Zondag 15 februari

Het lijkt alsof we net in slaap zijn gevallen als de wekker gaat. We hadden ook een wake-up call gevraagd, maar die zijn ze vergeten. Om half 5 checken we uit en worden we naar de airport gebracht. Het is al redelijk druk daar. Het inchecken gaat snel en dus kunnen we nog even ontbijten. Aangezien we niet meer willen pinnen, kunnen we nog NZ$ 10 besteden aan een croissantje, een muffin en een jus d’orange. Als we door de douane heen zijn, ontdekken dat er enorm veel duty free shops zijn. Gelukkig hebben we niets nodig. Het vliegtuig (767) zit maar halfvol en nadat we zijn opgestegen, verhuizen we naar de 3 stoelen in het midden zodat Mars z’n benen wat beter kwijt kan. Ik slaap eventjes en Mars luistert z’n Ipod en kijkt half naar de film Calendar Girls. We hebben voor deze vlucht een vegetarische maaltijd gevraagd en die smaakt erg goed. We krijgen het ontbijt als eerste en als we het net op hebben, krijgen we flinke turbulentie, gelukkig word ik niet misselijk! Rond kwart voor 9 Fijitijd (11 uur vroeger dan in Nederland) landen we op Nadi (wordt uitgesproken als Nandi) op het hoofdeiland van de Fiji-eilanden. De paspoortcontrole duurt even, maar dan is het echt Bula Fiji (hallo Fiji). Er spelen en zingen 2 muzikanten met gitaar en we worden verwelkomd door vrouwen met een schelpjesketting die ze ons omhangen. De temperatuur is warm (zo’n 27 graden) en het voelt vochtig aan. We worden van het ene kantoortje naar het andere gestuurd en uiteindelijk worden we met een bus opgehaald die ons naar Denarau Marine brengt vanaf waar we de Malolo Cat (een catamaran) zullen nemen naar ons eiland toe. Tijdens het wachten maken we een praatje met een wat ouder Engels stel die gisteren zijn aangekomen en enorme stortbuien hebben meegemaakt. Het is hier nu ook erg bewolkt en niet veel later begint het te regenen. Eerst nog een normaal buitje, maar als we naar de boot moeten lopen, hoost het. Het is hard gaan waaien en de golven slaan over de steiger heen. We zijn blij als we in de droge boot zijn. Het duurt nog een poos voordat we weg kunnen varen omdat een andere boot de haveningang blokkeert omdat zijn roer niet werkt! De bootreis duurt een klein uur, het water (en de golven) zijn erg ruig dus de boot klapt op de golven waardoor het een bumpy ride is. Het zweet loopt over m’n voorhoofd maar wederom komt het gelukkig niet tot overgeven. Aan boord zitten ook wat medewerkers van het Australische televisieprogramma The Resort wat we toevallig afgelopen week op TV hebben gezien en dat dus op “ons” eiland (Malolo Lailai, 1 van de Mamanucas groep) wordt opgenomen. Als we bij ons eiland komen, is het water rustiger en kunnen we ons tijdelijke paradijs aanschouwen. Ondanks de donkere lucht is het zand wit, de zee blauw en staan er palmbomen, kortom het perfecte voorbeeld van een tropisch eiland. Wederom krijgen we een schelpenketting en iedereen begroet je met Bula. Met een busje gaan we naar ons resort, er zijn er 2 op dit eiland: Musket Cove en onze Plantation Island Resort. Ons resort schijnt meer voor families met kleine kinderen te zijn, maar in ons busje zitten alleen maar stelletjes. We worden eerst verwelkomd dor wederom 2 zingende muzikanten en in de lobby wacht een glas verse jus d’orange. Het doet ons erg aan Bali denken, de ontvangst, de omgeving, de vriendelijke mensen (jammer dat het weer hier zo slecht is). Aangezien we all-inclusive hebben geboekt, krijgen we ons mealvouchers en de sleutel van onze kamer nr. 106. We zijn heel erg benieuwd naar de kamer, we hebben tegen elkaar gezegd dat we er niet zo veel van moesten voorstellen, zodat het alleen maar kan meevallen. En het valt alles mee! We hebben een zogenaamde upstairsroom die ongeveer zo groot is als onze woonkamer en keuken thuis! Een kingsize bed, 3 banken, 2 fauteuils, uitzicht op zee en een badkamer met douche. Wat heerlijk en wat een luxe, dit is de grootste hotelkamer die we ooit hebben gehad. Wat later worden onze tassen gebracht en kunnen we onze kleding ophangen en opbergen. Dan is het tijd om onze eerste voucher in te leveren, voor de lunch. We hebben een keus uit een stuk of 20 gerechten en Mars kiest de Fish & Chips en ik de Seafood Pasta. Ook hier in het restaurant zijn niet veel kinderen te vinden, misschien een stuk of 5. Het eten is heerlijk en veel, als we zo elke dag gaan eten, dan komen we wel een paar pond aan! Helaas is het nog steeds erg slecht weer en gaan we op onze (groooooote) kamer op bed liggen en lezen. Mars moet nog een beetje wennen aan het niets doen, maar dat gaat snel genoeg! Als het buiten opklaart, gaan we een stuk lopen langs het strand. De temperatuur is lekker en af en toe probeert de zon door de bewolking heen te komen. Het strand is niet heel erg breed, de palmbomen staan af en toe bijna in het water. Met het wat lichtere weer ziet het er nog mooier uit. Er is door de harde wind veel hout aangespoeld (en helaas ook lege flessen e.d.). We volgen de kust een heel stuk door het af en toe diepe zand tot we zien dat de lucht weer donker wordt en we door het “binnenland” teruglopen. Na bijna 9 maanden trouwe dienst begeeft 1 van m’n slippers het, misschien kan ik hem nog proberen te maken. Als we terug zijn bij het resort doen we onze zwemkleding aan en gaan een duik nemen in het lege zwembad. Het gaat keihard regenen als we erin liggen, maar het blijft een lekkere temperatuur. We douchen en dit keer slaapt Mars even tot het tijd is voor het diner. Om 7 uur is het hier al donker. Als we aankomen, speelt er een bandje die voornamelijk nummers van Fiji speelt. Af en toe doet 1 van de obers ook mee met zingen of een instrument bespelen. We nemen allebei het Sunday Roast Menu: corn & chicken soup vooraf, honey roasted chicken met roasted potato en pumpkin en brocolli als hoofdgerecht. We drinken er een lekkere verse jus d’orange bij waar volgens mij ook ananassap doorheen zit, mmmm. Het toetje is een apfelstrudel. Geheel voldaan lopen we terug naar de kamer waar we na wat lezen en schrijven lekker gaan slapen in ons megabed.

