Vrijdag 31 oktober

Om 7 uur nieuwe tijd, zijn we wakker en er zijn al heel wat auto's vertrokken van de camping. Mensen rijden waarschijnlijk lange afstanden hier om zo snel mogelijk deze snelweg te verlaten. Wij ontbijten rustig en persen/knijpen de resterende sinaasappels uit voor verse jus. Als laatste auto vertrekken we. We tanken in het volgende dorpje, Mundrabilla en we passen onze 25.000 km grens! Kan je je voorstellen als we vanuit Nederland 25.000 km rijden, waar ben je dan helemaal? Vlak voor de grens stoppen we in het plaatsje Eucla. In noem het plaatsjes en dorpjes maar het zijn niet meer dan een tankstation en een hotel/motel en campground. Maar goed, in Eucla volgen we de weg naar de plek waar vroeger (eind van de 19e eeuw) het echte dorp bestond uit 70 inwoners en 4 straten. Je kan de restanten van de huizen nog zien die als het ware worden opgegeten door de zandduinen, een bizar gezicht. We zagen de zandduinen al vanaf de weg, maar in eerste instantie leek het een stofwolk van een auto die door het zand reed. We maken terug bij het benzinestation onze (vroege) lunch klaar om alle groenten op te maken. 12 km later gaan we de grens naar Zuid Australie over, maar er wordt hier helemaal niet gecontroleerd op groenten en fruit, dat gebeurd pas over zo'n 500 km, voor niets zo snel opgegeten, zonde!

 

Zaterdag 1 november

We hebben een slechte nacht gehad, veel wakker worden, koud, road trains die vorbij denderden, enz. Als we rond 7 uur wakker worden, is het nog steeds koud, dus blijven we wat langer liggen. Een uurtje later gaan we er toch maar uit. We kunnen in een klein zonnetje ontbijten en gaan dan pleite. We doen vandaag geen toeristiche stops, wel passeren we net voorbij Yalata de dog fence tegen de dingo's. We stoppen alleen wanneer het noodzakelijk is zoals in Penong om te tanken, in Ceduna om te tanken en boodschappen te doen en dan door naar Streaky Bay op de Eyre Peninsula. De weg er naar toe gaat door graanvelden met windmolens en kale vlakten met af en toe een boom. Best een mooie weg die we vandaag rijden. We hebben Streaky Bay gekozen omdat we er niet al ver voor hoeven te rijden, het ligt in een baai en heeft wat leuke bezienswaardigheden die we morgen gaan bekijken. Bij het infocentre (in het Shellstation) krijgen we folders over dit gebied en kijken naar een replica gemaakt van een 5 m lange white tip shark (de langste haai met een hengel gevangen). We krijgen wat tips voor goede visspots en gaan dan naar het Foreshore Tourist Park. Het is nog redelijk vroeg (half 2) en we maken een lekkere lunch die we buiten opeten. Het is redelijk bewolkt en het waait, dus gaan we achterin de (warme) auto zitten om de krant te lezen. Als de zon doorkomt, voelt het lekker aan. Aan het einde van de middag gaan we douchen en de zon is dan goed aanwezig. We genieten nog lekker buiten van de avondzon. We hebben uitzicht op een baai waar pelikanen in dobberen, erg rustgevend (jammer van de plaatselijke jeugd die vlakbij zitten met de autoradio hard aan!). We hebben geen zin om te koken en maken het stokbrood op met lekkere kazen en groente erop. Dan bellen Eric & Daan en proberen Marc & Dayna en m'n moeder te bellen die allemaal niet opnemen. Vervolgens lopen we naar het dorpscentrum toe waar we in de plaatselijke kroeg gaan zitten om de rugbywedstrijd tussen Australie en Ierland te kijken. We zien de 1e helft maar de tv blijft uitvallen dus hebben we er snel genoeg van en lopen terug naar de auto waar we lezen.

 

 

Zondag 2 november

Vannacht worden we weer gewekt door regen en kou, maar we worden pas om half 9 wakker en het is mooi weer. Aan het water eten we ons ontbijt (samen met ca. 50 meeuwen). Vandaag gaan we weer wat kilometers rijden, allereerst naar Point Labatt, 60 km over een goede dirt road. Hier zien we de enige kolonie van zeeleeuwen op het Australische vasteland. Ze liggen allemaal te slapen, dus proberen we ze te wekken dmv handenklappen en geluiden maken. Een paar kijken omhoog naar ons. We staan op een platform hoog op een klif en zij liggen op het strand onder ons. We lopen hier even rond en hebben een mooi uitzicht over de ruige kust. Vervolgens rijden we naar Murphy's Haystacks, grote granieten ronde rotsen (= inselbergs) die middenin het land staan. Op de weg steken vaak skinks (of blue tongued lizards) over, een dikke lizard met korte pootjes. Dan gaan we via Highway B100 naar Elliston. We hebben gelezen dat daar een bakery is met goede koffie, maar als we daar aankomen is deze gesloten. We rijden naar de kust en gaan uit de wind en in de zon (!) zitten voor een eigengemaakte lunch. Het is dan nog 175 km naar Port Lincoln waar we een prachtige plek uitzoeken op het caravanpark Kirton Point. Het park grenst aan de Porter Bay waar we mooi uitzicht op hebben. De zon schijnt, dus gaan we naast de auto (uit de wind) zitten. We hebben bij het visitor centre folders gehaald van de omgeving en morgen willen we naar Lincoln NP dat hier vlakbij ligt. De weersverwachting vor morgen is ook goed, dus hopelijk kunnen we gaan genieten van de stranden en kan Mars weer een keertje vissen??? Aan het eind van de middag rijden we naar de stad en gaan in de Grand Tasman Hotel zitten. Allereerst in de Sportsbar waar we wat Engels voetbal op tv kijken. Voor het eten gaan we naar de bistro ernaast en nemen we fish & chips en calamari & chips. Dit is zo'n goed concept in Australie, goed en goedkoop pubfood. We kunnen er ook salade bij halen, dus nog vitaminen ook! We willen eigenlijk ook de rugbymatch van Nieuw Zeeland (the All Blacks) kijken, maar ze zenden het hier niet uit (we dachten dat ze overal in Australie zo rugby-gek zouden zijn, maar blijkbaar geldt dat niet in dit gedeelte). Als we in een andere bar gaan kijken, zenden ze het daar ook niet uit, dus rijden we maar terug naar de camping. Ma belt ons nog even, maar de lijn is slecht. Het is fris buiten, dus zoeken we gauw de warmte van de auto op. Marc & Dayna laten een voicemailtje achter en die bellen we uit de telefooncel terug.

