Zondag 21 maart

We zijn niet echt uitgeslapen, maar dat halen we thuis wel weer in. We ontbijten en nemen de taxi naar de airport. Het is zondagochtend voor 8 uur dus erg rustig op de weg en binnen een half uur zijn we er al. Het inchecken gaat ook vlot en zodra we de departure tax betaald hebben, mogen we door de douane heen en kijken we bij de duty free. We hebben al genoeg gekocht en het is ook erg duur hier in vergelijking met de markt en MBK. Van onze laatste Thaise Bahts kopen we water, pretzel sticks en kauwgom en gaan we wachten op het boarden. We zitten bijna achterin het vliegtuig, maar het is maar een korte vlucht van 2,5 uur. We hebben de Hong Kong Condensed Guide van LP en deze bekijken we en zoeken alvast wat goedkope guesthouses/hotels. Rond 2 uur landen we op Hong Kong airport waar het 25 graden is en bewolkt. Op de heenweg hebben we al een aantal uur op de airport doorgebracht, dus we proberen nu zo snel mogelijk hier weg te komen. Er is een courtesy (gratis dus) phone waarmee we diverse hotels afbellen en veel zitten vol of zijn te duur. We kunnen wel reserveren bij New Gardens Hotel op Nathan Road (de winkelstraat van Hong Kong) voor een prijs van HK$ 180 (ca. Euro 18) per nacht voor een kamer met raam! Met de Airbus gaan we naar Kowloon, een gedeelte ten noorden van Central Hong Kong waar veel hotels zitten. Onderweg zien we al enorm hoge skyscrapers veelal in eenzelfde bouwstijl gemaakt. Als we meer richting de stad komen, begint het ook drukker te worden. Als we op Nathan Road rijden, stikt het van de mensen! We moeten nog een stukje lopen naar onze slaapplaats en worden onderweg telkens aangesproken door mannetjes die ook kamers verhuren. Ons “hotel” ligt op de 13e verdieping van The Mirador Arcade building en als we de lift uitstappen, worden we al vriendelijk verwelkomd door de dame die Mars over de telefoon heeft gesproken. We staan in een gang waar 2 “hotels” zijn. Er is nog geen kamer met raam beschikbaar, dus nemen we eentje zonder raam voor HK$ 160! De LP had ons al gewaarschuwd dat het kleine kamers zijn en dat klopt. Er staat een smal 2-persoonsbed in, we kunnen net onze tassen neerzetten en we hebben een toilet en douche (of beter gezegd een toilet waar je ook kan douchen!). We vinden het prima, we zullen hier ook weinig zijn en het is goedkoop. Daarbij hebben we ook nog een kleine tv en airco, wat wil je nog meer! We hebben trek en gaan gauw de straat op. De stad geeft ons een goed gevoel, een beetje als New York (?) maar dan met wat meer Aziaten! We eten bij de Mac, ik neem een Chinees gerecht van een soort vissticks met wasabisaus. We bekijken de kaart van Hong Kong en gaan eerst verder Nathan Road aflopen en dan naar de Temple Street Markets. We passeren straatjes bomvol met Chinese neonverlichting reclames. Langs de weg passeren we winkels met de meest vreemde gedroogde etenswaren en ook “drogisterijen” die geweien in de etalage hebbe liggen die ze dan in verpulverde vorm verkopen als medicijn. Op de Temple Street Market verkopen ze veel dezelfde spullen als in Bangkok, maar we zien welk erg leuke,  jaren 60 wekkers die we misschien wel willen meenemen. Gelukkig is de markt elke avond dus kunnen we er rustig over nadenken. Het begint al langzaam donker te worden, Hong Kong heeft trouwens 7 uur tijdsverschil met Nederland. Hong Kong is een speciale administratieve regio van de People’s Republic of China en opereert onder het “one country, two systems” principe sinds 1 juli 1997. We lopen een stuk door Kowloon Park waar een indoor en outdoor zwembad is, een bird pond, een beeldentuin en een moskee. Het is nog steeds druk op straat. We lopen Nathan Road helemaal af tot we via een subway (ondergrondse tunnel) die naar kokos ruikt, bij Victory Harbour uitkomen, waar we uitzicht hebben op de verlichte gebouwen en dus de skyline. Jammergenoeg is het nog steeds bewolkt, dus hebben we niet het mooiste uitzicht. Gelukkig is het vlakbij ons hotel dus we kunnen de komende avonden nog terugkomen. We lopen langs het water en komen bij de Clock Tower uit (gebouwd in 1922). Het is hier enorm druk en later komen we er achter dat er om 20.00 uur een lichtshow (Symphony of Lights) is. Wij missen het, maar ook dat is elke avond. We zijn nu ook bij Star Ferry pier en hier is de grootste shopping mall van Hong Kong, Harbour City. We gaan op zoek naar een bioscoop, maar er draaien geen nieuwe films, jammer. Op Canton Road zijn alle designer winkels vertegenwoordigd, duur straatje dus. Wel hebben ze er betaalbare restaurants en wij gaan zitten bij Dai Pai Dong waar Mars een hete beef met sataysaus neemt en ik spring rolls. Zodra we gaan zitten, krijgen we complimentary thee geserveerd en eigenlijk smaakt dat erg lekker bij het eten. We proberen af en toe wat in het Chinees te zeggen, in ieder geval hallo (Nei ho) en bedankt (Doh je). Hierna hebben we genoeg gedaan voor vandaag en keren terug naar onze kamer. We kijken wat tv en in onze eigen lakens en onder onze eigen deken gaan we proberen te slapen. Het bed is te kort voor Mars, maar als hij schuin ligt, is het te doen!

