrance waar net de pelikanen worden gevoerd. Bij het Visitor Centre vragen we naar een goedkope camping en ze verwijst ons naar Norah Heads (ca. 10 km verder)! Op de camping krijgen we een mooie plek aan het einde van de camping (weer) en vlakbij de barbecueplaats (weer!). Het is hier lekker rustig en we horen de zee achter ons. We lopen een stukje om de zee te zien, maar kunnen het niet vinden. Ondertussen belt Sas, wat geweldig om even met Nederland te praten. We zetten de tent op (ja, het gaat steeds sneller, zelfs Mars weet al wat hij precies moet doen!). Deze camping heeft geen camp kitchen, dus gaan we zelf aan de slag met gasflesjes en kookplaatjes. Uiteindelijk eten we heel romantisch bij kaarslicht buiten op de stoelen rijst met satehsaus en tomaat, komkommer, olijf salade met een biertje en een wijntje. We worden er een beetje melodramatisch van! Wat kan er in een dag weer veel veranderen. Nu zitten we heerlijk onder de mooiste sterrenhemel van AustraliÎ! Vlakbij ons lopen konijntjes, we horen vogels, kortom echt vakantie. Na wat gezoek naar afwasmiddel en afwasborstel (we moeten echt logica gaan toepassen in de plastic boxen!) doen we de afwas.

 

dinsdag 10 juni

Om 7 uur na een lange nacht slapen worden we wakker door regen! We horen het tikken op de tent en blijven nog lekker liggen. Als het is opgehouden, maken we thee op het gasstelletje (wel wat moeilijker met wind) en ontbijten we. Daarna gaat Mars z'n toch al korte haar er helemaal af, standje 0 met de tondeuse. We laten de tent drogen and we're off. We vragen bij de receptie naar een hardware store en deze is vlakbij. We willen een zaagje kopen om het bed op maat te zagen zodat we eindelijk in de auto kunnen slapen. Uiteindelijk lenen we een zaag en gaan op hun parkeerplaats de hele constructie passend maken. Drie uur later past het perfect en delen we de auto in zoals ons handig lijkt. Op het roofrack moeten alleen de 2 reserve watertanks en benzinetanks, de rest heeft een plaats in de auto. We zijn nu echt trots! We gaan weer noordwaarts (!) via wat mooie stranden Frazer Beach en een geweldige lookout bij Snapper Point waar we een beetje off-road naar toe moeten rijden. Daarna rijden we naar Swansea waar een mooie gratis overnachtingsplek zien vlakbij een camping. Maar omdat we naar de bioscoop willen (is goedkoop op dinsdag, maar AU$ 9), moeten we naar Charlestown rijden, zo'n 25 minuten rijden. Als we daar zijn, eten we een broodje bij Subway en zien geen leuke film, dus rijden we weer verder. We stoppen bij Stockton, waar we de auto langs een rivier zetten en hier gaan overnachten (als we niet weggestuurd worden). Even bij een boom plassen, tanden poetsen met een fles water en wat pseudo-gordijnen ophangen tegen de inkijk. Welterusten!

 

woensdag 11 juni

We worden wakker nar een goede eerste nacht IN onze auto. De auto is wel vochtig van binnen, maar we hebben perfect geslapen. Het is nog steeds koud 's nachts en als we de auto uitkomen zien we dat het erg mistig is. Vandaag willen we naar Hunter Valley, een bekende wijnstreek hier. We stoppen onderweg bij de Mac voor een ontbijt en een sanitaire stop. Dan gaan we via Kurri Kurri over de 132 naar Cessnock. Onderweg tanken we (bij de duurste pomp die we tot nu toe hebben gezien) en rijden we naar Jackson's Hill Vineyard. Er zijn genoeg wijngaarden om uit te kiezen, maar deze staat in de Lonely Planet en achteraf is het een perfecte keuze. Het is nog voor 10 uur als we aankomen en er hangt nog een beetje mist maar de zon komt er doorheen. Als we het terrein oprijden, zien we een aantal kangoeroes. Ze blijven even staan, wat geweldig om ze in de natuur te zien. Daarna hoppen ze de wijngaarden in. Wij hoppen verder de heuvel op en doen een wijnproeverij van 4 verschillende wijnen. Heerlijk zo 's morgens! We vinden ze allemaal lekker (echte kenners!) en besluiten de goedkoopste te kopen, een witte Semillon uit 2002. Ze verkopen de wijn alleen hier, dus geen distributie. Het is een redelijk klein vineyard wat wij wel zo leuk vinden.We krijgen een paar goede tips om nog verder hier te bekijken. We rijden nog wat omhoog naar Audrey Wilkinson Vineyard waar je uitzicht hebt over een groot gedeelte van het gebied. Ook stoppen we bij Hunters Valley Garden Village, een plaats met wat winkeltjes en restaurants, niet wat wij echt leuk vinden. Het is ontzettend mooi om hier te rijden, lekker heuvelachtig. We rijden daarna richting Nelson's Bay. We hebben van twee verschillende mensen gehoord dat het er erg mooi is en dat de whales hier voorbij trekken, klinkt goed. Rond half 3 komen we hier aan en raken aan de praat met een local die ons de Halifax camping aanraadt. We praten een poosje met hem. Dat merk je wel dat mensen snel een praatje met je maken en dat je goede tips van ze krijgt. Nelson's Bay is een rustig havenplaatsje waar veel oudere mensen wonen. De camping ligt ontzettend mooi, een paar honderd meter lopen en we staan op het witte strand van Shoal Beach. Het is zo jammer dat het zo snel donker wordt. We rijden naar de haven om daar vis te eten. Het lijkt hier wel uitgestorven, er zitten een paar mensen te eten, maar dat is het dan ook wel. We eten bij Hog's Breath waar Mars een lekkere steak eet en ik Marlin. Lekker om weer een keertje uit eten te gaan (wel duur!).

