Mexico 2004

Mexico 2004

Het begint al een traditie te worden dat ik van Dayna een dagboekje krijg voor een reis, zo ook deze. Wie had gedacht dat we na onze "sabbitacal" van 10 maanden waar we eind maart dit jaar van terugkwamen, toch weer een "luxe" vakantie konden doen. Vandaag vertrekken we voor 16 dagen naar Mexico. Eind juli dit jaar waren we een lang weekend met Marc & Dayna in Kopenhagen (mooie stad, mooie mensen, mooi weer!) en begin oktober met de families Pentier en Bik + aanhang een weekend Geneve (geweldige stad met veel oude gebouwen, schoon, overal drinkwater uit fonteinen, lekker eten, maar onaardige bevolking). En nu dus Mexico. Toen we terugkwamen van onze lange reis wisten we al dat onze volgende vakantie richting Midden of Zuid Amerika zou gaan. In 1 e instantie hadden we Costa Rica in gedachten, maar na wat research bleek dat toch te veel op de natuur gericht en verder weinig cultuur. Toen we verder gingen kijken op internet en in alle reisgidsen die alweer snel in ons huis te vinden waren, kwamen we op Mexico. Hier is wel een goede combinatie te vinden van cultuur, natuur en ook een stukje strandvakantie. Toen kwam de keuze om of een georganiseerde vakantie te boeken of op eigen houtje te gaan. Aangezien we allebei niet echt Spaans spreken, vroegen we ons af of dat te doen was. Maar het idee om met een groepsreis te gaan, rekening te houden met andere mensen, niet ergens langer kunnen blijven als je dat zelf wil, genoeg redenen te verzinnen om lekker zelf alles te regelen.

Via Fox hebben we de vlucht geboekt (via Philadelphia met US Airways), de transfer vanaf Cancun airport naar ons hotel voor de 1e nacht en een huurauto (als het goed is een oud model Kever) voor de hele periode. Omdat we vrij kort van te voren boeken, gaat de tijd tot we met vakantie kunnen lekker snel, vandaar dat we nu alweer in het vliegtuig zitten. Ter voorbereiding hebben we de Lonely Planet van Mexico (van ma gekregen) en wat boekjes om Spaans te leren. Ons plan is om vanuit Cancun in ieder Yucatan Peninsula te bekijken en maar zien hoeveel tijd we hebben om nog meer te zien. Vanochtend ging de wekker om 8.30 uur en hebben we nog een redelijke nacht gehad. Natuurlijk hebben we het meeste weer tot het laatst laten wachten, waardoor we gisteravond nog aan het strijken, inpakken, opruimen en scheren waren. Mars heeft z'n enorme krullenbos er afgehaald tot standje 1 met de tondeuse (staat hem weer erg goed!). Eric & Daan (die gisterochtend uit Maleisie zijn teruggekomen) brengen ons naar Schiphol. Bij balie 29 gaan we inchecken bij, naar later blijkt, een jongen uit Zoetermeer die in het weekend bij de Hema werkt. We zijn erg op tijd, dus lopen we na de paspoortcontrole nog even langs de duty free shops. We kopen wat tijdschriften en gaan dan nog wat eten bij McDonalds (altijd een goed begin!). Voordat we naar de wachtkamer kunnen bij de gate krijgen we nog wat vragen over onze bagage en mogen dan erdoor. We doen bij voorbaat onze riemen met "ijzeren" buckels af zodat we niet ge-stripsearched hoeven te worden. De vlucht vertrekt perfect op tijd.