 

Maandag 22 maart

We slapen wat onrustig en al vroeg wordt er geluid om ons heen gemaakt (de muren zijn erg dun), maar het is toch al kwart voor 9 als we eruit gaan. We gaan weer veel lopen vandaag, het weer is goed als we buiten komen. Via Nathan Road gaan we naar Victoria Harbour waar we de skyline overdag bekijken en vervolgens met de Star Ferry de oversteek maken naar Central op Hong Kong Island. Het is een kort tochtje want in 8 minuten zijn we al aan de overkant. We hebben een sandwich gekocht en eten deze in Chater Park op tussen alle skyscrapers en vlakbij de Bank of China tower. Hong Kong is gebouwd tussen de bergen en we moeten ook een stukje steil Garden Road oplopen waar we de Peak Tram nemen naar The Peak Tower, de toren met geweldig uitzicht over Hong Kong vanaf 400 meter hoogte. De tram rijdt al sinds 1888 en hij gaat echt steil omhoog. Boven zijn er verschillende viewing platforms maar jammergenoeg is het toch weer wat heiig geworden en hebben een beetje troebel uitzicht, maar toch nog indrukwekkend. Je kan rondom de Peak lopen over de Peak Trail, totaal zo’n 3 km. Het is een lekkere wandeling door de bomen heen en langs zwaarbewaakte, dure huizen. We hebben een enkeltje met de tram genomen dus gaan we de steile afdaling te voet doen over de Old Peak Road. We komen uit bij de Biological en Zoological Gardens waar we door de zoo lopen en apen, slangen en schildpadden zien. Hierna hebben we enorme trek en gaan op zoek naar een betaalbare lunchplek. Aangezien we middenin het zakendistrict zijn, zien we alleen maar broodjeswinkels en gaan we bij Oliver’s Super Sandwiches zitten in het Citigroup gebouw en nemen een superlekkere sandwich en rusten een beetje uit van al dat lopen! We zitten tussen de zakenmensen en er werken hier ook aardig wat westerlingen. Door het Hong Kong Park lopen we weer verder. Dit park ligt ook tussen de hoge skyscrapers, maar heeft echt een parkgevoel. Er lopen en zitten veel mensen waaronder ook 2 bruidsparen die hier voor de foto’s zijn. Aan het einde van het park komen we bij Pacific Place, een grote, luxe shoppingmall met alle bekende designernamen. Wij komen hier voor de bioscoop en gelukkig draait hier een film die we willen zien, Lost in Translation die om  4 uur draait (over een uurtje). In de tussentijd lopen we nog even langs de etalages van de dure winkels. De film is leuk en we zitten lekker. Als we uit de bioscoop komen, wordt het al donker en gaan we op zoek naar een echt Chinees restaurant. Eigenlijk willen we Dim Sum eten, maar dat wordt alleen voor ontbijt en lunch gegeten. In het Tai Yau Shopping Centre zit op de bovenste etage Tung Yuen Seafood Restaurant die ons is aangeraden door een jongen die in een sneakerwinkel werkt. Het ziet er echt verschrikkelijk uit, veel licht en een goedkope uitstraling, maar het zit vol met Chinezen en dat was de bedoeling. Gelukkig hebben ze 1 Engelse menukaart zodat we wel weten wat we bestellen. Mars neemt sauteed beef en vegetables en ik sauteed shrimps with hot sauce. Gelukkig is het niet rauw zoals we heel eventjes dachten, maar smaakt het erg lekker. We krijgen een gratis toetje van mango met mais geserveerd als een soort soep. Waarschijnlijk krijgen ze niet veel Westerlingen te eten, want als we afrekenen zegt de baas dat als we nog een keertje terugkomen, we korting krijgen. Leuk bedoeld, maar volgende keer zoeken we toch een tentje met iets meer sfeer! In het donker lopen we naar het Convention & Exhibition Centre dat aan Victoria Harbour ligt en vanaf waar we nu de overkant (Tsim Sha Tsui) bij donker kunnen zien. Het is enorm druk, veel mensen die het uitzicht fotograferen. Op het plein voor het Centre staan twee standbeelden, The Golden Bauhinia en het Reunification Monument. Het is weer een intensieve dag geweest en we nemen de ferry terug naar de overkant en lopen naar het hotel. Als Mars de tv aanzet, is er een NBA basketball wedstrijd bezig, dus hij is helemaal gelukkig. Erna komt Crime Scene Investigation wat we ook kijken. Tussendoor zijn er natuurlijk veel commercials en wat opvalt is dat er veel belerende reclames uitgezonden worden voor SARS en Bird Flu. In de stad zijn ook overal borden met de mededeling dat spugen verboden is met een boete van HK$ 1500 (ca. Euro 150). Hong Kong is een erg schone stad, maar dat schijnt pas iets van de laatste jaren te zijn, maar het werkt dus goed. Er wonen zo’n 6.8 miljoen mensen.

 

Dinsdag 23 maart

 