 

 

Maandag 3 november

Wat een heerlijke dag! De zon schijnt als we wakker worden, het is nog wel fris maar lekker om buiten te ontbijten. Na een douche zijn we klaar voor vertrek. We doen boodschappen en zorgen dan we voor de komende dagen vooruit kunnen zodat we eventueel 2 nachten in Lincoln NP kunnen blijven. Als de tank ook weer vol is en als we bait hebben gehaald, rijden we naar het NP, het is vlakbij. We registreren ons voor een campingpermit waarmee we voor AU$ 6,50 kunnen overnachten in het park. We rijden helemaal naar het uiteinde naar de lighthouse en lopen daar even rond. Er lopen heel veel emu's rond in dit park, langs de weg zien we tientallen. Dan rijden we naar Fisherman's Point waar we kunnen kamperen en het goed vissen schijnt te zijn. We zoeken een mooie plek uit op de punt met aan alle kanten uitzicht op het water. We zetten de auto zo neer dat hij de wind tegenhoudt en dat hij recht staat ivm het slapen vannacht. Sinds de voorste springs (veringen) vervangen zijn, ligt de achterkant wat lager en moeten we zorgen dat we op een klein heuveltje staan. We zetten ook het afdakje/zeil op. Dan begint het genieten. We maken een heerlijke lunch van een soort Turkse broodjes gezond, ondertussen zwemmen de dolfijnen langs. Dan pakt Mars z'n hengel en bijbehorende spulletjes en we lopen naar de rotsen onder ons. Mars probeert het een poosje, maar vangt alleen zeewier of het haaktje blijft vastzitten onder de rotsen. Een paar keer wordt de aas (een schelpdiertje) eraf gegeten door de slimme vissen. Ik zit ondertussen op de rotsen te lezen en te assisteren met schelpen openen, nieuwe lijn op de hengel doen, enz. Na een poosje geven we het op en gaan in de zon bij de auto zitten. We genieten van de rust hier en het superweer. We zijn zo op buiten aangewezen dat we het echt waarderen. Onze rust wordt "verstoord" door 2 auto's met 6 mannen erin die gaan speervissen. We denken dat ze van origine (deels) Aboriginal zijn, maar spreken Australisch met elkaar. Met flippers, snorkel en een soort speer gaan ze het water in. Na een tijd komen ze terug en hebben een stuk of 4 flinke vissen gevangen, goede methode dus (maar wel koud!). Als ze weg zijn, hebben we de plek weer voor onszelf. De wind gaat steeds meer liggen en de zon blijft warm. We verwennen onszelf met kaascrackertjes met brie en oude kaas, wat nog mist is een flesje wijn (onthouden voor de volgende keer). Naar zo'n dag hadden we echt verlangd. Tegen een uur of 7 gaan we beginnen met koken. Op het menu staat roze garnalen in knoflook gebakken met Turks brood en een salade. Mars zorgt voor de garnalen en ik ontferm me over de sla. De Paul Newman saladedressing is op, maar in Fremantle hebben we van een vertrekkende Duitse vakantieganger een fles Balsamico azijn gekregen en daar maak ik de saladedressing van. We smullen van deze heerlijke maaltijd, erg simpel, maar erg lekker! We nemen een kop the met een stukje chocola (we hebben het toch weer gekocht) als toetje. De zon gaat langzaam onder en vanaf onze stoelen zien we de lucht en het water steeds meer kleuren. Aan de overkant in de verte zien we Port Lincoln liggen en hoe donkerde het wordt, hoe meer kleine lichtjes we zien. De halve maan zorgt dat het bij ons buiten ook redelijk licht is. Deze dag doet ons weer beseffen dat we zo boffen om hier te zijn en dit samen mee te maken.

 

 

Dinsdag 4 november

We worden wakker met de zon op de auto. Het is al kwart over 8. Het waait redelijk, maar er is geen wolkje aan de lucht. We eten ons ontbijt terwijl de lokale zeemeeuwen constant overvliegen. Er zijn 2 grotere meeuwen en die vliegen zo dicht over je heen, dat je het gevoel hebt dat ze je raken. We twijfelen of we hier nog een dag en nacht zullen blijven, maar gaan in de loop van de ochtend toch rijden. In Port Lincoln tanken we weer vol en halen nieuw ijs voor de esky. We vervolgen onze weg langs de oostkust van de Eyre Peninsula en rijden langs kleine plaatsjes als Tumby Bay, Port Neill en Cowell. Een arend vliegt met moeite van het wegdek op met een dode slang in z'n bek. Mars heeft een paar avonden niet zo lekker geslapen en dommelt een beetje in de auto. Het weer blijft mooi (en warm) en we zien maar een paar wolkjes onderweg. De weg loopt merendeel langs de kust van de Spencer Gulf met mooi blauw water. In het begin van de middag rijden we Whyalla binnen, de 1 na grootste stad in South Australia na Adelaide. We rijden eerst naar het Whyalle Foreshore CP en we kiezen een plekje aan het water. We lunchen en rijden dan de stad in. Eerst rijden we langs de "bioscoop" waar ze vanavond geen films draaien en daarna naar het shoppingcentre. Bij de newsagent kopen we wat blaadjes en een telefoonkaart en bij de Woolies doen we boodschappen en halen weer garnalen voor vanavond. Het is vandaag Melbourne Cup Day (de 1e dinsdag van november), een dag dat een bepaalde paardenrace gehouden worden. Deze race schijnt heel Australie te volgen en inderdaad het is erg rustig in de shoppingmall en bij de televisie staan groepjes winkelpersoneel naar de race te kijken. Bij de bottle shop halen we een fles witte wijn voor bij de garnalen en klaar zijn we. Terug op het caravanpark doen we een was en zitten we in de schaduw (de zon is erg warm) lekker te lezen. Er gaan ook wat mensen zwemmen in de baai, dus het water zal wel lekker zijn. We verwennen onszelf wederom met toastjes met kaas en de witte wijn breken we ook al aan. Zo zitten we als twee echte champagnebackpackers te smullen! Het koelt 's avonds niet af dus kunnen we buiten blijven zitten. We maken de garnalen klaar en ze smaken weer supr en vooral nu met de wijn erbij is het helemaal perfect. We zien een mooie zonsondergang, jammer dat al die mensen dan om je heen zijn! Als we een beetje vroeg naar bed willen, merken we dat het bloedheet in de auto is. De hele dag heeft de zon erop gestaan en er is geen zuchtje wind. We gaan wel van het ene uiterste naar het andere. Mars slaapt zo, maar ik lig voor m'n gevoel uren wakker en te zweten. 's Nachts worden we wel weer wakker omdat het toch te koud wordt zonder deken.