 

Donderdag 12 juni

We zijn weer lekker vroeg wakker omdat het erg licht is in de auto. Vandaag ga ik wat aan de "gordijnen" doen. We hadden een dubbele doek van Denise gekregen om onze spullen af te dekken. Deze hadden we aan een kant van de auto hangen. Gisteren heb ik het doek in tweeÎn geknipt dus nu kunnen we beide kanten bedekken. Op het achterraam hebben een zilveren zonnescherm. Het ontbijt brengt lekkere zelfgemaakte pancakes met sirup van de Macdonalds (je moet het toch een beetje goedkoop houden). Daarbij lekker muntthee met melk (ja net als Marc het doet!!) We leggen een paar flessen gevuld met water in de fridge in de hoop dat deze snel bevriezen om deze later in de esky te leggen zodat we zaken koud kunnen houden.Daarna lopen "ons" strandje op om te kijken of er ook op kunnen komen vanaf de andere kant. Zo te zien is een het soort privÈ strand. De lucht is helemaal blauw, geen wolkje te zien, het belooft een mooie dag te worden. Ik ga douchen en mars blijft op het strand. Mars raakt aan de praat met John die met zijn vrouw en haar zus ook op de camping staat. Na een uur lekker gedoucht te hebben staat mars nog steeds lekker te keuvelen met John over 4WD's, Outback en Nederland (waar hij zelf ook is geweest, Voelendam geeft hij aan). De Footie wedstrijd van gisteren (NSW tegen Qld, NSW heeft gewonnen. Je kunt het zien als een Nederland tegen Duitsland). Vandaar dat het gisteren zo uitgestorven was, iedereen keek blijkbaar naar de wedstrijd. Daarna gaat Mars douchen. Ondertussen proberen we nog steeds onze kleding te drogen, wat nog steeds geen succes is. De zon staat er vol op, maar drogen doet het niet. We pakken alles in en rijden naar de haven. Vandaag is het zover dat Marcel na jarenlang weer een hengel kan pakken. Enkele dagen geleden heeft hij namelijk een leuke maar amateuristische werphengel gekocht bij K Mart. Aangezien het een tijd geleden was dat Mars gevist heeft (toen alleen met zijn bamboehengeltje) vraagt hij aan een oudere man die er blijkbaar verstand van heeft welke "rod" hij het beste kan kopen. Na een uitvoerige demonstratie dacht hij klaar te zijn, maar je moet natuurlijk je haakje laten zinken dmv sinkers (stalen balletjes). Verder nog een dobber erbij en klaar. Enfin, vanochtend nog even bait gehaald, de lokale lekkernij voor de vissen namelijk red prawn waarmee je wel iets moet kunnen vangen. Op de pier zetten we onze klapstoeltjes neer en Mars gaat aan het werk.Het uitwerpen behoeft wat oefening en de vissen zijn slim en eten de lekkere prawns eraf zonder zich te laten vangen. Getuige het lege haakje dat Mars iedere keer binnenhaalt. Natuurlijk stopt er een oudere man die wat verhalen verteld over vroeger. Oorspronkelijk kwam hij uit ItaliÎ/JoegoslaviÎ, maar door de oorlog (wilde niet vechten) is hij naar Australie gevlucht. Na een half uur aandachtig geluisterd te hebben schijnt de zon volop. Het geluk brengt nog met zich mee dat we een tweetal dolfijnen zien. Oke in dolfinarium zie je ze ook maar hier in het wild, zo vrij als een vogel. Kortom heerlijk genieten van het niets doen!! Na een paar uur is er geen enkele vis tegen de haak aangezwommen dus geven we het op. We gaan een (gratis) plekje zoeken om te overnachten. We zien een prachtige (maar snelle) zonsondergang en besluiten om ons eten klaar te maken op een parking lot. Lekker pasta maken en de mensen die langslopen kijken niet raar op maar maken een gebaar van het ruiken van een lekker maaltijd. Eerder op de dag hebben een tape gekocht voor in de auto. Een hoop waardeloze titel maar wel een tape van jawel de Backstreet boys (I want it that way staat er ook op. Reineke was erg blij! En dit plezier voor maar 2,50 $. De paste op het gasstelletje smaakt verrukkelijk. Na een beetje rondrijden besluiten we om op deze parking lot te slapen. Het is weer een vroegertje, om 8 uur liggen we in bed.

 

Vrijdag 13 juni

Om half zeven zijn we wakker (lange nacht) en wassen ons in de openbare toiletten en ontbijten door snel een boterham met pindakaas naar binnen te werken. Om kwart voor acht zitten we in de auto. Bij Anna Bay zien we een 4WD access to the beach. We rijden natuurlijk niet voor niets in een 4wd. Onervaren, maar stoer als we zijn rijden we die kant op. Mars geeft nog aan of het niet verstandig is de banden wat leger te laten lopen, zodat de banden met oppervlak hebben., maar volgens mij hoeft dat niet. We rijden een stuk en dat gaat prima, tot we terug willen en omhoog moeten rijden. De banden spinnen en we graven ons in. We leggen sten eronder, laten de banden wat leeglopen , graven uit maar het mag niet baten. Gelukkig stopt er een andere 4wd (we waren tot nu toe de enigen)die ons helpt. Mars gaat samen met de man de banden nog meer leeg laten lopen tot 20psi. Mars rijdt achteruit en kan vaart maken en rijdt er zo uit. Weer wat geleerd! We kopen bij de eerstvolgende benzinepomp een tyre gauge waarmee je bandendruk kan meten. We rijden verder en willen naar de Barrington tops, een gebergte waar je waanzinnig mooi schijnt te kunnen lopen. Ook deze tip hebben we van een gepensioneerde man die we ontmoet hebben. Via Medowie (en een stukje gravelroad) rijden we naar Highway 2 (the bucketts highway) die we volgen tot 10 km voor Gloucester, waar we de Gloucester tops road nemen. Met veel bochten gaan we de bergen in, steken fords over ( wegen door het water) heel cool. En moeten koeien van de weg af jagen om door te kunnen rijden.