Mars raakt aan de praat met een jongen die een uitgebreide Jordan schoencollectie heeft. Het jammere van US Airways is dat je geen eigen tv-tje in je stoel hebt en dat je koptelefoons moet kopen voor 5 euro per stuk. Dat doen we dus niet. Mars baalt wel even dat hij zijn Ipod niet bij zich heeft, maar we vermaken ons prima met lezen (Lonely Planet, Empire, Viva), ik slaap nog even en natuurlijk met het lekkere vliegtuigeten (wat eigenlijk toch best lekker is!). De totale vlucht is zo'n 8,5 uur en dan maken we een goede landing in Philadelphia. We hebben 2 uur om over te stappen, maar je moet toch altijd afwachten hoe lang alles duurt. De paspoortcontrole gaat redelijk snel, onze linker- en rechterwijsvingerafdruk en foto worden geregistreerd. We moeten even op de backpacks wachten die we gelijk daarna weer kunnen inchecken. De controles zijn enorm streng, we moeten onze schoenen uitdoen om ook door de X-ray te doen. Maar ja, liever een goede controle dan problemen. Gelukkig kunnen we in de dezelfde hal blijven en hebben we toch nog een uurtje over. Helaas geen leuke winkels in de buurt, dus maar weer zittten. Tegen 5 uur (6 uur vroeger dan in Nederland) is de zon al onder en kunnen wij gaan boarden. Het is een klein toestel, maar zit helemaal vol (veel Europeanen, wat Amerikanen, maar nog geen Mexicaan te zien!). Ze draaien al kerstmuziek in het vliegtuig (toch wel redelijk vroeg). De vlucht duurt 3 uur en een kwartier, maar we vertrekken met een flinke vertraging. We eten de snacks in het vliegtuig en zijn dan zo moe dat we allebei wegdutten.

Tegen 9 uur 's avonds landen we in Cancun, Mexico (7 uur vroeger dan in Nederland). De douanecheck duurt even, maar we hebben weer een stempel in ons paspoort! De airco staat flink aan, dus we hebben het in eerste instantie koud in Mexico. De backpacks staan al klaar, op onze ruggen en naar de uitgang. We worden keurig opgewacht door iemand van Kamino Travel die ons naar het hotel gaat brengen. We zitten in een busje met 2 andere Nederlanders die 3,5 week gaan reizen met de bus. Het is natuurlijk al geheel donker, dus veel zien we niet van de omgeving, maar wat wel opvalt, zijn de Amerikaanse winkel- en voedselketens. Cancun is dan ook zo'n 30 jaar geleden gebouwd voor het tourisme, maar lijkt het alsof we in Amerika terecht zijn gekomen. Ons hotel, Margarita, ligt downtown in een gezellig drukke straat met restaurants en cafe's. Onze kamer is enorm groot met twee tweepersoonsbedden. We dumpen onze tassen, trekken slippers en een t-shirt aan en gaan de straat op. We zijn vooraf aan alle kanten gewaarschuwd voor dieven, dus hebben we de moneybelt om onze middel. In onze straat zien we restaurant Pericos waar we al worden opgewacht door gastvrouwen in Mexicaanse kledij. Het is een soort themarestaurant waar alleen maar (Amerikaanse) touristen zitten. De obers lopen in bandito-pakken rond met een kogelsnoer om en een sombrero op. Mars besteld een Victoria-biertje (met limoen!) en ik een frozen margarita. Als eten bestellen we nachos en quesadillas. Er loopt eerst een bandje rond die bij de verschillende tafels speel, daarna is er een optreden op het podium waar al het personeel aan mee doet. Het is een echte attractie en de Amerikanen stellen zich lekker aan en doen mee. Ons eten wordt boven op de ober z'n hoofd gebracht en smaakt bueno! We zouden graag beter Spaans willen spreken om echt een praatje te maken, nu blijft het bij een paar standaardzinnen. Ik word ten dans gevraagd en als ik opsta, ben ik een stuk groter. Wie had dat gedacht dat ik ooit met een kleinere man zou dansen. Mars lacht zich rot en eet rustig door. Na het eten zijn we echt kapot en gaan proberen te slapen. Onder ons hotel zit een discotheek, dus ik val pas met behulp van oordopjes in slaap.