 

 

Woensdag 5 november

We hebben de wekker gezet om kwart over 7 om Danny te bellen voor z'n verjaardag. Mars spreekt hem uitgebreid en ook nog even met z'n vader. Raar idee dat Dan z'n verjaardag gevierd wordt in ons huis. Het is vandaag vrij bewolkt maar nog wel warm. We ontbijten, douchen en vertrekken. Mars z'n hengel is gestolen hier op de camping, dus vissen zit er niet meer in. In de stad kunnen we in de library een uur gratis internetten, dus daar maken we gebruik van. We rijden dan naar Fitzgerald Bay omdat je daar gratis schijnt te kunnen kamperen, maar als we er aankomen, is het verlaten en ziet het er niet echt aantrekkelij uit. Dat is jammer dat we hier 50 km voor om hebben gereden. Wat gaan we dan doen? We wilden vandaag eigenlijk niet te ver rijden, omdat we het gevoel hebben dat we de afgelopen tijd alleen maar gereden hebben, maar er zit niets anders op. Als we in Port Augusta aankomen, gaan we langs de Visitor Centre om te informeren naar de Flinders Ranges. Als blijkt dat dit NP ook bestaat uit gorges en bushwalks besluiten we om dit park over te slaan. Op dit moment zoeken we meer strand en water, dan nog meer bossen en gorges. We wilden vanavond eigenlijk zo'n mooie plek hebben als in Lincoln NP, maar dat moeten we maar uit ons hoofd zetten. In plaats daarvan rijden we vanauit Port Augusta naar het zuiden richting de Yorke Peninsula (The Bottom End). We stoppen eerst in Port Germein, maar dat is zo'n klein plaatsje (wel met een caravanpark!) dat we naar de volgende stad rijden, Port Pirie. Hier hebben ze zelfs 2 parken en we kiezen de Big 4 aan de rivier. De prijs valt gelukkig mee. Op een groot grasveld kiezen we een plek uit en gaan zitten met wat toastjes (als compensatie voor een gemiste lunch). We pakken de kaart erbij en bekijken de route. Na een poos lezen in de Lonely Planet en de diverse folders, bepalen we dat we naar de punt van de Yorke Peninsula gaan, naar het Innes NP. Het is aan de kust en het ziet er naar uit dat er veel kampeerplekken aan het water zijn. Nu nog hopen dat de wolken wegtrekken en dat we wat zon krijgen. Het is een heerlijk rustig caravanpark waar we nu staan, als we bij de BBQ area gaan koken, zijn we de enigen. We maken Thai style chili chicken met rijst, heerlijk en een appel/perentoetje. Het is nog een lekkere temperatuur en we spelen nog wat potjes Shithead. Als de zon ondergaat, verschijnen de muggen en ik word gelijk 3 x gestoken. Snel gaan we de redelijk warme auto in en lezen en schrijven even. Dan vallen we heerlijk in slaap.

 

 

Donderdag 6 november

En er was weer blauwe lucht met zon! Vannacht zijn alle wolken weggewaait en het belooft een lekkere dag te worden rond de 30 graden. In de stad rijden we even langs het visitor centre voor info over Innes NP. De dame was er eerder dit jaar geweest en vond het geweldig. De weg naar Innes NP is ca. 300 km over weggetjes door kleine dorpjes. Er is hier geen highway, we hebben het gevoel of we dwars door het countryland gaan. In het begin van het NP is een information centre waar we een superaardige dame naar een secluded campingspot vragen. Volgens haar moeten we naar Shellbeach, dus daar gaan we heen. We lezen dat hier in het park 3 soorten slangen voorkomen, die alledrie gevaarlijk zijn! De campingspots bij Shellbeach liggen tussen de bosjes en het is niet echt wat we zochten. Ik rijd achteruit tegen een balk aan en beschadig het omhulsel van de achterlamp, deze plek brengt me waarschijnlijk ongeluk want het stikt hier ook van de muggen die zich gelijk te goed doen aan m'n bloed. We lopen even naar het strand om te kijken hoe dat er uit ziet, het is een baai met mooi water, rotsen en wit zand. We rijden verder naar Browns Beach en deze campingspots liggen wat meer open en hier zijn dan ook geen muggen te bekennen. Er liggen wat kangaroes te rusten in de schaduw en verderop loopt een emu met haar kinderen. Met de auto rijden we naar dit strand en deze is wat midner mooi, maar wel uitgestorven.We lunchen eerst bij de auto en gaan dan met de stoeltjes, boeken en esky op het strand zitten. De temperatuur is heerlijk, zelfs bikiniweer. We zien de hele middag maar 2 mensen voorbij komen, voor de rest is het strand van ons. Tegen de avond rijden we terug naar de camping en ook hier zijn we de enigen. We koken chicken curry pasta en net voordat de zon achter de duinen verdwijnt, zijn we klaar met eten. We ruimen gelijk alles op en rond 8 uur zitten we in de auto te lezen. Buiten is het fris, in de auto is het heerlijk (en mugvrij!).

 

 

Vrijdag 7 november

Na een erg koude nacht, worden we in een warme auto wakker. De zon schijnt op de zwarte gordijntjes, dus dat geeft warmte af. Buiten is het nog wel wat koel door de vrij harde wind en wat wolken. Na het ontbijt blijven we op de camping en dobbelen en lezen wat. Met de auto rijden we naar het strand. Er staat 1 andere auto en die zitten een stuk verder op het strand. Wij nemen de stoelen weer mee en blijven de hele dag op het strand zitten. Het waait lekker, dus het wordt niet te heet. We lunchen toastjes met kaas en camembert en relaxen. Een zee-arend zien we het water induiken om een vis te vangen en dat is eigenlijk alles dat we meemaken! Terug op de camping zijn er wat andere mensen bijgekomen. We eten wat broodjes gezond en eigenlijk voordat de zon onder is, zitten we alweer in de auto. Ideale omstandigheden, overdag goed zonweer, 's avonds koel zodat we lekker kunnen slapen. Deze plek ligt niet zo mooi als Lincoln NP, maar het geeft wel de rust die we zochten.