 

Maandag 16 februari

Wat een heerlijke nacht in een lekker groot bed. We zijn wel al rond half 8 wakker, maar blijven lekker in bed liggen. Het weer is niet veel beter, bewolkt en af en toe een flinke bui. Het ontbijt is in buffetvorm en we nemen toast met jam, watermeloen, ananas & pawpaw (soort papaya), een croissantje, apfelstrudel, een donut en jus d’orange. Door het weer zit er niets anders op dan ons terug te trekken op de kamer waar we kaarten. Op een gegeven moment zijn we dat zat en doen onze zwemkleding aan om dan maar in de regen te zwemmen. In Christchurch hebben we een klein balletje gekocht en daarmee gaan we in het water overgooien. Het wordt langzaam droog en er komt af en toe een heeeeel klein zonnetje door de wolken prikken. Het is alweer lunchtijd en dit keer bestellen we een omelet en een club sandwich met patat en salade. Wederom erg lekker. Mars wordt door de ober als Kiwi (Nieuw Zeelander) aangezien! Tijdens de lunch komt de zon echt even door, jammergenoeg zitten we binnen, maar zodra we klaar zijn, rennen we bijna naar de kamer om ons om te kleden en in te smeren. Als we op het strand komen, is de zon alweer verdwenen maar het is nog wel droog. We lezen een poosje en Mars luistert muziek tot we toch weer spetters voelen. Terug op de kamer bekijken we onze reispapieren voor Fiji. We hebben maaltijdvouchers, maar in de papieren staat dat we ter waarde van Fuji $ 300 aan eten en drinken mogen besteden. Het is ons niet duidelijk of dit nou ook voor de maaltijden geldt of dat dit extra is. Gelukkig kunnen ze bij de receptie ons het goede nieuws geven dat we de Fuji $ 300 aan drankjes en snacks kunnen besteden, joepie dat wordt cocktails drinken! In de kamer gaan we de NZ-se vlag op de rugzak naaien waar we samen heel erg lang mee bezig zijn. Als onze beide ruggen pijn doen, nemen we een pauze. Na een douche gaan we naar de bar waar ik een Plantation Colada neem en Mars een Fiji Bitter biertje. Zo langzamerhand krijgen we het echte vakantiegevoel, goed eten (niet zelf hoeven koken en afwassen), lekker drinken en niets hoeven doen. Er worden door het hotel wel allerlei activiteite georganiseerd, zoals snorkel- en fishing trips, volleyball, Fijische kooklessen, tassen/manden maken van palmbladen e.d. Misschien dat we morgen aan iets gaan meedoen. Na 7 uur kunnen we aan tafel en als er al wat meer mensen zitten, gaan wij ook, nadat we even getafeltennisd hebben (toch nog iets sportiefs gedaan vandaag naast het zwemmen). De keuze voor het diner is moeilijk, veel lekkere gerechten om uit te kiezen, maar Mars neemt een chicken consomme en roasted beef en ik een Indian pea soup en reef fish, allemaal voortreffelijk. Het bandje speelt weer en het hoogtepunt van hun optreden is de Bula-song waar diverse obers aan mee doen. Na een fruitsalade als toetje zijn we verzadigd. Op onze kamer kaarten we en later gaan we nog even terug naar de lounge waar de Mr. Plantation Island verkiezing net tegen het einde loopt. Er zitten best veel mensen. We bestellen nog een wijntje en een Heineken en zitten aan de bar. Er is ook een disco, waar niemand is. Als we teruglopen naar de kamer zien we sterren in de hemel staan, hopelijk een goed voorteken dat het morgen onbewolkt is! Ik neem de wijn mee naar de kamer en dit is volgens mij voor het eerst in m’n leven dat ik wijn in m’n bed drink!

 