Om half 5 zijn we allebei klaarwakker, we proberen nog verder te slapen, maar dat wordt niks. We kijken tv, douchen en kijken wat we vandaag willen doen. We gaan met de taxi naar de luchthaven om onze auto bij Alamo op te halen. Veel te vroeg zijn we er en er is nog geen auto aanwezig. In de warme zon wachten we tot hij er wel is. Natuurlijk moeten we weer extra betalen, een getekende creditcardslip achterlaten, waardoor we het gevoel hebben dat we genaaid worden (is dat niet altijd bij huurautomaatschappijen?) en het ergste is dat we niet de beloofde oude kever krijgen (die worden sinds een half jaar niet meer gemaakt....), maar een kleine Chevy (oftewel een Opel Corsa), gelukkig wel met airco maar zonder radio. We hebben Mars als enig chauffeur opgegeven zodat ik kan kaartlezen en zo gaan we op weg. De backpacks passen gelukkig in de kofferbak, maar het jammere is dat we een enorme Alamo-sticker achterop de auto hebben staan. We rijden eerst naar de Zona Hotelera (oftewel Isla Cancun), een soort schiereiland langs de kust van Cancun waar alle hotels liggen aan het witte zandstrand langs de Caribische Zee. Mars z'n vader en Tante Linda & Oom Ruud zitten in het Oasis Beach Resort (en we gaan kijken of ze er zijn. We stoppen eerst bij Playa Delfines, het enige stuk strand hier waar je kan parkeren en wat niet bij een hotel hoort. Het water is geweldig blauw met hoge golven en het strand is echt wit. Het water is wel redelijk koud. Als we verder rijden, passeren we alle bekende grote hotelketens met de meest mooie hotels, sommige met golfbanen ervoor. Het doet ons denken aan Miami. Het hotel van de familie ziet er ook super uit, maar helaas zijn ze er niet. We laten wat telefonische berichten achter en een briefje. We twijfelen nog even om een nachtje hier te blijven en vandaag te genieten van het supermooie weer hier. Dit hotel is veel te duur voor ons budget (of in ieder geval wat we willen uitgeven) en we rijden verder. We tanken bij Pemex (het enige benzinestation-keten in Mexico) en proberen zo snel mogelijk de snelweg te vinden. Aangezien weinig straten namen hebben en het enorm druk is, zien we naar onze zin te veel van Cancun, maar na even mopperen van Mars en een paar keer vragen van Rein zitten we op uiteindelijk op de goede weg. Ze zijn hier dol op venijnige verkeersdrempels, ook in de doorgaande wegen, hoogst irritant! Gelukkig gaat de weg over in de snelweg (Via Cuota) 180. Deze weg is goed onderhouden, 2-baans en bijna verlaten. We zien wat bussen, vrachtwagens en een paar andere auto's, maar het meeste van de tijd rijden we alleen tussen de groene bomen en planten. De lucht is felblauw met mooie wolken erin, we vermoeden dat het zo'n 30 graden is. We houden netjes de snelheidslimiet van 110 km per uur aan om eventuele problemen met de (corrupte?) politie te voorkomen. We steken de grens over van de staat Quintana Roo naar Yucatan en mogen tol betalen. Na 160 km rijden, nemen we de afslag naar het dorpje Valladolid. Alle straten hebben hier nummer (bijv. Calle 41) en ondanks dat moeten we toch nog even zoeken om in het "centrum" van de stad te komen, Parque Fransisco Canton Rosado, omdat de bewegwijzering weer niet bestaat. Dit plein is levendig, een mengeling van bewoners en touristen, schoolkinderen en ouderen. We parkeren de auto tegen Hotel Maria de la Luz waar we een kamer boeken met airco en tv. We leggen onze spullen in de kamer en lopen door het park naar het Direccion de Turismo (VVV) voor informatie over de bezienswaardigheden. We lopen langs de Iglesia de San Servacio, Museo de San Roque (een klein museum