 

 

Zaterdag 8 november

Als we wakker zijn, is het buiten echt bewolkt, dus voor ons een teken om te gaan rijden naar Adelaide. Het is nog maar 300 km en langs de oostkust van de Yorke Peninsula rijden we naar boven. Bij een Car Wreckers (sloop) halen we een "nieuwe" antenne voor de auto voor AU$ 2! Vanaf nu kunnen we ook buiten de stad weer radio luisteren want de cassettetapes die we hebben, zijn we zat! Vlak voordat we Adelaide binnenrijden, bel ik 2 campings om deze te vergelijken. Het wordt een Big 4 camping aan West Beach, The Adelaide Shores Caravan Resort. Deze is goedkoper, heeft een goede busverbinding met de stad en heeft een uitgebreide campkitchen en ligt aan het strand. We krijgen een mooie, rustige plek aan het einde van een straatje met zon en schaduw en alle stacaravans om ons heen zijn onbewoond, ideaal. We hebben voor een week geboekt o.a. om de auto te gaan opknappen (wassen & waxen), de stad te zien en te relaxen. We hebben al meer dan 27.000 km gereden en willen de auto nu wel weer even laten staan. We lopen naar de dichtbijzijnde ATM (pin) die toch een flink eind lopen is en deze accepteert onze pinpassen niet. Aangezien we geen cash geld meer hebben, kunnen we verder niets. We waren van plan de bus naar Adelaide centru te nemen, maar dat kan dus nog niet. Een andere ATM is hier ver vandaan, dus zit er niets anders op dan terug te lopen naar de camping en de auto te pakken naar het andere winkelcentrum. We lopen terug langs de kust en er zijn veel zeilboten op het water. De zee (baai) is hier alleen niet zo mooi blauw als dat we nu een beetje gewend zijn. Met de auto rijden we naar Glenelg, wat een vakantie-oord voor de Australiers is. Het is zaterdag en het is een gekkenhuis met het verkeer (vergelijkbaar met Amsterdam Centrum op zaterdag). We proberen een parkeerplek te vinden en na een paar rondjes rijden, kunnen we parkern. Het is wel gezellig die drukte en er loopt van alles rond qua soorten mensen. Bij Coles halen we boodschapen voor morgen zodat we dan niet weer de auto hoeven te pakken en gaan terug naar de camping. In de Lonely Planet lezen we dat er een bioscoop is in een suburb van Adelaide met 30 zalen en daar willen we hen om Matrix Revolutions te gaan kijken. We moeten een poos zoeken om het te vinden, maar het blijkt in een gigantisch grote shoppingmall te zitten in Marion. De winkels zijn al dicht, maar rondom de bioscoop is nog van alles open en is het lekker druk. We kunnen uit wel 10 verschillende tijden kiezen om de film te kijken. Er draaien hier totaal 25 films! Met een grote bak popcorn gaan we zitten. Na de film eten we bij Hungry Jacks en als we terugrijden bellen Marc & Dayna. We hebben ze langer dan een uur aan de telefoon en het doet Mars goed om Marc zo uitgebreid te spreken. Marc en Dayna hebben zelfs plannen om een vakantie te doen in Thailand zodat we hen daar kunnen ontmoeten en met z'n vieren vakantie kunnen vieren, het lijkt ons super!

 

 

Zondag 9 november

We maken er weer een rustige zondag van. Uitslapen tot half 9, ontbijten met de krant erbij, wassen en lezen in de zon, that's life! 's Middags besluiten we wat actiever te worden en gaan een begin maken met het opknappen van de auto. We vullen wat gaten, stippen plekjes aan met verf en behandelen wat roestplekken met rustconverter. Het is lekker weer om zo met de auto bezig te zijn, radio aan en weer het gevoel hebben dat je wat nuttigs doet. Als ik 's middags drinken ga halen uit de koelkast , ontdek ik dat onze stir fry beef uit onze plastic zak is gestolen. De rest zit er nog in , maar een groot gat laat zien waar ze het vlees eruit gerukt hebben, belachelijk! Dat wordt dus een vegetarische maaltijd vanavond. Dan bellen Eric en Daan die we lekker uitgebreid aan de telefoon hebben. De verbinding is zo goed dat het lijkt alsof ze vlakbij zijn. Het keolt hier 's avonds lekker af zodat we in een koele auto kunnen slapen.

 

 

Maandag 10 november

Wederom een prachtige zonige dag. Het wordt 29 graden. Maar wij brengen de meeste tijd in de schaduw door doordat we verder gaan met de auto (we hebben blijkbaar de smaak te pakken). We hebben inmiddels wat sponzen en een emmer aangeschaft en wassen de auto stukje voor stukje en waxen em daarna. We zijn er wederom de hele dag mee bezig en zijn dan nog niet klaar. Het is gelukkig dankbaar werk, want de auto ziet er als nieu uit na de "behandeling". Marcel stelt voor om een pizza te bestellen zodat we er niet mee uit hoeven en de auto vies gaan maken. In het avondzonnetje eten 2 redelijk grote pizza op en kijken tevreden naar de auto. We zijn er redelijk trots op hoe we ermee bezig zijn. Hier moet iemand toch op kunnen vallen. Als we later in de keuken wat spullen gaan afwassen ontmoeten we een nederlands stel uit Limburg. We kletsen even en geven ze boekjes over het gratis kamperen in WA en een boek vam Roald Dahl. Als dank krijg ik het dagboek van Floor Faber (columniste uit de viva) Dat komt goed uit want ik heb mijn laatste boek Memoirs of a Geisha bijna uit. We willen eigenlijk nog even douchen maar zijn werkelijk afgebrand en gaan na het lezen heerlijk en voldaan slapen.