Dinsdag 17 februari

Mars springt al om 10 over 7 het bed uit om de gordijnen te openen en te constateren dat het inderdaad mooi weer is. De lucht is blauw met wat bewolking aan de horizon, het waait een beetje en volop zon, een ideale “zon”dag. We ontbijten snel, nemen een bord met fruit en banana cake mee naar het strand en gaan comfortabel liggen op grote houten zonnestoelen. Het is al lekker warm en we gaan lekker bakken de hele ochtend. Er valt een kokosnoot uit de palmboom ongeveer 2 meter van ons vandaan en we bedenken dat je zoiets echt niet op je hoofd wil krijgen! Nu met het mooie weer zie je echt hoe het eiland is, het ware paradijs! Ik slaap een half uurtje in de schaduw en dan is het alweer tjd voor de lunch. Het is redelijk benauwd in het restaurant en Mars krijgt het alleen maar warmer doordat hij chicken pasta besteld heeft. Ik neem een chicken avocado salad. We smeren ons opnieuw in en gaan verder zonnen. Mars is al flink zwart aan het worden, terwijl ik probeer m’n achterkant en voornamelijk m’n billen te bruinen. We nemen een duik in het warme zeewater wat heerlijk is, maar niet verkoelend! Rond half 4 trekken we ons terug op de kamer, we hebben genoeg zon gezien voor vandaag. We kaarten en lezen wat en relaxen. Voordat we naar het diner gaan, neemt Mars wat foto’s met gekleurde lucht door de ondergaande zon. Om 7 uur wordt het diner aangekondigd door getrommel op een boomstam en het heel hard schreeuwen van: dinertime! Allebei krijgen we een bloem achter ons oor en omdat we niet getrouwd zijn, komt deze links. We hebben een plekje op het overdekte terras aan het strand. Er zitten hier ’s avonds veel muggen en sandflies dus de Bushman komt weer van pas. Ook krijgen we een anti-mugkooltje onder de tafel (desondanks worden we toch nog gestoken, maar daarover later meer!). Vanavond kiezen we de Beach BBQ, Mars met scotch fillet en ik met Walu steak, een witvismoot in de vorm van een zalmmoot. Vooraf hebben we soep en het zweet breek ons uit. Er is geen zuchtje wind en dan het warme eten en de kaarsen en de andere warme mensen, bloedheet! Bij ons hoofdgerecht krijgen we een gepofte aardappel, maiskolf, mie, gestoomede kool met coconut creme en verschillende salades. Tijdens het eten lopen er wat katten rond te scharrelen op zoek naar eten, maar we mogen ze niet voeren dus gaan ze weer verder. We hebben nog wat ruimte overgehouden voor een toetje en dat is vandaag in buffetvorm, o.a. ananas (Mars eet nu ook ananas, als het maar vers is), watermeloen, 3 soorten taartjes en een soort flan. We willen alles proberen, maar het is veel te veel. We eten het buiten de eetzaal op waar het iets koeler is. Na de Bula-song gaan we naar onze kamer waar ik erachter kom dat een prikkend beest m’n hele bilpartij te pakken heeft gehad, een stuk of 10 dikke bulten, erg charmant. Gelukkig hebben we Anthisan en moet ik de rest van de avond op m’n buik blijven liggen! We kaarten, lezen en gaan slapen.