met Spaanstalige informatieborden) en gaan naar Cenote Zaci. Dit is een ondergrondse rivier in een grot. We worden opgewacht door 2 bewakers die ons naar een dame begeleiden die de kaartjes verkoopt. Bij de ingang van de grot moeten we onze kaartjes weer laten afscheuren door dezelfde beveiligingsmannen. Niemand spreekt hier Engels, dus we gebruiken onze standaard Spaanse zinnetjes volop! We dalen een trap af en komen in de grot met inderdaad onderin water. Er zitten wat jongens die in onverstaanbaar Engels wat informatie geven. We lopen rond (en zijn de enigen) en passeren ons eerste beeld van de Virgin de Guadalupe, een donkere maagd. Het grootste gedeelte van de Mexicaanse bevolking is katholiek en geloofd in deze maagd. Bij de grot is ook een dierentuintje met 2 slangen, 2 zielige aapjes, 2 pauwen en wat andere vogels (eigenlijk allemaal zielig). We lopen terug naar ons hotel om daar te lunchen (onze eerste maaltijd vandaag). De Lonely Planet had wat gerechten aangeraden en wij nemen de Sopa de Lima (soep met kip en limoenen en met tortilla's erin) en Pollo Pibil (kip in bananebladeren). Beide gerechten smaken erg goed en we zitten lekker onder de fan met uitzicht op het park. Nu hebben we weer energie om wat te doen en lopen via Calzada de los Frailes naar Templo de San Bernardino & Convento de Sisal. Het straatje is al prachtig, mooi gekleurde huizen waar je af en toe gewoon naar binnen kan kijken. De kerk is het oudste christelijke gebouw van Yucatan (1552). Helaas kunnen we er niet in. Op het grasveld ervoor zijn kinderen aan het spelen met zelfgemaakte vliegers die enorm hoog komen. We lopen terug naar het hotel, nemen een duik in het ijskoude water van het zwembad en gaan douchen. We willen even relaxen en dan vanavond nog wat in de buurt gaan eten. Om half zes willen we een uurtje een dutje doen, maar als de wekker gaat, besluiten we lekker door te slapen. Af en toe worden we 's nachts wel wakker van geluiden in het hotel, maar we slapen tot half 5 de volgende ochtend.

We worden rustig wakker, kijken wat tv (een Spaanstalig programma over een soort race met 4WD's!) en bereiden ons een beetje voor op Chichen Itza waar we straks naar toe gaan rijden. We ontbijten bij het hotel waar we een uitgebreid buffet voorgeschoteld krijgen van quesadilla's, pancakes, toast, scrambled eggs op z'n Mexicaans, fruit en juices. Met een goed gevulde maag halen we de auto uit de garage van het hotel en gaan weer via de 180 naar Chichen Itza. Dit stuk lijkt wat minder op een snelweg, we passeren dorpjes waar ze souvenirs (handcraft) verkopen, er lopen honden over de weg die niet bang voor auto's zijn en dus ook niet opzij gaan, maar juist blaffend naar je toe komen, we moeten remmen voor tientallen topes (verkeersdrempels) en passeren 2 begraafplaatsen die er erg kleurrijk uitzien. Het is maar 40 km rijden, maar we doen er bijna een uur over. Gelukkig is het nog rustig bij Chichen Itza. De auto kunnen we in de schaduw kwijt en met onze Timberlands aan zijn we klaar voor wandelen en klimmen. Dit is één van de meest bezochte Maya ruines vandaar dat we vroeg zijn om de enorme mensenmassa's te ontlopen. Als eerste gaan we naar de "main event" El Castillo de Kukulcan die 30 meter hoog is en die je kan beklimmen. Dit gebouw is waarschijnlijk in 650-800 na Christus gebouwd. We lopen de 91 treden omhoog en hebben een geweldig uitzicht over de omgeving en diverse andere bouwwerken die we latern van dichtbij bekijken, het is enorm indrukwekkend en gelukkig zijn we met maar een paar andere touristen hier (waaronder de 2 Nederlanders die we