Woensdag 24 maart

Om half 7 worden we allebei wakker omdat we geluid in onze kamer horen. Na een poosje luisteren, denken we dat het een muis of een rat is, maar we zien (gelukkig) niets lopen. Het duurt even voor we weer slapen, maar uiteindelijk staan we pas om 11 uur op. We houden het er maar op dat we op deze manier al een beetje wennen aan de tijd in Nederland en dus hopelijk minder last hebben van een jetlag. We hebben weer een druk programma bedacht voor vandaag. We beginnen bij het Hong Kong Museum of History welke op woensdag gratis is (we blijven op het geld letten!). Het museum bestaat sinds 1975 en de vaste tentoonstelling is “The Hong Kong Story” die in 8 afdelingen wordt verteld. Het begint 400 miljoen jaar geleden, via de prehistorie, naar de dynastien (Qin en Han tot de Ming en Qing). Een andere afdeling laat de levenswijzen en tradities zien van de vier etnische groepen van Hong Kong en Zuid China, en de ceremonies die ze uitvoeren. Verder is er een afdeling over de Opium War met Engeland en de Japanse overname in 1941-1945. Het is een geweldig mooi museum en overal staan suppoosten om je de goede kant op te wijzen. Als we het museum weer uit zijn, gaan we op zoek naar een restaurant om Dim Sum (touch the heart) te eten. We zien een restaurant maar vermoeden dat het een Japans restaurant is en de man van de informatiebalie van het gebouw beaamd dat en wijst ons naar restaurant Lucky op de 1e verdieping. Het is enorm druk (lunchtijd) en we zijn de enige Westerlingen. De kaart is in het Cantonees, maar de ober spreekt goed Engels en als wij aangeven wat we wel en niet eten, kruist hij 5 gerechten aan en wordt het voor ons afwachten wat we krijgen. We bestellen thee zoals het hoort. Het zijn voornamelijk zakenmensen die hier zitten te eten en sommige tafels staan vol met stoombakjes en mensen eten zich goed vol. Onze tafel wordt ook gevuld met dumplings gevuld met groenten, shrimps, spring rolls, kip en beef, alles gestoomd. Het smaakt heerlijk en we laten alleen iets van de kip liggen waarvan we niet zeker weten wat het is, maar wat lijkt op vet. Voor maar Euro 10 hebben we een geweldige lunch gehad tussen de Chinezen in. Met de ferry gaan we naar de overkant en vandaag is het erg bewolkt, zo erg dat de toppen van de skyscrapers in de wolken liggen. We doen een bezoekje aan het Visitor Centre omdat we op zoek zijn naar een Apple Store en gelukkig is er 1 vlakbij. We lopen langs een straatje met een markt, zulk soort straatjes zie je enorm veel hier. Bij de Apple Store kunen we jammergenoeg geen gadgets voor Eric en Leo vinden, maar we krijgen wel een tip waar we het spelletje Mah Jong voor Daan