 

 

Dinsdag 11 november

NA het ontbijt gaan we gelijk weer beginnen met ons juweeltje om hem /haar vandaag af te krijgen. We wassen en waxen de rest, maken de ruiten en banden schoon, halen de auto leeg en maken gelijk een foto voor de advertentie die we gaan maken. Het is een plaatje! De werklui van het caravanpark komen af en toe langs en complimenteren ons met het resultaat, ook zij denken dat we een er een goede prijs voor kunnen vragen. Als we alles op z'n plek hebben staan (bed er weer in, roofrack erop ed) is het alweer half 3. We warmen de overgebleven pizza van gisteren op en zijn lekker moe. We wilden eigenlijk nog naar de stad gaan maar dat dat we lekker tot morgen wachten. We lopen naar de dichtsbijzijnde supermarkt (zonde om de schone auto te gebruiken) en halen steak en veggies voor vanavond op de bbq. We hadden nog allerlei dingen in de koelkast liggen (o.a. Timtams!) en die zijn er vanochtend door de schoonmaker uitgehaald en weggegooid, zo werkt dat hier! (2e keer dat we hier bestolen zijn...). Als we terug zijn, willen we eigenlijk even naar het zwembad, maar kunnen ons er niet meer toe zetten en gaan bij de auto zitten lezen. 's Avonds maken we ons eten op de bbq en eten het in de camp kitchen op, ondertussen zetten we onze highlights op papier van de plaatsen die Eric en Daan straks in december gaan bekijken. Redelijk op tijd gaan we in de auto liggen.

 

 

Woensdag 12 november

Het is hier heerlijk slapen, lekker koek en we staan op een erg rustig stuk van de camping dus geen geluiden om ons heen. Na het ontbijt maken we ons klaar om (eindelijk) naar Adelaide centrum te gaan. De bus stopt voor het caravanpark en in een half uur zijn we in Glenfell Street. Hier zien we een Camera House (fotozaak) waar we de mooiste fot van de auto laten printen zodat we die op de advertentie kunnen plaatsen. We lopen door een arcade (overdekt straatje) die al helemaal in kerstsfeer is, naar Rundle Mall, de shoppingstraat van Adelaide. We halen wat nodige zaken zoals batterijen, kaarsen, kladblok en komen dan Cold Rock tegen, een ijszaak waar je je favoriete ijs kan laten mixen met wat je maar wil (M&M's, fudge, Timtams, vruchten, gummyberen, etc). Mars neemt een lekkere bananenshake en ik witte chocolade-ijs met chocoladecake en gummyberen, heerlijk! In deze straat, Rundle Street zijn de meest leuke en aparte winkels en restaurants. Terug in de Rundle Mall zoeken we een tweedehands boekwinkel die m'n boeken wil kopen. De eerste man is erg bot en beschuldigd me ten onrechte dat er een bladzijde uit Harry Potter mis, maar de tweede dame is heel aardig en behulpzaam met het uitzoeken van een nieuw boek. Ik neem The Secret History van Donna Tartt mee. We lopen naar de Apple store waar we meer info krijgen over de Ipod (een MP3-speler) en adressen krijgen van winkels in Sydney waar we deze waarschijnlijk gaan kopen. Via de visitor information krijgen we een adresje waar we gratis kunnen internetten bij de Adelaide City Counsil, goede service. Hier zijn we een uurtje en twijfelen dan wat we gaan doen, op een terrasje zitten en daar wat drinken en later wat eten of wat goedkoop fast food eten en boodschappen doen om op de camping een lekkere maaltijd te maken. Het wordt de laatste optie, bij de Mac halen we wat en eten het in de zon op (het is zo'n 28 graden vandaag) en daarna doen we bij de Woolies (dure) boodschappen voor vanavond. Dan snel met de bus terug naar het park. Ik heb knallende koppijn, dus ga even liggen en even later is het mede dankzij een Nurofen over, gelukkig. Later maken we Flake en grote scampi's op de barbie en eten dit met een salade. We hebben veel te veel vis gekocht, maar het is heerlijk. De rest van de avond lezen we.

 

Donderdag 13 november

Aangezien het vandaag een warme dag beloofd te worden, gaan we naar het strand. Ons caravanpark ligt aan het strand, dus we nemen een stoeltje mee en liggen tot een uur of 1 op het strand. Het is aardig rustig, nog zo'n 8 andere mensen (waaronder natuurlijk Nederlanders!). In de keuken maken we dan een heerlijke lunch klaar met broodjes uit de oven en nog een restje salade van gisteren. We kaarten en gaan dan douchen. We rijden in de file naar de Westfield Shopping Centre in Marion. Eerst doen we wat window shopping en dan lopen we naar de bioscoop. Als we een keuze proberen te maken van alle films die hier draaien, worden we in het Nederlands aangesproken door een wat oudere man. Hij woont hier ruim 50 jaar en bestookt ons met vragen. Hij heeft vroeger niet veel opleiding genoten omdat hij van z'n vader moest gaan werken en is nu op oudere leeftijd alle kennis aan het vergaren dat hij maar kan. We staan een poos voor de bioscoop te praten tot hij ons een kop koffie aanbiedt om verder te praten. Het is een ontzettend aardige en geinteresseerde man die ons ook wat bevindingen uit zijn leven verteld. Hij vindt het heerlijk om mensen te ontmoeten die tijd voor hem hebben en sprak ons aan omdat wij als genieters en vrolijke mensen op hem overkwamen! Hij is erg open en vraagt ons het hemd van het lijf, maar op een plezierige manier. Hij complimenteert Mars met zijn goede Engelse grammatica! Helaas moeten we om 6 uur naar de film anders hadden we nog uren met hem zitten praten. We gaan naar de film Intolerable Cruelty met George Clooney en Catherina Zeta-Jones, een film met van alles wat, waarin de hoofdrolspelers erg goed in hun rollen passen. Als de film is afgelopen, willen we nog niet weg hier en kijken we welke film er nog meer draait en we kopen kaartjes voor The Matchstick Man met Nicholas Cage. Ervoor hebben we nog wat tijd om te eten en dit keer willen we geen fastfood. In de mall zit een Malaysisch restaurant waar we een snelle maaltijd van Satay en Gadogado kunnen bestelen. Aan de bar wachten we terwijl het personeel en de eigenaar een praatje komen maken. Vooral de eigenaar is erg aardig en als Mars verteld dat zijn moeder van Surabaya komt, zegt hij dat daar de mooiste vrouwen vandaag komen. Het eten is erg goed en zo wordt deze dag alleen maar perfecter! De 2e film is ook erg goed, een aanrader. Het loopt tegen half 12 als we het winkelcentrum verlaten en naar huis rijden. Het is nog aardig warm in de auto, dus een beetje zweterig gaan we slapen.