gisteren op weg naar het hotel hadden ontmoet). De rest van het park bekijken we ook, o.a. de tempel van de krijgers met enorm veel pilaren, El Mercado waar vroeger waarschijnlijk de Maya's bijeen kwamen en de Ball Court (met goede acoustiek), ook lopen we naar de Sacred Canote, weer een ondergrondse rivier. De Maya's geloofden dat wanneer je in deze rivier terecht kwam, je direct naar de hemel ging. Aan de andere kant van het park, bezoeken we nog de Observatory met een mooie ronde koepel erop en The Church waar je door gangen heen kunt lopen (en boven je zitten de vleermuizen). Als we teruglopen naar de auto zien we de mensenmassa's die net met bussen aankomen, gelukkig hebben we die allemaal gemist. Vanuit hier rijden we direct door naar Merida (klemtoon op de laatste lettergreep!). Onderweg staat er opeens een leguaan midden op de weg, maar verder niets bijzonders (oke, heel veel vlinders dan!). Merida is een aardige stad (zo'n 700.000 inwoners) en dat merken we snel aan het verkeer. Smalle straatjes en veel auto's, bussen en trucks. We zien mensen hun richting aangeven door hun arm uit het raam te steken en Mars doet dat ook en het werkt! Gelukkig hebben de straten hier nummers, dus dat is wel makkelijk zoeken. In de Lonely Planet hebben we de budget accommodatie bekeken en ons oog was gevallen op Hotel Trinidad Galeria. Dit hotel wordt gerund door de Mexicaanse kunstenaar Manolo Rivera. We kunnen de auto op het binnenplaatsje stallen en we krijgen een kamer met fan. Het hele hotel lijkt één grote tentoonstelling van schilderijen, sculpturen en kunstwerken. Het gebouw zelf is ook al geweldig. Er is een tuin met zwembad en onze kamer is ruim met een enorm 2-persoonsbed met mozaieken achterwand, geweldig. We kleden ons om en gaan de stad een stukje verkennen. Aangezien ik een topje en een rokje heb aangedaan, kijkt elke Mexicaanse man me na. Bij het informatiecentrum horen we wat er te doen en te zien valt, maar het is nu net een tijd dat alles dicht is in verband met de siesta. We eten bij de Burger King en gaan naar het hotel om daar onze eigen siesta te houden bij het zwembad. Ze hebben heerlijke ligstoelen en we genieten van de (hete) zon, de mede-eigenaar komt een kort praatje met ons houden. Terug op de kamer douchen we en relaxen nog wat. Helaas hebben we een mug op de kamer die me gelijk goed te pakken neemt, ik neem later wel revenche want ik dood hem! Als we weer naar buiten gaan, is het al donker (om half 6 al), het is levendig op straat. We bekijken de Cathedraal en zitten op het Plaza Grande, het plein waar ook een hoop lokalen zijn. Een "drumband" begint spontaan te spelen en er komt een militair orkest voorbij. Bij Jugos California drinkt Mars een goede bananenshake en ik een Jugo Verde met sinaasappel, bleekselderij en nog iets wat ik niet versta, maar wat in de Mexicaanse vlag voorkomt (cactus dus...!). Het smaakt in ieder geval heerlijk. Op de Plaza Grande lopen veel verkopertjes rond met hangmatten, kunstwerkjes e.d. en natuurlijk komen ze alleen maar op de (blanke) touristen af. We willen naar een visrestaurant Marlin Azul vanavond, maar na 3x het straatje heen en weer zijn gelopen (ondertussen ook nog even geinternet) vinden we het nog steeds niet. We komen terecht bij een andere eettent die er in eerste instantie leuk uit ziet, maar veel touristen trekt, met water aangelengd bier in jug verkoopt, slecht eten heeft en ook nog slechte muziek (oude techno house) draait. Foute keuze. Terug in het hotel is het warm in de kamer en willen we toch bedekt slapen in verband met de muggen. Het wordt een heet nachtje.