 

Woensdag 18 februari

Het is vandaag redelijk bewolkt, maar de zon komt er een beetje doorheen en het is warm want er staat geen zuchtje wind. Bij het ontbijt wordt ons door Inoki, onze ober, verteld dat we ook nog diverse andere gerechten naast het ontbijtbuffet mogen bestellen. Mars neemt een omelet en ik Bacon & Eggs, nu gaan we echt kilo’s aankomen! We gaan vanochtend mee met de snorkeltour. We zijn met z’n tienen (allemaal Australiers uit Sydney en Melbourne) en op een zandeilandje worden we afgezet en kunnen we naar het rif snorkelen. Het is maar een klein gebied, maar er zwemmen enorm veel soorten vissen, weer in de mooiste kleuren en aparte vormen. Helaas kennen we geen namen van vissen, maar we zien in ieder geval Clownfish (van Finding Nemo) en een Stingray (pijlstaartrog). Een paar keer zwemmen we heel dicht over het koraal en sommige vissen kijken je dan echt aan en zwemmen pas op het laatste moment weg. We zien ook grote blauwe zeesterren. De rest van de ochtend liggen we op de zonnebedjes aan het strand. We gooien met het balletje in het zwembad en douchen voordat we gaan lunchen. Vandaag kiest Marcel een steak sirloin met gebakken ei en patat en ik een cheese en fruit platter. Als toe krijgen we ijs geserveerd in een kokosnoot. ’s Middags slapen we op het strand en lezen we en we sluiten af met het zwembad. Je kan merken dat het wat drukker is in het resort dan toen we er net waren, maar nog steeds genoeg ruimte! Voor het diner douchen we weer en relaxen we. We hebben ons niet ingesmeerd met lichaamscreme na het douchen om zo te testen of we het dan minder warm hebben tijdens het eten, wel doen we weer Bushman op. Het eten is weer geweldig, voor mij vegetable curry en voor Mars Italian pasta met kip. We hebben het minder warm (alhoewel als we soep eten, komen er toch wel wat zweetdruppels). Met een fruitsalade toe zijn we weer helemaal voldaan en voorzien van een heerlijke, tropische fruitcocktail gaan we naar de kamer toe. We kaarten, lezen, schrijven en gaan ons voorbereiden op een wederom zware dag! Mars heeft erge last van z’n muggebulten, zijn voeten en onderbenen zitten er ook helemaal vol mee. Ik lees m’n eerste Bill Bryson boek uit en begin aan de anderen.