We zien wat papagaaien en wilde paarden en een paar kangoeroes (helaas ook dode) en horen alleen maar vogels (en de Backstreets Boys). We rijden helemaal tot het einde van de Barrington Tops National Park en doen een bushwalk. Je hebt echt geweldige uitzichten op de bergen, het is een beetje bewolkt, maar de zon laat zich regelmatig zien waardoor het nog mooier wordt. Terug gaan we via Gloucester over de 2 naar Nabiac waar we uiteindelijk weer op de echte highway komen waar je 110 km per uur mag. We besluiten te rijden naar Port Macquarie wat nog een eind is en waar we in het donker aankomen. We zoeken naar een camping en komen bij Big 4 terecht aan het strand. We eten simpel brood met tonijn en drinken er een wijntje bij. Het waait hier een beetje dus gaan we weer lekker vroeg de auto (dus ook ons bed) in!

 

zaterdag 14 juni

Rustig wakker geworden met de zon in onze auto. Rond 10 uur gaan we aan een lange autorit beginnen. We willen nu echt naar Byron Bay rijden en daar een paar dagen blijven. Het is erg onrustig om elke avond weer ergens anders te zijn. We stoppen onderweg even bij een fruitstalletje om aardappels, komkommers, bananen en appels te halen. We wisselen halverwege om met autorijden en volgen highway 1 die eigenlijk langs de hele oostkust loopt. Onderweg zien we veel bananen- en suikerrietplantages. Na ca. 400 km zijn we het redelijk zat, op de meeste stukken mag je maar 100 km per uur en dan heb je ook nog bergje op, bergje af. We stoppen bij de Mac in Ballina om ons klaar te maken voor de laatste kilometers. Rond 4 uur komen we Byron Bay binnenrijden. We merken gelijk al dat het drukker is en gelukkig ook jongere mensen! We zoeken eerste een camping voor een paar dagen. In de Lonely Planet staan 2 genoemd van ca. AU$ 12, maar die prijs dateert waarschijnlijk van 10 jaar geleden, want we moeten AU$ 22 betalen. We zitten ca. 1 km van het "centrum" af, dus kunnen we de auto laten staan. We boeken voorlopig 1 nacht vanwege de tegenvallende prijs. Ook op de camping merk je dat er veel meer jongeren zijn, kleinere auto's en tentjes. Het is ook veel drukker dan dat we gewend zijn. We staan weer op een mooie plek met uitzicht op Clarks Beach. We leggen de rugzakken onder ons bed en lopen naar het stadje. Het is net een lekker stukje lopen, ondertussen gaan de zon onder. In de verte zien we silhouetten van bergen, geweldig mooi gezicht. In het stadje gaan de winkeltjes al snel dicht, morgen dan maar kijken. We gaan een lekker biertje drinken bij de Beach Hotel waar het gezellig druk is. Ondertussen kijken we naar een Footie wedstrijd tussen New Zealand en Engeland. We eten lekker nachos todos zonder sla. Heerlijk om te zitten, te drinken, te eten en tv te kijken! Daarna lopen we weer naar ons huis en lezen wat. Onze tijdelijke buren spelen gitaar, gezellig!

 

zondag 15 juni

Het is weer prachtig weer, blauwe lucht, geen wolkje te zien. We besluiten 2 nachten bij te boeken zodat we een beetje aan onze "tan" kunnen werken en even niet in de auto hoeven te zitten. We doen zomerkleding aan (eindelijk een rokje en korte broek aan) en nemen de stoeltjes mee naar het stand. We lopen een stuk en kijken vanaf een lookout zowel noord als zuid langs de kust. Daarna zoeken we een plekje op het witte strand. Het is nog wel winderig, maar hoe later het in de ochtend wordt, hoe warmer. Mars gaat de zee in en duikt in de golven. Ik lig en zit lekker te lezen in mijn gevonden boek The daughters of the prince. Rond 3 uur lopen we naar het centrum om boodschappen te doen. We willen vanavond voor het eerst gebruik gaan maken van de barbecueplaten die op elke camping beschikbaar zijn en kopen hamburgers (uit de vriezer), eieren, bacon en broodjes. Zodra we terug zijn, beginnen we gelijk met koken, nu is het nog licht. Het smaakt goed, we eten bij zonsondergang. Als toetje eten we watermeloen. Als we klaar zijn is het pas 6 uur. We lopen weer naar het centrum om te internetten. We zijn benieuwd naar de e-mail die we hebben ontvangen en hoe het met de bankzaken gaat! Na 1 1/2 uur gaan we terug naar de camping en lezen nog wat.

 

maandag 16 juni

Vanochtend willen we eerst even "sportief" doen om vervolgens vanmiddag op het strand te zitten. We lopen via de Cape Byron Walking Track (1,5 km omhoog) naar de Lighthouse uit 1901. We hadden ook met de auto kunnen gaan zoals de rest van de mietjes die hier al boven op de berg zitten. We hebben weer prachtig uitzicht op de oceaan, we zien een whale op het water spatten en zien een stuk 10 dolfijnen. Echt super! We lopen naar het meest oostelijke puntje van AustraliÎ (dat is 1 Bart!) en lopen via het strand weer terug. We lunchen bij de auto en gaan naar het strand. Tot nu toe smeren we ons in met factor 30 en we worden dus ook echt niet bruin! Maar better safe than sorry! 's Avonds gaan we op zoek naar de indoor/outdoor bioscoop die in de Lonely Planet staat, deze bestaat helaas niet meer. Daarna rijden we naar de Piggery, een restaurant, spa en bioscoop. Hier draait Johnny English, maar we besluiten om een andere keer te gaan. Dus rijden we naar Global Gossip waar we ! de rest van het reisverhaal typen. Samen typen we ons gek en na een uur is het klaar (we hebben wat voor onze lezers over!). We gaan terug naar de camping, morgen gaan we weer een stukje noordelijker.