Vandaag slapen we uit tot 5.40 uur! We douche het nachtzweet eraf, pakken de backpacks weer in en rijden eerst langs het benzinestation waar we tanken en ook een soort ontbijt halen van muffins. We rijden redelijk gemakkelijk de stad uit, gelukkig zijn we vroeg, dus geen files. Het is zo'n 80 km rijden naar Uxmal over de 261. Het is een mooie rit door het groene binnenland van Yucatan. Voor 8 uur arriveren we bij Uxmal wat in de heuvels ligt. Gelukkig is het hier ook rustig en kunnen we in alle rust gaan genieten van deze bouwwerken. Het is een enorm gebied met veel gebouwen, er is geen vaste route dus je kan echt dwalen tussen de stenen, door doorgangen heen. Zo kan je het gebied echt in je opnemen. Aangezien het hier in de tijd van de Maya's enorm droog was, is hier de God van de regen, Chac-Mool, heel belangrijk en die zie ook op veel bouwwerken terugkomen. We verkennen het hele gebied en zien o.a. de 39 meter hoge tempel Casa del Adivino (the Magician's House). Deze tempel is 5 keer gebouwd, telkens over de oude tempel heen. Cuandrangulo de las Monjas zijn 4 gebouwen met een plein ertussen. Vrouwen zijn hier bezig om puin te ruimen uit de ruines en er vliegen honderden vogeltjes boven en in de gebouwen. We klimmen een heuvel op naar The Governor's Palace en dan naar de Gran Piramide. Het is overweldigend en nog indrukwekkender dan Chichen Itza. Ook hier missen we de grote mensenmassa's gelukkig. We stappen weer in de auto voor een lange rit naar Campeche, zo'n 180 km over een binnenlandse weg waar je maar 90 km per uur mag. Weer rijden we door arme dorpjes en passeren we hoge topes. Het is een lange, redelijk saaie rit, maar gelukkig komen we aan het begin van de middag de prachtige stad Campeche binnenrijden. Na even zoeken, rijden we het Centro Historico binnen met prachtig onderhouden, gekleurde huizen en allemaal smalle straatjes met éénrichtingsverkeer. Wederom heeft de Lonely Planet een goede tip voor een hotel, namelijk Hotel Colonial. De auto kunnen we voor de deur parkeren. Dit is het oude huis van de vroegere Spaanse gouverneur van Tabasco en Yucatan. De plafonds zijn hoog, alles is in pastelkleuren geschilderd, het ziet er zo mooi oud uit. In één klap zijn we de autorit vergeten en genieten we. De receptionist is dik in de 70 en typt met 1 vinger en z'n neus bijna op de oude typemachine de rekeningen. Ze spreken alleen maar Spaanse, maar met de paar woordjes die we kennen en handen en voeten begrijpen we elkaar. We moeten een 1/2 uurtje wachten tot een kamer klaar is en we gaan bij een tafel zitten en halen met een glazen flesje water uit de tap. De hele sfeer hier is erg bijzonder, wat een geweldig hotel. We krijgen kamer 25 die lichtblauw en roze muren heeft, een wit met pastelgroen plafond en een tegelvloer in oranje, geel, bruin en wit. De meubels lijken echt oud (en zijn het volgens mij ook), superkamer! We kunnen niet wachten om deze stad te gaan verkennen en lopen snel de straat uit. Overal hier zijn oude pastelkleurige huizen met af en toe een kerkje. Bij de Parque Principal (het plein) staat weer een cathedraal, het lijkt wel of alle Mexicaanse steden of dorpen dat hebben. We lunchen bij La Parroquia, een grote open ruimte met tafeltjes met een combinatie van Mexicanen en touristen. We gunnen onszelf een biertje, Mars een XX (dos equis) en ik een Sol en ik bestel de plaatselijke specialiteit Cazon Frito (een kleine haai). Mars heeft tortilla's met kip, tomaat en avocado. Met een volle buik bekijken we het fort (met uitzicht op de Golf van Mexico), lopen we langs de boulevard en gaan naar Ex-Templo de San Jose (die in de steigers staat). Ook gaan we langs de Mercado, de markt waar voornamelijk fruit verkocht wordt. We zijn weer aardig moe van de warmte en het lopen en trekken ons terug in de hotelkamer waar we lekker douchen en relaxen. Tegen de avond gaan we weer uitgerust de straat op en lopen wat rond. Eigenlijk is er niet veel te doen hier, dus na wat straatjes en restaurants bekeken te hebben, belanden we in hetzelfde restaurant als vanmiddag. Mars neemt dit keer Snapper Veracruz-style (hij moet zelf de vis nog fileren, mopper, mopper!) en ik Papadzules (tortilla's met gekookt ei en pompoenzaadolie). Voor het toetje halen we een aardbeienijsje bij de ijsman en slenteren nog wat voordat we toch maar naar het hotel gaan. Het is heerlijk koel op de kamer met de fan aan en tegen half 9 gaan we al lekker slapen. Het is wel wat rumoerig door andere hotelgasten die thuiskomen, maar over het algemeen een prima nacht.