 

 

Vrijdag 14 november

Rond half 9 zijn we wakker, maar nog redelijk duf. Na het ontbijt gaan we naar het strand waar het erg warm is. De voorspelling voor vandaag is 36 graden! We houden het 2 uurtjes vol en gaan dan in de koele camp kitchen ziten waar we spelletjes doen en allebei schrijven (Mars een brief aan Marc!) en lezen, hier is het best goed uit te houden. We hebben Flight Centre gebeld om de betaling te accorderen voor het ticket naar Nieuw Zeeland en de trip naar Fiji. Aan het eind van de middag doen we een lange broek aan (pff, warm) en pakken de bus naar de stad. Vanaf 5 uur is er een open house in West End, een wijk net buiten het centrum. We zijn er iets voor vijfen, maar er gebeurd nog weinig. Deze wijk heeft een redelijk slechte reputatie als hoerenbuurt, dat ze dor dit event willen veranderen. We zien niet echt een leuke tent om te gaan zitten en lopen via Rundle Mall naar de wijk East End waar we al eerder waren geweest. Hier is het lekker levendig en een stuk gezelliger om te gaan eten. We belanden bij een Italiaan, Scoozi genaamd en bestellen een Grolsch en een halve liter rose. Als appetizer nemen we Bruchetta Prosciuto die erg lekker smaken. Het restaurant zit goed vol. Later bestellen we allebei fettucini, Mars met kip en ik met zalm, heerlijk. Als we weer lopen, is het lekker druk op straat, het is koopavond en het is nog steeds warm. Als we in de bus terug zitten, wijst een thermometer nog 36 graden aan, terwijl het op de heenweg 41 graden was. Op de camping gooien we alle deuren open om de auto af te laten koelen, ondertussen zitten we buiten te lezen onder de sterrenhemel. Onze stoelen hebben onder een boom gestaan die kleine prikkende vezeltjes laat vallen, dus als we gaan zitten krijgen we die stekeltjes in onze kleding en op onze huid, heel vervelend. Als we een poos later in de auto gaan liggen om te slapen is het gelukkig wat afgekoeld en krijgen we hopelijk een lekkere nachtrust.

 

 

Zaterdag 15 november

Om 9 uur worden we pas wakker na een supernacht! Het is wederom prachtig weer en als we naar de keuken lopen voor het ontbijt, zweten we al. Ook later op het strand is het bloody hot, zoals de Australiers zouden zeggen. Gelukkig begint de wind op te steken en wordt het iets aangenamer. Na 2 uur hebben we het weer gezien en gaan bij de auto in de schaduw zitten lezen. We spoelen ons even snel af en pakken de auto naar Glenelg. We lopen Jetty Road, de hoofdstraat, af en halen een gezonde shake en juice bij Boost, dit is een populaire tent die je hier veel ziet en waar altijd een rij staat. Het smaakt heerlijk en al drinkend lopen we de jetty op. Het is hier ontzettend druk, het strand ligt vol met jongeren en de stoere onder hen springen vanaf de jetty het water in. We gaan hier even zitten en kijken naar de springers. Er zijn veel mensen in het water, terwijl het water nog redelijk koud is (maar ja in Nederland zit ook iedereen in de zee en dat is veeeel kouder). We lopen terug, kopen en krantje en doen boodschappen voor vanavond en halen wat kaasjes voor straks op toastjes. Als we de spullen in de keuken zetten, komen we Justin (Engels) en zijn Spaanse vriendin Juani tegen. We hebben al een paar keer met hun gepraat, maar dit keer wat uitgebreider. Hij heeft hier werk als nurse en zij is druk aan het solliciteren. Ze hebben al een poosje in Amerika gewoond en gaan het nu hier proberen. We willen vanavond de rugbywedstrijd tussen Nieuw Zeeland en Australie zien, dus beginnen we redelijk vroeg met koken. We maken nachos todos en eten dit in de tv-room op met wat Carlton Colds. Er komen nog een hoop andere mensen de game bekijken en we zitten naast een Nederlander. Australie wint geheel onverwacht. Het is ondertussen flink afgekoeld dus dat wordt weer lekker met een deken slapen!

 

 

Zondag 16 november

Weer een heerlijke nacht en rustig wakker worden. We hebben trouwens nog 2 nachten bijgeboekt en misschien blijven we zelfs tot woensdag. Het bevalt ons goed hier vooral zolang het weer goed is. Het is vandaag wel koeler en wat kleine wolkjes, maar toch lekker. Als we ontbijten, zien we Mel & Scott voorbij lopen. Ze hadden al gesmst dat ze ook op deze camping zouden komen en we kletsen even bij, we zien ze vanavond wel bij de rugbywedstrijd tussen Engeland en Frankrijk. We doen een was en proberen op het strand te gaan liggen, maar het waait te hard, dan maar bij de auto liggen. We maken lunch in de keuken en gaan daar schrijven. Mars heeft een leuk gesprekje met een 10-jarig Australisch jongetje over computerspelletjes! We zitten nog even in de zon bij de auto en gaan dan boodschappen doen (wederom handig dat de winkels hier 7 dagen per week open zijn). We rijden langs het vliegveld om ons tickets naar Bangkok vast te leggen, maar het internationale gedeelte is gesloten. Als we later gedoucht hebben, is het alweer 6 uur en gaan we koken, Satay Chicken met rijst en watermeloen toe. Ook Justin & Juani zitten er en we spreken af om morgenochtend met hun te gaan tennissen. Tegenover de camping is een baan en zij hebben rackets. Dan gaan we rugby kijken waar ook Scott en Mel zijn, leuk zoveel "bekenden"! De Engelsen winnen dik, dus de finale wordt Australie-Engeland volgend weekend. We gaan daarna lezen en gamen in de auto. Weer weinig gedaan vandaag, maar de dag is voorbij gevlogen. Mama heeft ons ook nog op de mobiel gebeld en het was fijn om haar uitgebreid te spreken.