kunnen vinden. We nemen een overdekte roltrap (totaal de langste van de wereld) naar Hollywood Road die bekend staat als de antiekstraat. Aan het einde van deze straat is de Man Mo tempel, waar The God of Literature en The God of War vereerd kunnen worden. Binnenin komt de geur en rook van grote wierookspiralen je tegemoet, er hangen er totaal wel 100 van die spiralen met in het midden van elke spiraal een kaartje met een boodschap erop. We lopen wat straatjes door en komen bij Cat Street met allemaal kraampjes op straat en antiekwinkeltjes. We hebben op de Temple Street Market al een jaren 60 klok gezien van Mao Tse Tung waar we over zaten te twijfelen of we die wilden kopen. We wisten niet zeker of hij goed was geweest voor China, maar we hebben het nagevraagd bij Visitor Information en hij heeft geen nare nasmaak achtergelaten bij de Chinezen. We zien 2 kraampjes waar ze deze klokken verkopen en we kopen een driehoekvormige, helemaal leuk! We lopen weer verder en nemen de doubledecker tram (de enige in de wereld!) die al vanaf 1904 door Hong Kong Island rijdt. Het gaat niet zo snel maar we zitten bovenin en we zien de stad op een andere manier (en hoeven niet te lopen). We stappen uit op Johnston Road waar de winkel zou moeten zijn voor de computergames. Het is op de 2e etage en we moeten door een trappenhuis waarin je nou niet echt het gevoel hebt dat je in een winkel terecht gaat komen, meer in een soort achterbuurt. Maar goed, als we op de 2e etage door de klapdeuren gaan, komen we op een verdieping met allemaal kleine winkeltjes die games, bladen en kleding verkopen. Wederom zijn we de enige Westerlingen die hier lopen, was het niet de Apple man geweest die ons hier naar toe had gestuurd, dan hadden we dit ook nooit gevonden. We vragen naar het spel Mah Jong maar dit is een ander spel dan dat we zoeken. Als we het uitleggen, zegt de verkoper dat het Shanghai is wat we zoeken, maar dat spel heeft hij niet. Bij een volgend winkeltje ligt-ie wel en als we het spel proberen, is het het spel wat Daan zoekt! We krijgen een bon en kunnen straks Daan in ieder geval blij maken. We hebben geen zin in Chinees eten en doen onszelf te goed aan McDonalds (altijd lekker). We hebben genoeg gezien en gedaan in Hong Kong en nemen de ferry terug naar het hotel. Het is gaan miezeren, dus ook niet echt ideaal weer om door de stad te lopen. Onze laatste avond in Hong Kong (en eigenlijk van onze hele reis) brengen we door op de hotelkamer met tv kijken, kaarten, tas inpakken en proberen te slapen. Het is tegen tweeen als we eindelijk in slaap vallen, nog 1 nachtje in het vliegtuig en dan kunnen we in ons eigen, grote bed slapen.