 

Donderdag 19 februari

Om 8 uur zijn we weer wakker en Mars ziet de zon schijnen. We ontbijten en het is nu al erg warm buiten. Als we op het strand liggen, wordt het alleen maar warmer en er staat geen zuchtje wind. Ik ga met een stoel half in de zee zitten om af te koelen, wat een beetje helpt. Jammergenoeg komt er wat bewolking, een goede reden om te gaan kijken bij het andere resort op dit eiland, Musket Cove. We zweten enorm tijdens het lopen, het gutst van ons af. Bij een supermarktje halen we een fles water en als we de airstrip oversteken, zijn we bij het andere resort. Hier lijkt het wel uitgestorven, we zien maar een paar mensen lopen of liggen. In dit resort hangen een aantal 2-persoons hangmatten tussen de palmbomen welke we natuurlijk even proberen! We lopen door het haventje waar ook 2 Australische boten liggen, dat is ook super om hier met je eigen boot de eilanden te ontdekken! We lopen terug weer langs het supermarktje voor een candybar en water en gaan bij ons zwembad liggen. De zon komt weer even door en het is bloody hot, maar het zwembad is heerlijk verkoelend. De lunch is erg goed, Mars heeft steak reepjes met een zeer lekkere oystersaus en ik heb een chicken quiche. Als we weer bij het zwembad liggen, probeer ik te slapen, wat helaas niet lukt. Even later begint het zachtjes te regenen, wat al snel veranderd in een tropische regenbui compleet met onweer. We trekken ons terug op de kamer waar we kaarten. We slapen een poosje en als we wakker worden, regent het nog steeds. Hopelijk schijnt morgen de zon weer.... Het diner voor vanavond is Malololailai Lovo Feast, een buffet op de Fijische manier waar het eten in een ondergrondse oven wordt gerookt (net zoals de Maori’s in NZ doen in de hangi). Door de regen is de temperatuur een stuk aangenamen geworden, we hebben onze lange broeken aangedaan (voornamelijk als bescherming tegen de muggen!). We beginnen met een lekkere soep en kunnen ons daarna te goed doen aan alle lekker gerechten van het buffet. We nemen kip met mintsaus, Walu Fish met groenten, appelmoes (!), salades, sweet potato en allerlei andere dingen. Het dessert is ook in buffetstijl, o.a. appeltaart, gebakken banaan en fruitsalade. 1 Woord: verrukkelijk! Om 9 uur zien we een optreden van een groep van zo’n 20 Fijische mannen en vrouwen die dansen en zingen. Ze zijn traditioneel gekleed en gebruiken zelfgemaakte waaiers en speren voor de verschillende dansen. De Bula-song wordt ook gezongen. Hierna gaan we naar de kamer, het regent nog steeds... We hebben een klein huisdiertje in de kamer, een mini salamandertje die over het plafond en de muren loopt (en zich niet laat vangen!).

 

Vrijdag 20 februari

Als we om 7 uur door de gordijnen kijken, zien we de zon weer! Het wordt een geweldige dag, goed weer met lekker wat wind, lekker ontbijt en lunch, echt een dag zoals we ons Fiji hadden voorgesteld. Mars is al donkerbruin (bijna zwart) en ik ga naar het roodbruine toe! De kamer is heerlijk koel als we terugkomen van het strand. We hebben eerst gezwommen in het zwembad waar we baantjes trekken en overgooien met het balletje. Op de kamer benoemen we de foto’s, maken een selectie voor op internet en schrijven een briefje voor Eric en Daan. Daarna naaien we de rest van de NZ-se vlag vast op de rugzak en dan is het alweer tijd om te douchen en naar het restaurant te gaan. Onder het genot van een cocktail en een biertje mogen we een keuze maken voor de Beach Side BBQ. We nemen allebei de sirloin steak en dat is een erg goede keuze, erg goed vlees op een heerlijke manier klaargemaakt. Bij het buffet kunnen we groenten, sla en een gepofte aardappel halen en later ook nog een aantal verschillende toetjes. Terug op de kamer kaarten en lezen we. Het is inmiddels gaan regenen, zolang het alleen ’s nachts is, is het niet erg!