 

dinsdag 17 juni

We hebben vannacht samen onder 2 dekens geslapen omdat het hier 's nachts echt koud is, gek contrast met overdag. We gaan op weg via alle roundabouts (rotondes) die AustraliÎ rijk is (en dat zijn er erg veel). We rijden langs Wooyung en zien daar weer een 4WD beach access. Het is nog vroeg dus we laten onze banden leeglopen tot 20 psi en gaan het strand op. Het gaat super en we stoppen om wat mooie foto's te maken. Een andere 4WD stopt en waarschuwt ons dat je zonder permit het strand niet op mag. De boete is AU$ 550! Ze controleren ook zeer regelmatig, dus keren we maar terug. We komen weer even vast te zitten, maar dankzij wat graven en een stuk achteruitrijden en met flinke vaart omhoog komen we van het strand af. Aangezien de meest dichtsbijzijnde gasstation 15 km hier vandaan is, pompen we de banden zelf op met de compressor. Het duurt zo'n half uur, geen probleem we hebben geen haast! We rijden langs de kust verder en komen door kleine badplaatsjes. In Pottsville gaan we zitten bij Eatz en gaan lekker lunchen. Mars een aardbeienshake met navulling en een hot & spicy broodje, ik een lekker fruitjuice (kickstart) en een BLAT (bacon, lettuce, avocado en tomato). heerlijk! Ondertussen lezen we de roddelbladen die daar liggen. We vervolgen onze weg en stoppen in Kingscliff, een sleepy town een paar kilometer voor Tweed Heads. Hier zetten we de auto op een parkeerplaats en lopen wat rond. Het is vandaag te koud om op het strand te liggen. Er is hier weinig (zeg maar niets!) te doen. Bij de second hand bookshop koopt Mars een boek over bekende moorden en ik een boek van Stephen King, totaal zijn we AU$ 11,50 kwijt. We lezen in een parkje wat tot het te koud wordt en lezen verder in de auto. Rond 6 uur gaan we naar de plaatselijke snackbar en eten fish en chips en calamari. Weer lezen we wat roddelbladen, we zijn nu echt helemaal bij! Er is hier verder niets te doen, zelfs veel restaurants zijn dicht, dus stappen we weer in de auto en lezen en gaan slapen op de parkeerplaats.

 

woensdag 18 juni

We worden wakker door een grasmaaier. Het is 7 uur als we uit bed gaan, op de parkeerplaats ontbijten, tandenpoetsen in de openbare toiletten en daarna op weg naar Tweed Heads. Hier is de RTA office waar we de REGO (soort APK) moeten verlengen. Rond 9 uur zijn we er en we worden verwezen naar 1 van de vele service stations hier op het industrieterrein. Hier moeten we de auto laten keuren. We rijden naar Ray Jenkins Motors die ook onze green slip (een soort WA verzekering) kan regelen. We mogen om 12.00 uur terugkomen voor de keuring, maar voor de verzekering is het goed om hier een tijdelijk adres te hebben. Als postadres hanteren we Denise haar adres in Hunters Hill, maar als we dan de verzekering moeten betalen, is het ruim AU$ 500 omdat dat vlakbij Sydney is en dus meer risico. Dus vergelijken we wat caravanparks en gaan naar eentje aan de rivier. Daarna kijken we bij de shoppingmall en kopen wat ansichtkaarten voor de oma's, een road atlas en nieuw videotapeje! . Deze shoppingmall is echt American style. Dan rijden we naar de garage waar we ongeduldig wachten tot de keuring voorbij is. We hopen dat er geen grote dingen naar voren komen. Gelukkig valt het mee, wel een stuk of 10 punten, maar allemaal wat snel en redelijk gemakkelijk te verhelpen is. We vragen wat we zelf kunnen doen en zijn daar de rest van de middag mee bezig. We kopen een nieuwe voorlamp, ruitenwisserrubbers, een rubber voor 1 van de pedalen, degrease-spul en een lampje voor de achterkentekenplaat bij Cheapa. Dan moeten we op zoek naar een kapje voor de knipperlichten aan de voorkant en 1 ruitenwisserblad. Bij Wreckers, een soort sloop hebben ze maar 1 Landcruiser staan en net deze onderdelen heeft-ie niet meer. Hij heeft wel een adresje voor ons in Southport gespecialiseerd in 4WD wrakken, daar rijden we later naar toe, want we hebben eerst een afspraak met een car electricien. Eerst gaan we nog langs de wasstraat waar we de onderkant moeten ontvetten, we wassen en stofzuigen gelijk de hele auto. Dan mag de auto naar de electricien die het nummerplaatlichtje erop zet, de grote extra lampen op de voorkant eraf haalt en 1 voorlamp vervangt. Wij eten ondertussen plaatselijke snacks bij de snackbar. Als ons beestje klaar is, rijden we gauw naar Southport naar Gold Coast 4WD (toch een half uur rijden) om daar de onderdelen te halen. We leveren de extra lampen in en krijgen er AU$ 44,50 voor. We weten niet of we genept zijn, want de electricien dacht dat ze nieuw AU$ 1000 kosten. Ach, anders hebben we een goede daad verricht! Na als dit rijden we naar ons Caravan Park voor vannacht, eten en gaan YahtzeeÎn. Mars wint 3x en ik maar 1x. Daarna hebben we een kort praatje met onze buren, Carl en zijn vrouw die hier permanent residents zijn in het park (Carl blijkt later Karel uit Amsterdam te zijn die hier naartoe in geÎmigreerd!). Vervolgens maken we de auto slaapklaar en slaan weer aan het lezen en schrijven. Op een kleine encounter met een rups na, is het een rustige avond.