 

Donderdag 25 maart

Om half 11 gaat de wekker en we proberen om nog iets langer in het hotel te verblijven, maar daar moeten we voor betalen, dus dat doen we niet. We checken uit en het miezert nog steeds. Met al onze tassen lopen we over Nathan Road naar Visitor Information in de haven. Op straat zie je af en toe mensen met mondkapjes lopen, waarschijnlijk omdat ze verkouden zijn en niemand willen besmetten. We kunnen onze rugzakken 10 minuten hier vandaan in bewaring geven, maar we maken het plan om eerst bij Starbucks te gaan zitten voor een lekker ontbijt. Mars leest de krant en ik een tijdschrift en we zitten heerlijk in fauteuils aan het raam. Op een gegeven moment komt een dame bij ons zitten en we raken aan de praat. Ze komt uit Frankrijk, maar woont al 4 jaar in Hong Kong ivm het werk van haar man. Ze stelt ons allerlei vragen over reizen, voorbereiding en wat mee te nemen omdat ze met haar gezin dit jaar ook voor een langere tijd gaat reizen voordat ze terugkeren naar Frankrijk. Het is leuk om andere mensen tips te kunnen geven en over reizen te praten. Jammer dat het voor ons erop zit voor deze reis, maar ik weet zeker dat we nog een keer voor een langere periode op reis gaan. We nemen afscheid en gaan naar de bioscoop. Over een uurtje draait Along Came Polly en tot die tijd eten we nog wat bij de Mac en lopen naar de bioscoop toe waar de film draait (helemaal aan de andere kant van een mega-shopping centre). We komen net op tijd binnen en stallen onze backpacks naast ons (gelukkig zit daar niemand). Als de film is afgelopen, doorkruizen we de shoppingmall (veel mooie winkels, maar we kopen niets, veel te duur) weer en kopen kaartjes voor de film Taking Lives die over ca. 1,5 uur draait in een andere bioscoop. In de lobby van deze bioscoop wachten we, zittend op onze backpacks. Het is ook wel een typische Marcel en Reineke afsluiter van de reis, lekker 2 keer naar de bioscoop op 1 dag! Buiten is het echt Hollands weer aan het worden, regen en koud, kunnen we er alvast aan wennen. Als de film is afgelopen, lopen we terug naar Nathan Road waar we de Airportbus nemen. Ze accepteren alleen maar contant geld (wat we dus niet hebben) en gelukkig kan een medepassagier het voor ons voorschieten en wisselen we op de airport om hem terug te betalen. Het is erg rustig bij de check in (we zijn dan ook 3,5 uur voor vertrek al aanwezig). We moeten per persoon nog HK$ 40 extra tax betalen omdat de bedragen in de tussentijd verhoogd zijn (in vergelijking met begin 2003 toen we dit ticket kochten!). Bij vertrek moeten we een papiertje invullen dat we geen koorts hebben en geen contact hebben gehad met SARS patienten en dan mogen we door de paspoortcontrole. We kunnen gratis onze email checken en gelukkig zitten er geen vervelende berichtjes bij. Wel lezen we in het Algemeen Dagblad dat Prinses Juliana afgelopen weekend is overleden. De laatste maaltijd in Hong Kong wordt een heerlijke Burger King maaltijd van ons laatste geld. Bij een bookshop vind ik nog twee mooie diaries voor Dayna en mij. Ik moet 15 minuten lopen om nog een pinautomaat te vinden, maar goed ik ben blij dat ik ze gevonden heb. We vinden comfortabele stoelen om in te wachten. Jammergenoeg kunnen we op de airport geen vlaggetje van Hong Kong vinden, nu is onze collectie nog niet compleet. We mailen nog even heen en weer met Dayna en Eric en gaan tegen 12 uur ’s nachts boarden. Het vliegtuig zit helemaal vol, wij hebben 2 stoelen aan de raamkant en Mars heeft niet echt veel beenruimte, maar goed het is maar 13 uur vliegen! We krijgen een menukaartje uitgereikt voor het (late) diner en het ontbijt. Gelukkig kunnen we diverse films kijken in het vliegtuig en we beginnen met The Missing waarbij ik in slaap val. Mars kijkt verder nog stukjes van andere films en ik slaap, lees en speel Shanghai. De vlucht gaat best snel, we vliegen een heel stuk over Rusland.