 

Zaterdag 21 februari

Ik ben al om half 7 wakker omdat ik naar het toilet moest en als ik even naar buiten kijk, zie ik dat het nog regent. Maar als we om half 9 echt wakker zijn, schijnt de zon alweer. Het is onze laatste volle dag hier, morgen hebben we de boot van 15.30 uur terug naar het hoofdeiland. De hele ochtend blijven we aan het strand (het is af en toe bewolkt), we lunchen chicken chow mein en seafood pasta en gaan dan weer poos liggen. Tijdens het lunchen heeft het even geregend, maar het was maar een kort (en goed gepland) buitje. De middag sluiten we af in het zwembad, waarna we naar de receptie lopen om te vragen of we wat later mogen uitchecken morgen en tot 2 uur kunnen we de kamer aanhouden, super! Ik doe een was om weer met “schone” kleding naar Thailand te gaan. Verder zorgen we dat we zelf ook weer schoon zijn. Vanavond staat er op het menu de Mongolian BBQ, waarbij je zelf de ongebakken groenten, mie of rijst en vlees, kip of vis uitzoekt en sausjes en dan door de kok in de wok laat klaarmaken. Ons laatste avondmaal op Fiji is super! Het is weer aardig afgekoeld, perfect. Ook onze laatste avond brengen we door met kaarten, alvast een beetje inpakken en lezen. Jammer dat er al bijna op zit, maar wel erg leuk om Marc en Dayna bijna te zien (na eerst nog 3 vluchten, een nacht slapen overslaan, een paar uur wachten in Sydney waar we nog wat dingen moeten kopen en doen!).

 

Zondag 22 februari

We slapen allebei niet zo lekker, terwijl het bed toch zo lekker ligt (en groot is). Maar het is supermooi weer en na een snel ontbijtje gaan we nog voor de laatste keer hier op het strand van de warme zon en het lekkere briesje genieten. De tijd vliegt voorbij en voordat we het weten, is het lunchtijd. We nemen allebei de club sandwich die we op het strand opeten. Op de kamer pakken we zwetend de tassen in, douchen en nemen afscheid van dit tijdelijke, maar erg comfortabele onderkomen. Bij de receptie checken we uit en we hebben nog Fiji$ 40 te spenderen in de komende 1,5 uur,  dus maar gelijk langs de bar voor een fruitpunch! In de schaduw wachten we op de boot terwijl we lezen. Vanochtend heb ik het tweede boek van Bill Bryson uitgelezen, die ik hopelijk in Sydney kan verkopen in een tweedehands boekwinkel. Om half 4 arriveert de Malolo Cat en gelukkig is de boottocht vandaag wat rustiger dan op de heenweg! In 3 kwartier zijn we weer terug op het hoofdeiland. Met de bus worden we naar de airport gebracht waar we rond 5 uur al zijn. We zijn onderweg door het groene land gereden waar we de simpele huizen van de eilandbewoners zien. Als hier een goede storm woedt, dan lijken me die huizen niet het beste onderkomen. Ook staan er veel koeien en paarden net naast de weg en natuurlijk veel palmbomen. Op het vliegveld proberen we een vlucht eerder te regelen naar Auckland, aangezien de onze pas over 11 uur vertrekt om 03.55 uur ’s morgens. Helaas lukt het niet en zijn we gedoemd om hier de komende uren door te brengen. Aangezien het zondagavond is, heeft het ook niet veel zin om Nadi stad in te gaan en eerlijk gezegd trekt het ons ook niet echt. We internetten eventjes en gaan een large pizza eten. Hij is echt megagroot, maar met z’n tweeen krijgen we hem net op. We zoeken een rustig bankje op waar we kaarten, lezen en proberen wat te slapen. Het stikt hier van de muggen en sandflies waar zelfs Bushman niet tegen helpt. Ik lig in 1 van de slaapzakken en Mars heeft z’n broek in z’n sokken om de “prikschade” te beperken. Verrassend genoeg gaat de tijd redelijk snel en om 1 uur ’s nachts kunnen we gaan inchecken voor de vlucht naar Auckland. Onze bagage gaat als het goed is automatisch door naar Sydney. Na de douane bregen we nog een paar uurtjes wachtend door. We vinden gelukkig een vlaggetje van Fiji voor op de rugzak. Alle duty free shops zijn open op dit tijdstip, maar zodra het boarden wordt omgeroepen, gaat alles gelijk dicht. We zeggen Vinaka Fiji (Thank you Fiji).