 

donderdag 19 juni

We hebben om 8.00 uur een afspraak bij de garage. Over 2 uur kunnen we de auto ophalen. Ondertussen lopen we naar de shoppingmall en ontbijten apple bums en een cinnamon broodje met jus d'orange. We posten de kaarten en lopen weer naar de garage. Hij is weer helemaal klaar. We regelen de green slip die we ook gelijk mogen betalen (AU$ 321 per jaar) en kunnen naar de RTA office om daar alles vast te leggen. Het is er nu wel wat drukker. Oudere mensen die opnieuw een rijtest moeten doen, een jongen die met een koptelefoon op zijn theorie-examen doet in de ruimte waar wij ook wachten. Als we aan de beurt zijn, is het weer zo geregeld. We mogen nog een keer betalen voor de Rego (AU$ 337 per jaar) en dan hebben we genoeg geld uitgegeven voor vandaag. We gaan de grens van New South Wales naar Queensland over. We rijden naar Lamington National Park wat vroeger een vulkaan was. Hier doen we de bushwalk van 5 km langs de Kweebani Cave waar de aboriginals vroeger! kookten. We hebben weer een hoog tempo en komen afgepeigerd na 1,5 uur lopen terug bij de auto. Voorlopig geen bushwalks meer, de natuur is toch allemaal redelijk hetzelfde in deze national parks. We rijden naar Surfers Paradise. Veel mensen hebben ons al gewaarschuwd dat het supertoeristisch is, dus we stellen ons er niet te veel van voor. We parkeren de auto bij het strand wat echt heel mooi en wit is. Er zijn een hoop golven, maar surfers ho maar. We lopen een stuk op zoek naar het "bekende" naambord van Surfers Paradise met de zilveren letters. Als we over het strand lopen, zien we het, fotograferen en filmen het, verder hebben we hier niet zo veel meer te zoeken. We gaan een slaapplek zoeken, maar overal zien we borden dat het aan de Gold Coast (waar we nu zijn) niet toegestaan is om te kamperen of in de auto te slapen buiten de campings om. Aangezien we vanavond naar de film willen, zit er niets anders op om een dure camping te nemen. We slapen in Main Beach net na Surfers Paradise. Het is hier redelijk druk. We gaan naar de film Bruce Almighty die vandaag in premiËre gaat. De film is erg grappig en we vinden het heerlijk om naar de bioscoop te gaan. We konden de auto helaas niet in de parkeergarage parkeren omdat hij te hoog is. Nu moesten we hem buiten parkeren en zaten toch een beetje onrustig, omdat hier veel wordt ingebroken in auto's. Al onze spullen zitten natuurlijk in de auto. Gelukkig wat er niets gebeurd. Thuis yahtzeeÎn we weer even, gelukkig win ik nu.

 

dinsdag 23 december

Rond 7 uur zijn we in Sydney, terug bij ons beginpunt van iets minder dan 7 maanden geleden. We stoppen tegenover het YHA hostel en informeren daar gelijk of ze slaapruimte hebben voor de komende 6 nachten. Voor vannacht kunnen we in een twinroom (= met stapelbed) terecht in de wijk Glebe, ongeveer 10 minuten met de bus hier vandaan. We zijn te moe om andere mogelijkheden voor vanavond te bekijken en reserveren dit hostel. Met de bus gaan we erheen en kunnen pas na 12 uur de kamer in, wel kunnen we gelukkig onze bagage kwijt. We lopen via een leuke route naar de stad toe via de Sydney Fish Markets waar ze naast vis ook groente, fruit, brood en souvenirs verkopen. Zelfs 's morgens om 9 uur eten mensen al fish & chips! We vervolgen onze weg via Darling Harbour waar niets is veranderd! We lezen dat er morgenavond Carols in the Harbour is, misschien krijgen we dan een beetje het kerstgevoel. Toen we bij Jackie weggingen, kregen we van haar een kerstkaart, dat is in ieder geval eentje! We lopen verder de stad in en bekijken de Queen Victoria Building, een grote shoppingmall in een prachtig oud gebouw. Veel winkels zijn nog dicht, maar de inrichting van het gebouw is zo mooi en authentiek en helemaal in de kerstsfeer. We zitten nu vlakbij TCP waar we gebruik maken van het gratis internet. Gelukkig doet Yahoo het weer en hebben we wat leuke e-mails. We zien de Tradingpost (autokrantje) van Sydney liggen en er staan aardig wat Landcruisers in maar voor lagere prijzen dus wederom zijn we blij dat we de auto in Melbourne verkocht hebben. Als we hier klaar zijn, is het pas kwart over 10. We lopen langs de Applestore en bestellen de Itrip, een accessoire voor de Ipod en kijken bij de Poste Restante of er post is, nee dus! Dan lopen we weer terug en halen fish & chips en calamari bij de Fish Markets. Het is veel te veel en we nemen de chips mee voor vanavond (maar gooien ze later toch maar weg). Als we terugkomen bij het hostel, kunnen we onze kamer in op de 3e etage. We hebben een stapelbed en een los bed en een wastafeltje in de kamer, ziet er prima uit. We gaan bovenop het dak zitten om te lezen en te schrijven, maar de weinige nachtrust van vannacht begint z'n tol te eisen en we gaan lekker een paar uurtjes slapen. De bedden liggen comfortabel en we zijn dan ook zo in slaap. We worden erg duf wakker en gaan een stuk lopen naar het Broadway Shopping Centre, zo'n 10 minuten lopen van het hostel. Het is gezellig druk met last-minute Christmas shoppers. Het is dinsdag, dus Cheap Tuesday bij de bioscoop en we gaan Peter Pan kijken. We halen even snel avondeten van bananen en croissants en gaan de film kijken. Het is een leuke kinderfilm. Daarna nog een keertje boodschappen doen voor ontbijt en dan snel naar het hostel om te slapen. We hebben nog voor 2 extra nachten een twinroom kunnen boeken hier, daarna moeten we maar kijken of we in een 4-persoons dorm in de stad gaan slapen.