 

Vrijdag 26 maart

Tegen 6 uur vliegen we boven Nederlands grondgebied. De zon komt bijna op en het is onbewolkt. Van de piloot horen we dat het – 2 graden is, dus dat zal wel schrikken zijn. Wat me heel erg opvalt is dat Nederland inderdaad heel erg plat is. We kijken elkaar aan en hebben echt mixed feelings, tuurlijk erg leuk om iedereen weer te zien, maar wat kunnen we verder verwachten? Bij de gate worden alle Aziaten eruit gepikt en apart gezet in een wachtruimte, Nederlanders kunnen gewoon doorlopen. We zijn snel door de douane en kunnen erg lang op onze koffers wachten. Dat is echt het grote nadeel van Schiphol, alle andere luchthavens waar we zijn aangekomen, waren zo snel met de bagage, maar hier blijft het traag. Ondertussen kijk ik even door de ramen of ik bekenden zie, maar niemand te zien (ik ben erg teleurgesteld). Zodra de rugzakken er zijn, halen we ze uit de hoezen en nemen we ze op onze rug zodat we minder kans hebben om aangehouden te worden ivm invoer van te veel spullen uit het buitenland. De ene uitgang staat vol met douanepersoneel en de andere is totaal leeg, dus daar lopen we zonder problemen doorheen. Ik heb voor de zekerheid m’n videocamera aangezet om de mensen die ons op komen halen te filmen en zodra we de schuifdeur uitkomen, worden we verwelkomd door enorm veel mensen met vlaggetjes, toeters en een hoop geschreeuw, we zijn overdonderd en emotioneel. Mars z’n vader en beide broertjes, mijn vader, Tante Linda, Oom Ruud, Petra en Michiel, Daan en Eric, Marc en Dayna, Sas, Bart en Jasper en Leo staan op ons te wachten. Het kwartier erna is het een aaneenschakeling van zoenen, huggen, huilen en lachen. Het is geweldig om zo ontvangen te worden en iedereen te zien, vast te houden en mee te praten. Daan heeft iedereen een mailtje gestuurd dat we thuiskomen en uitgenodigd om op Schiphol te staan. We gaan bij de Burger King zitten om koffie en bubbeltjeswijn te drinken. Ook krijgen we marsepein en roze koeken! Je probeert met iedereen even een praatje te maken, maar er zijn zoveel mensen en je wil zoveel vertellen. Langzaam maar zeker gaan mensen weg om te gaan werken (het is tenslotte vrijdagochtend) en rijden wij met Eric en Daan en Mars z’n vader en broertjes naar Zoetermeer. En dan rijd je weer over de A4 en is er niets veranderd. Als we Zoetermeer inrijden, vind ik het er erg saai uitzien, ongezellige huizen en omgeving. Maar gelukkig als we ons eigen huis weer zien, zijn we er erg blij mee. Wat een licht en wat een ruimte! Marcel z’n vader heeft het ontzettend netjes achterlaten. De tafel staat vol met bloemen (van de familie Bik & Pentier) en kaarten, ongelofelijk hoeveel mensen aan ons gedacht hebben. We maken wat broodjes met kaas en drinken melk (heerlijk, eindelijk weer) en kletsen met z’n allen. We geven wat kadootjes aan Patrick en Danny en Daan en Eric en kijken wat we voor onszelf hebben gekocht (veel te weinig omdat we bang waren om er bij de douane uitgepikt te worden). Wel pakken we onze jaren 60 klok uit en hij is echt goed! Rond half 10 belt mama ook aan en ook van haar krijgen we bloemen en een kaartje. Langzaamaan vertrekt iedereen, Pat gaat terug naar Wychen omdat Leonieke jarig is (hij is speciaal voor ons vanochtend uit Wychen weggereden, geweldig!). Mars z’n vader gaat voor z’n nieuwe huis shoppen en Eric en Daan moeten werken. Tegen elven zijn we weer met z’n tweetjes terug in ons eigen huis en we vinden het moeilijk. We bellen nog even bij Eric en Daan aan (nu kan het weer!) en Poekie (de poes) moet niets van ons hebben (dus dat is ook niet veranderd!). Thuis gooien we alle kleding van de reis in de was, bekijken de post en ruimen het gelijk op, regelen wat “administratieve” dingen en de dag vliegt voorbij. ’s Middags wordt een gigantische Welkom Thuis ballon door de postbode bezorgd van Leo en Ivette. Oma Lien belt ons ook nog. Ik bel Beppe (mijn oma) om ook haar te vertellen dat we terug zijn. We zijn vanavond bij Eric en Daan uitgenodigd om te komen kaasfonduen. Het is 10 maanden geleden dat we dat hadden gegeten en het smaakt heerlijk! Wederom hebben we het gevoel dat we niet weg zijn geweest, het voelt heel vertrouwd. Tante Winnie belt ons om ons weer welkom te heten en Sas belt ook nog even. Na het eten leren we Eric en Daan het kaartspelletje Shithead en ook zij vinden het erg leuk. We maken het niet te laat, zij zijn vanochtend erg vroeg opgestaan om eerst Leo te halen en daarna voor ons op Schiphol te staan en wij zijn moe van het weinige slapen van de afgelopen dagen en het tijdsverschil. We gaan in ons heerlijke grote en warme bed liggen en vallen gelijk in slaap.