 

 

Maandag 17 november

Een dag die snel te beschrijven valt: ontbijten, omkleden voor het tennissen, door ziekte van Justin gaan Mars en ik samen 1,5 uur tennissen. Gelukkig is het wat bewolkt, dus goed uit te houden op de baan. Daarna lunchen we in de keuken waar later ook Justin en Juani komen. Langs de airport om de tickets van Sydney naar Bangkok vast te leggen, boodschapjes doen, auto opruimen, pannekoeken maken. We krijgen een sms-je van Mel & Scott of we een biertje bij ze komen drinken en dat doen we. Ze zitten samen met hun buren (een Australische en een Nederlander) lekker buiten en blijven er een poos bij zitten. Ze zijn alleen als de hele middag drinken, dus laten we ze later weer lekker met z'n vieren zitten. We nemen een snelle afkoeldouche en laten ondertussen de auto luchten. Het is buiten nog niet heel erg afgekoeld, we lopen nog in korte broek en t-shirt, maar als we later gaan slape, is het goed uit te houden in de auto. 's Nachts worden we alleen wakker van de regen.

 

 

Dinsdag 18 november

Als we wakker worden is het droog, maar bewolkt en redelijk warm. Het is perfect tennisweer dus na het ontbijt zoeken we Juani en Justin op. Samen met Juani tennissen we ruim een uur. Lekker zweten en het gevoel hebben dat je wat aktiefs doet, heerlijk. We rusten uit in de keuken en kletsen weer een poos met z'n vieren en besluiten om vanmiddag met z'n allen naar de grote shoppingmall te gaan en daar 2 films te gaan kijken. Het is bloedheet geworden, dus een airco zal ons geen kwaad doen. We internetten even in het caravanpark, douche (waarna we gelijk al weer zweten) en rijden J&J mee naar de Westfield Shopping Centre. We lopen eerst wat rond en kope de kaartjes voor Runaway Jury voor 6.45 uur. We eten wat bij KFC en vullen de tijd met kletsen. Juani is Spaanse en zit vol temperament en Justin is echt de beleefde Engelse jongen en dat botst nog wel eens, maar ze zijn al 9 jaar samen en 4 jaar getrouwd (voor de Amerikaanse greencard!). Ze proberen uit te zoeken waar ze in Australie willen gaan wonen, lijkt me een moeilijke keuze. De film is goed (hoewel ik het boek beter vond) en als deze is afgelopen, kopen we kaartjes voor In the Cut, een erotische thriller met Meg Ryan. Het was een totaal andere film dan het soort dat we normaal kijken, maar zeker de moeite waard. We hebben nog niet echt gegeten, maar als we terug zijn in het caravanpark eten we een muffin en gaan we een redelijk koele auto is. 's Nachts worden we wel zwetend wakker omdat er geen zuchtje wind staat.

 

 

Woensdag 19 november

Ik zweet om 8 uur al het bed uit, Mars blijft nog een uurtje liggen. Het enige dat we nog te eten hebben, is 2 muffins en we halen een jus uit de kiosk. We verlengen de camping weer met 2 dagen, maar iemand anders heeft onze plek al toegewezen gekregen, dus we moeten verhuizen. We komen nu in het drukkere gedeelte van het park vlakbij de camp kitchen en bij Mel & Scott en Justin & Juani en nog 3 Nederlandse jongens uit Friesland. Daarna rijden we naar de supermarkt, we halen veel drinken want het is bloedheet. Het is windstil e volgens mij is het tegen de 40 graden aan, zelfs in de schaduw zweet je. Ik laat het tennissen voor vanochtend, maar Mars gaat wel een balletje slaan met Justin. Zwetend komt-ie na een half uur terug. We lunchen fishfingers (vissticks) en gaan daarna in de schaduw zitten lezen, wat het enige is waar ik zin in heb met deze hitte. Ik kijk nog even op het strand, maar de zee is spiegelglad, dus daar is ook geen verkoeling. Aan het einde van de middag springen we in het zwembad en dat is heerlijk. Er zijn hier veel kinderen die overdag softballtraining krijgen en in dit park slapen, dus het is lekker druk. Als we afgekoeld zijn, lopen we terug naar onze plek en zoeken weer de schaduw op. We hadden vanochtend al van een oudere man gehoord dat er thunderstorms zouden komen en inderdaad komen er langzaamaan wat wolken en wordt de lucht donker. We zetten alles veilig in de auto en gaan in de (overdekte) keuken zitten. Een half uur later gaat het keihard waaien en barst de regen los, waarna het zelfs gaat hagelen (dikke stenen van 1 cm doorsnee). We zitten droog en buiten koelt het lekker af. De verwachting voor morgen is zo'n 25 graden, dus much better. We warmen een kant en klare lasagne op in de oven en eten dit met salade. Hij smaakt helaas niet zo goed als eigengemaakt, maar ja wel erg makkelijk. Na het eten tennis ik dik een uur samen met Juani (Justin is aan het werk). Later in de keuken praten we verder en hebben we het o.a. over oud en nieuw vieren. De Spanjaarden eten bij elke slag dat de klok slaat een druif, misschien leuk om dat ook een keer te doen! We nemen een verkoelende douche en lezen nog even in de auto die ook koel is. Mars is door Scott gewaarschuwd dat er veel kakkerlakken zijn hier en dat zij er eentje in de auto hadden gevonden. Gelukkig zien we ze niet en kunnen we rustig gaan slapen. Mars gaat 's nachts voor niets op muggenjacht, maar verder slapen we heerlijk.

 

 

Donderdag 20 november

We zeggen vanochtend gedag tegen Mel & Scott die we waarschijnlijk in Melbourne weer zien. We tennissen met J&J om de beurt en later gaan de mannen dubbelen met 2 van de Friese jongens. Het weer vandaag is prachtig, blauwe lucht en zo'n 30 graden met een windje. We lunchen fish fingers (we hadden een pak van 40 stuks gekocht en ze moeten op!) en spelen dan wat spelletjes in de keuken. We zijn wat dingen aan het opladen, dus willen erbij blijven. We wassen nog wat en lezen en schrijven buiten. Juani wil vanavond voor ons koken en maakt een spanish omelet (tortilla) klaar, supermakkelijk om te maken en heerlijk om te eten. Als het eten gezakt is, gaan we met z'n drieen naar de tennisbaan en slaan weer een uurtje. Het is lekker afgekoeld en er staat een windje, ideale omstandigheden. Wederom is de dag weer zo voorbij.