 

woensdag 24 december

Het is Christmas Eve (eve betekent de dag voor). We worden om 8.15 uur wakker en hebben lekker geslapen, de bedden zijn echt comfortabel en we zijn niet wakker geworden van andere hostelgasten. We horen dat we de komende twee nachten in dezelfde kamer kunnen blijven, dus pakken we wat spulletjes uit, maar de kleding laten we in de backpack zitten. We ontbijten op het dakterras, het is nog bewolkt, maar de temperatuur is al prima. We krijgen een belletje dat de Itrip al binnen is en lopen weer naar de stad toe. Het is een half uur lopen, maar het is heerlijk om weer wat beweging te hebben. Als we lopen, begint het zonnetje al door te breken, lekker. We lopen eerst naar de Applestore en vervolgens naar Circular Quay waar we onze Australische bankrekening opheffen, een daytripper pas kopen voor het openbaar vervoer voor morgen (omdat we met de bus en de ferry naar Manly gaan). Het is ontzettend druk in de stad, veel toeristen, maar wederom ook veel last-minute kerstshoppers. Dan lopen we naar Pitt Street, waar we ook weer een shopping centre ontdekken die we in mei/juni dit jaar niet gezien hebben. We halen een Boost juice en dat dient eigenlijk als lunch, we hoeven echt geen vet vandaag. Dan gaan we naar de RTA office om te controleren of de auto inderdaad is overgeschreven op Stefan's naam, wat niet zo blijkt te zijn. Gelukkig kan de dame die ons helpt het gelijk doen en hoeven we daar ook niet meer aan te denken. We stoppen nog even bij TCP om te internetten en gaan weer richting het hostel. Bij de Sydney Fish Markets halen we Perch Fillets voor vanavond en verschillende soorten groenten en fruit. Eveneens halen we een fles witte wijn en broodjes om bij de maaltijd te nemen. Flink volgeladen moeten we nog een stuk lopen. Als beloning gaan we in het zonnetje op het dakterras zitten, hierboven waait het lekker. Vrij vroeg gaan we koken (honger, omdat we niet geluncht hebben). Er zijn nog meer mensen aan het koken, maar zelfs op kerstavond maken de Engelsen bakes beans met brood, ongelofelijk. We nemen ons eten mee naar het dak en eten in de zon met een lekker (plastic) glas wijn erbij. Vervolgens gaan we weer naar Darling Harbour lopen omdat daar het Christmas Carols concert is. Als we halverwege zijn, komen we Neil en Chris tegen, 2 Canadezen die we in Fremantle en Albany ook ontmoet hebben. We wisselen telefoonnummers uit voor eventueel met Oud en Nieuw en gaan dan gauw verder. Het concert is al in volle gang als we aankomen en er zijn duizenden mensen op af gekomen. Overal zie je publiek zitten met kaarsjes en lampjes. We gaan wat verderop zitten zodat we de muziek wel horen, mar niet tussen de menigte zitten. Het is een hele show, de kerstman en 2 elven komen op jetski's aan en de afsluiter is vuurwerk, een mooi voorproefje voor Oud & Nieuw! We hebben geen zin om een kroeg ofzo in te duiken, dus gaan we weer huiswaarts, we hebben zo weer aardig wat kilometers afgelegd. Op het dakterras koelen we wat af met een peertje en Eric en Daan bellen vanuit Albany waar ze een paar dagen blijven. We douchen en kaarten dan even in de kamer en gaan dan lezen en slapen. Hopelijk is het morgen mooi weer, we gaan naar Manly beach.

 

donderdag 25 december

1e kerstdag en het is een blauwe lucht als we wakker worden. We ontbijten snel en pakken de bus naar Circular Quay vanuit waar we de boot nemen naar Manly. De straten zijn uitgestorven en er is geen winkel open. De boot is wel bomvol, veel mensen vinden blijkbaar dat 1e kerstdag een goede dag is om op het strand door te brengen. Tijdens de boottocht bellen Marc en Dayna om ons een goede kerst te wensen, ze zijn al druk bezig met voorbereidingen voor Thailand, over 2 maanden zien we hen al. Na een half uurtje zijn we in Manly en heb je al gelijk het gevoel dat je ver uit te stad bent. We volgen de menigte naar de surfbeach toe waar ook al aardig wat mensen liggen. Veel toeristen, maar ook genoeg Australiers die kerst hier vieren. We bakken een paar uurtjes, drinken een Boost juice, zwemmen en kijken mensen. We hebben een erg vervelende lunch bij Ribs & Rumps, een restaurant dat goed staat aangeschreven, maar we hebben een ober die slecht op de hoogte is, weinig eten en dat voor de hoofdprijs. We zijn vrij snel weg, ook omdat 2 minuten na het bestellen, de gerechten al op tafel staan! Erg jammer, ik had graag een heerlijke kerstlunch willen eten. We lopen nog even door Manly, Mars haalt een ijsje en dan gaan we terug naar de boot. Op de terugweg zitten we buiten in de schaduw en zijn lekker duf. Met de bus komen we weer terug bij het hostel. Bij de receptie lenen we Rummbicub en dat gaan we op het dak spelen. Boris komt even een praatje maken, hij komt uit Wormerveer en werkt al 5 maanden in Sydney en is ook niet van plan om te gaan reizen door Australie, zo doet ieder z'n eigen ding! We maken de vis met veggies klaar en eten dit ook op het dak op, het begint gelukkig een beetje af te koelen buiten, nu de kamer nog. Na het eten rummicub-en we nog een paar potjes en gaan na het douchen proberen te slapen. Helaas is de temperatuur in de kamer niet veel verder gedaald en zal het een vochtig nachtje worden.