 

Donderdag 20 mei 2004

We zijn al bijna twee maanden terug in Nederland. De eerste weken waren moeilijk, we waren onrustig en emotioneel, wilden weer weg om nieuwe landen, plaatsen, omgevingen en mensen te ontdekken. Eigenlijk hadden we na een week alweer in het vliegtuig willen zitten naar iets nieuws en niet het oude vertrouwde in Nederland. Maar, er moet geld binnen gaan komen, zo simpel is het. De eerste week na thuiskomst hebben we bewust niets qua werk zoeken ondernomen, eerst maar even genieten van het thuis zijn, acclimatiseren, met mensen afspreken en wennen aan deze situatie. We verbazen ons dat iedereen om ons heen Nederlands spreekt, maar dat went ook snel. Mensen die langs komen, laten we de foto’s van de reis op de computer zien. Heerlijk om het zo weer te beleven en mensen te vertellen hoe we het daar beleefden. Mars is druk bezig om de foto’s uit te zoeken en klaar te maken om een selectie (waarschijnlijk zo’n 850 stuks) te laten printen. We gaan langs bij Marion en Karel in Amsterdam, mensen die we in het begin van onze reis, aan de oostkust van Australie ontmoet hebben. Leuk om deze contacten te onderhouden. Na de eerste week beginnen we langzaamaan met solliciteren en twee/drie weken later hebben we allebei weer een baan. Ik ben per 3 mei begonnen bij mijn oude werkgever Schieland Borsboom Makelaardij en Mars per 5 mei bij Vitae. Het is een prettig idee dat je een baan hebt, terwijl je toch veel verhalen hoort dat de arbeidsmarkt zo slecht is. Na de eerste week werken, zijn we bekaf. Het dagelijks leven is dus weer echt begonnen, ’s morgens de wekker, samen ontbijten, Mars naar Den Haag met de auto, ik lopend naar kantoor, ’s avonds eten, achter de computer zitten, met mensen afspreken of tv kijken (wat we veel minder doen dan voordat we gingen reizen) en toch weer redelijk op tijd naar bed omdat de volgende ochtend de wekker gaat. Maar het weekendgevoel hebben we weer helemaal terug, heerlijk om te genieten van 2 vrije dagen!