 

 

Vrijdag 21 november

We hebben een ongelofelijk lange nacht gehad, rond 10 gingen we slapen en om 9 uur worden we pas wakker. We hebben een ontbijt van gekookte eitjes, toast, jus en thee, goed begin van de dag. We spreken af om later in de ochtend te tennissen en tot die tijd lezen we wat en ruimen de auto op. Het tennissen gaat bij mij minder lekker dan gisteren. We lunchen uitgebreid met z'n vieren en daarna maken Mars en ik ons klaar om naar de shoppingmall te gaan. We hebben een hoop kleine dingen nodig, dus daar zijn we een poosje mee bezig. Dan zoeken we een film uit en we gaan Mystic River bekijken. Eerst een snelle hap bij Hungry Jacks en dan weer lekker zitten. Het is een supergoede film met een hoop bekende acteurs, wederom een aanrader! We waren van plan om 2 films te gaan kijken, maar aangezien we opeens geen korting meer krijgen met de YHA kaart (scheelt toch AU$ 6,50) en moe (???) zijn, rijden we naar het park en lezen wat en vallen in slaap.

 

 

Zaterdag 22 november

Redelijk op tijd worden we wakker en dat is goed want vandaag gaan we echt vertrekken! Tijdens het ontbijt wisselen we adressen en telefoonnummers uit met Juani en Justin en geven we hun chocolade om te bedanken voor o.a. de omelet. De eindbestemming wordt vandaag Mount Gambier. Van Mel & Scott hebben we per sms gehoord dat er onderweg niet veel te zien is en dat is inderdaad zo. Het is perfect rijweer, bewolkt en maar 14 graden, ongelofelijk wat ee verschil met een paar dagen geleden. We rijden een stukje door de Adelaide Hills en volgen de M1 naar het zuiden toe. Via de kust rijden we verder naar beneden en komen na een kleine 500 km in Mount Gambier aan. Mel & Scott zitten hier in een hotel van vrienden en hebben ons uitgenodigd om de rugbyfinale vanavond te kijken. Het hotel is 10 km buiten de stad en ligt naar ons idee midden in "de polder", maar ze hebben een paar hotelkamers, een bottleshop, een pub en een restaurant. Scott zit al aan de bar en daar verblijven wij ook de rest van de middag tot een uur of 2 's nachts. Het wordt aardig druk, veel lokale dairy farmers en hun personeel, zo ook Evelien die hier een aantal maanden stage loopt vanuit de agrarische hogeschool in Nederland. Het is een gezellige avond, we eten een goed maaltijd aan de bar, poolen en kijken rugby. Engeland wint in de extra time, Mel & Scott zijn de enige Engelse supporters en de Australiers zijn toch redelijk fanatiek met aanmoedigen, een beetje Nederland-Duitsland! Op een gegeven moment is de bar dicht voor het gewone publiek en drinken we nog wat met o.a. de kok, ander personeel, Lisa en Simon (de eigenaren) en Mel & Scott. Mel waarschuwt ons dat dit wel to 6 uur kan duren, dus wij gaan lekker naar bed. We mogen op het parkeerterrein slapen, dus dat is super. Ondanks het verkeer dat voorbij komt scheuren, vallen we snel in slaap.

 

 

Zondag 23 november

Rond half 9 is er zoveel verkeer en is Mars z'n blaas zo vol, dat we wakker worden. We proberen nog door te slapen, maar dat lukt niet. We lezen wat en rond half 10 gaan we eruit. We hadden eigenlijk beloofd om met z'n allen te ontbijten, maar aangezien de bar pas om 11 uur open gaat en iedereen dan pas wakker wordt, laten we een briefje achter en gaan rijden. Net voordat we Mount Gambier weer inrijden, komen we langs Blue Lake, een meer dat in een krater van een volkaan ligt met prachtig blauw water. In de stad halen we ontbijt van kaas- en hamkaasbroodjes en nog wat andere boodschappen. Dan gaan we op weg naar de Grampians. Onderweg rijden we langs grote bossen van dennenbomen die aangelegd zijn. Ervoor staan bordjes met het jaartal van planten erop. We nemen highway B160, bij een highway stel je je minimaal een tweebaansweg voor, maar dit is voor onze begrippen eigenlijk een secundaire weg. We rijden tussen weilanden met koeien, schapen en herten en gaan bijna ongemerkt de grens met Victoria over, er staat alleen een bordje Welcome to Victoria. Ook hier hebben ze een half uur tijdsverschil, dus met Nederland scheelt het nu 10 uur. Het weer is nog steeds bewolkt en fris. In Hamilton gaan we langs Visitor Information voor een kaartje van de Grampians. Dit NP staat bekend om z'n goede bushwalks en klimmen. Dit zal wel het laatste NP zijn dat we in Australie bezoeken, dus willen we veel gaan zien en doen. In het park aangekomen rijden we langs het NP & Culture Centre waar we een boekje kopen van de walks in het Wonderland gedeelte van het park. Als eerste gaan we naar de Boroka lookout waar je uitzicht hebt over Lake Bellfield en het stadje Halls Gap. Er zijn 2 studenten die experimenten doen met het afschieten van uien in een zelfgemaakt "kanon", erg hilarisch! Vervolgens rijden we naar The Balconies, waar we na een korte wandeling aankomen. We kijken over de Victoria Valley en de achterliggende bergen. Als laatste voor vandaag rijden we naar de McKenzie Falls. Na 2 km lopen komen we bij een lookout over de waterval. Het heeft niet veel geregend, dus de waterval is redelijk kalm. Het is overal redelijk druk, hopelijk is het morgen rustiger omdat het dan geen weekend meer is. We gaan gratis kamperen bij de Smith Mill Campground. We staan midden in het bos tussen de pines (dennenbomen). Er staan nog wat andere mensen, maar we staan redelijk vrijd. We beginnen gelijk met koken en het is een poos geleden dat we ons eigen gasstelletje moesten gebruiken. Je bent toch weer even bezig om al je benodigdheden te verzamelen vanuit de verschillende plekken in en op de auto. We maken chili met stokbrood en lezen ondertussen de krant. We proberen een beetje op de hoogte te blijven van het wereldnieuws en helaas lezen we weer over een bomaanslag dit keer in Istanbul. Na de afwas, zoeken we takken, boomschors e.d. om een klein kampvuurtje te maken. Het is een poos geleden en ook dit zal 1 van de laatste keren worden. Het is al erg koud aan het worden, dus het hete vuur doet ons goed. Lekker warm gaan we in de auto liggen waar we kaarten, schrijven, lezen en gamen.