 

vrijdag 26 december

We worden pas om 9.00 wakker, maar het duurde gisteravond ook wel een tijd voordat ik in slaap viel. Het is bewolkt met af en toe een zonnetje, wat we helemaal niet erg vinden. Na het ontbijt kunnen we rustig aan doen, want de start van de Sydney-Hobart zeilrace is pas om 13.00 uur. We gaan weer lopend de stad in en nu is het weer ontzettend druk, veel winkels hebben uitverkoop en de mensen hebben met kerst waarschijnlijk nog niet genoeg uitgegeven, want we zien veel mensen met tassen lopen! 2e kerstdag wordt hier Boxing Day genoemd en dan is dus de start van de befaamde zeilrace. We hebben geen idee vanaf waar de start te zien is, dus vragen we het bij Circular Quay. We kunnen een bus nemen die ons naar Watson's Bay brengt. Er zijn hier veel mensen die die kant op gaan, de bus zit bomvol. We zien weer een nieuw gedeelte van Sydney op deze manier. Bijna een uur later zijn we bij Watson's Bay. Overal op de rotsen en op het gras zitten mensen, sommien met esky's en picknickmanden bij zich om hier waarschijnlijk lekker een poos te blijven zitten. Wij zoeken ook een plekje en gaan bij een hek staan waar we goed uitzicht denken te hebben. Om 1 uur is de start en zien we aan de andere kant van de heuvel waar wij staan de boten uit de haven vertrekken, ze moeten dan de haven uitvaren en dan zien wij ze in volle glorie verschijnen. Het lijkt wel of er meer volgbootjes e.d. zijn dan de echte zeilschepen, maar het is een mooi gezicht. We lopen een stuk naar beneden naar de haven waar het gezellig druk is. We kwamen eigenlijk alleen maar om te pinnen, maar we zien een erg leuk visrestaurant Doyle's wat er erg uitnodigend uitziet. We krijgen een tafeltje met uitzicht op de haven en in de verte op Sydney City en de Harbour Bridge. We verwennen onszelf met een Grolsch en een Unwooded Chardonnay en kiezen fish & chips en een seafood en avocadoplatter. De sfeer in dit restaurant is helemaal goed, fijne bediening en superlekker eten (wat een verschil met gisteren), kortom genieten. We kunnen niet al te lang blijven zitten omdat we voor sluitingstijd boodschappen moeten doen en pakken de bus weer terug naar de stad, vanwaar we naar de Broadway Shopping Mall lopen, redelijk dichtbij ons hostel. Na zo'n goede lunch hebben we niet heel veel trek en halen we stokbroodjes met kaas & brie en een watermeloen. Ook al is het nog steeds bewolkt, door het lopen zweten we toch flink, ik denk dat we vandaag ook zo'n 8 a 9 km hebben gelopen. We gaan afkoelen op het dakterras terwijl we weer Rummicub spelen. De broodjes eten we op de kamer, waarna we gaan lezen en puzzelen. De kamer is nog steeds warm en we blijven zweten, maar na een verkoelende douche waardoor de zonnebrand van onze huid afspoelt, is het goed uit te houden in de kamer. Mel & Scott bellen even om ons een fijne kerst te wensen, maar helaas wordt de verbinding verbroken. Ik bel m'n moeder om haar een fijne vakantie te wensen, ze vertrekt vandaag voor een 7-daagse kamelentocht in Egypte (ze denkt ook: alle kinderen in het buitenland, ik ook weg!).

 

zaterdag 27 december

We worden wakker van bussen die hier voor de deur stoppen, ze rijden echt af en aan hier. Het is zwaarbewolkt, dus geen zonweer vandaag! Na het ontbijt lopen we naar de shoppingmall om gelijk boodschappen te doen zodat we er de rest van de dag niet meer uithoeven. Terug in het hostel doen we een wasje, spelen we Krunch & Yahtzee op het dak en doen de hele dag niets anders dan de krant lezen, lunchen, avondeten koken (fettucini met kip, champignons en pesto) en eten. Heerlijk relaxed dagje!

 

zondag 28 december

Weer heerlijk geslapen en op tijd wakker. We gaan lopend naar de stad en beginnen in The Rocks bij The Museum of Contemperary Art een tentoonstelling bekijken van Tracey Maffott, een Australische fotografe. Er zijn 3 levels met foto's van de afgelopen 25 jaar en met korte films die ze heeft gemaakt. Hierna gaan we langs het visitor centre waar we info vragen over een kaasfonduerestaurant (hebben ze niet!) en waar we folders en info meenemen over dingen die we de komende dagen met Eric en Daan kunnen doen. We lopen verder rond over de markets (druk en duur), door the Rocks, waar een lekkere Jazzband speelt. Als we langs een bakery cafe lopen, worden we aangetrokken door de lekkernijen in de etalage, brownies, cookies, verschillende soorten slices. We gaan binnen zitten en bestellen een latte en een choco en een zoete hap erbij, heerlijk. Het is een goedlopende tent. Over George Street gaan we naar Kent Street, waar verschillende outdoorzaken bij elkaar zitten. Mars is op zoek naar een fleecevest/windstopper voor Nieuw Zeeland en bij Mountain Designs vindt hij de perfecte! Wel redelijk duur, maar erg mooi. We zijn nu vlakbij Wentworth Ave waar Eric en Daan een hotelkamer voor ons vieren hebben geboekt, we gaan alvast even een kijkje nemen. Travelodge (het hotel) ziet er nieuw uit en de receptioniste zoekt de reservering in de computer op en wat blijkt we hebben 2 aparte kamers maar wel naast elkaar, wauw!!! We vragen om een bordje dat we kunnen gebruiken morgen als we Eric en Daan van het vliegveld willen halen, ze heeft niet een kant en klaar iets, maar geeft een velletje briefpapier en karton zodat we ons eigen bordje kunnen gaan maken. We lopen langs de bioscoop om te kijken wanneer Lord of the Rings draait en deze draait elk uur, dus dat moet wel lukken dat we die 1 deze dagen kunnen gaan zien! Na de boodschappen, beginnen we weer aan de weg terug naar het hostel. We bekijken op onze kamer de 5,5 stuks volgeschoten videotapes van de afgelopen maanden en er komen weer een hoop herinneringen terug, wat hebben we mooie dingen gezien! Tussendoor eten we soep met brood en bellen Eric en Daan nog even. Nog maar 1 nachtje slapen tot we ze zien. Dan ruimen we de tassen alvast weer in en lezen en puzzelen nog wat.

 

maandag 29 december

We kunnen rustig aan doen, want we hoeven pas om 10 uur uit te checken. We reserveren hier alvast een kamer voor 2 en 3 januari voor de laatste 2 nachten in Australie! Met alle bagage nemen we maar de bus naar de stad omdat dat echt te ver lopen is met bepakking. We stappen vlakbij ons tijdelijke nieuwe onderkomen uit en kunnen bij The Travelodge onze tassen achterlaten, na 12 uur kunnen we inchecken. Een stuk lichter lopen we naar TCP om nog even emails en bankzaken te checken. Het is enorm druk, dus moeten we bijna een half uur wachten voordat we aan de beurt zijn (maar ja, het is gratis he). Op de terugweg gaan we langs de Woolies waar we kaasjes met toastjes en een kaartje voor Eric en Daan kopen. We vinden het best heel spannend om ze straks op te halen, Mars zegt: het is net of ik m'n vriendin ga ophalen! Terug in het hotel kunnen we inchecken op kamer 1706 op de 17e verdieping met geweldig uitzicht en een enorme ruimte. Snel zetten we alles in de kamer, schrijven het kaartje en pakken de trein naar het vliegveld. We zijn er zo en rennen bijna naar de aankomsthal waar Eric en Daan al zijn! De vlucht was sneller gegaan dan verwacht en ze waren 20 minuten eerder geland, daar staan we dan met ons "ophaalbordje". Het is super om ze weer te zien, ze zien er goed uit. Het is ook raar, want je hebt elkaar 7 maanden niet gezien, maar wel vaak telefonisch gesproken dat je eigenlijk zo weer bijgekletst bent, eigenlijk een heel vertrouwd gevoel. We nemen de trein terug naar het hotel waar we na even zeuren een hotelkamer op dezelfde verdieping kunnen krijgen. We zitten vlakbij elkaar en we zullen toch veel bij elkaar op de kamer zitten! We krijgen van Eric en Daan 2 marsepeinen poppetjes, een Sint en een Piet (die we al vrij snel ophebben), snoepjes en wat spulletjes die we van hen gevraagd hadden uit Nederland. Ook krijgen we een boekje gemaakt door Leo en Ivette met foto's en verhalen over hun verhuizing en nieuwe huis, ontzettend leuk. Dan moeten we toch maar richting de Harbour Bridge gaan, wawant we gaan de Bridge Climb doen om 15.45 uur. Eric en Daan herkennen onderweg nog een hoop van hun bezoek eerder aan Sydney in 1996. Bij het kantoor van Bridge Climb krijgen we eerst een stevige voorbereiding van video kijken, papieren invullen (handtekening dat je klimt op eigen risico), omkleden in grijze overalls (zodat je het verkeer niet afleidt als je op de brug loopt), veiligheidscheck dat je geen eigen spullen bij je hebt (fotocamera, horloge, sleutels e.d) en dan krijgen we onze accessoires zoals riem met veiligheidskatrol die aan de kabel gaat, zonnebrilkoord, zakdoek en daarna worden de "spelregels" uitgelegd en doen we een proefklimmetje. Als laatste krijgen we een radio met koptelefoon die je op je wangen moet zetten. We zitten totaal met zo'n 12 man in de groep en gaan dan eindelijk klimmen. Het is super, we hebben prachtig weer en dus ver uitzicht. Onze klimleidster, Annette, verteld van alles over het ontstaan van de brug, maar ook bijzonderheden over Sydney, het is echt een geweldige klim die goed te doen is omdat je regelmatig stopt om te genieten van het uitzicht. Op het hoogste punt van de brug staan we 132 meter boven het waternivo, het waait lekker en het is wederom alleen maar genieten van de omgeving. Onderweg worden er een aantal foto's gemaakt die we na afloop kunnen kopen. Als we terug zijn, hebben we totaal 1439 traptreden gelopen en we voelen inderdaad onze benen, maar wat was dit onwijs gaaf! We zitten nu in The Rocks waar we even doorheen lopen. Het is ondertussen half 8 en we hebben flinke trek, dus op zoek naar een restaurant. Aan de Sydney Harbour zijn er genoeg en we kiezen Cruise, een strak ingericht, trendy restaurant. We lopen alle 4 nog in onze korte broek en shirts, maar we worden toegelaten! We krijgen een plek met uitzicht op The Opera House en laten ons verwennen met heerlijk (maar prijzig) eten en drinken. Een paar uur later, moeten we nog "even" teruglopen naar het hotel om daar een wijntje open te maken en de toastjes met kaas te eten. Daan heeft een videotape gemonteerd met videoboodschappen van Ma, papa Pentier, Patrick, Leonieke en Danny, Familie Bik, Sas, Bart en Jasper, Leo & Ivette en Marc & Dayna. Wat heerlijk om iedereen "in levende lijve" te zien! (wat missen we jullie....). We kletesen tot 2 uur en gaan dan slapen, want Eric en Daan die hebben er al een erg lange dag opzitten.