Weer op een mooie tijd wakker, half 6. Het is net licht geworden, weer een prachtige dag. We krijgen de keurig getypte rekening en maken ons op voor een lange autorit. De stad is al wakker, er lopen al veel mensen over straat. De snelweg gaat langs de Golf van Mexico en we stoppen af en toe even om foto's te maken van vissers en mooie huisjes/kerkjes. We passeren het stadje Champoton, een leuke vissersstad. Dan nemen we highway 261 naar Escarcega en vervolgens de 186 naar Catazaja. We zijn de grens overgestoken van de staat Campeche naar Tabasco en toen weer naar Chiapas. Aangezien we alleen Mars als bestuurder hebben aangegeven bij de autoverhuurmaatschappij, moet hij dus al die tijd rijden. We kletsen, zingen en genieten van de mooie omgeving, maar we zijn het na zoveel uur in de auto best zat. Aan het begin van de middag arriveren we in Palenque waar we tanken en wat eten en drinken inslaan. Het is nu nog zo'n 200 km naar San Christobal de las Casas, ons doel van vandaag. Vanaf Palenque begint de weg de bergen in te gaan en langzaam slingeren we omhoog en omlaag. De omgeving is prachtig, mooie uitzichten over de dalen en de natuur is zo enorm groen. Onderweg zien we Mexicaanse mannen zoals ik ze had voorgesteld, met hoed, laarzen over hun broek en snor (af en toe ook nog op een paard als een echte caballero!). Na zo'n 50 km slingeren zijn we al een uur onderweg. Mars is het zat en we stoppen om een plan te maken. San Christobal doen we niet, jammer maar helaas. We zijn net de afslag Agua Clara gepasseerd en daar gaan we naar toe. Hier is de Rio Shumulha (rivier) waar je in kan zwemmen. We moeten 10 pesos per persoon entree betalen en we zien.... helemaal niemand! Er is een hotel met restaurant waar 1 personeelslid is. We pakken onze zwemspullen en handdoeken en lopen naar het water. Er zijn hier allemaal bankjes met picknicktafels gemaakt en het schijnt in het weekenden druk te zijn met locals. Het water is verfrissend (koud dus eigenlijk) en er staat veel stroming. Het is heerlijk om na een lange en warme dag van in de auto zitten op deze manier af te koelen. Aan de overkant zijn een aantal lokale vrouwen de was in de rivier aan het doen. We gaan nog even chips eten aan de tafel en stappen dan toch weer in de auto terug naar Palenque. De scholen zijn uit en overal langs de toch al smalle en bochtige weg fietsen en lopen kinderen. Terug in Palenque kiezen we een hotel (Posada Canek) waar we een enorm grote kamer met 2 fans, 2 bedden en douche en toilet hebben voor z'n 8 euro, het goedkoopst tot nu toe. We verkennen de stad even (wederom een plein met een kerk en het stadhuis!) en gaan even zitten om wat quesadilla's en jugo de naranja te nuttigen. Er is hier verder niets te zien of te doen. In het hotel rusten we nog even, douchen en daarna gaan we de stad in op zoek naar een leuk restaurant. Alles is nog redelijk leeg, behalve bij Mara's wat redelijk vol zit met een hoop toeristen. We gaan er ook bij zitten en eten en drinken lekker. Het is nog aardig benauwd, terwijl we toch bij de open deuren zitten. De straathonden liggen vlakbij en een trommelaar komt 1 liedje trommelen (om vervolgens geld te verzamelen). We willen niet weer al te vroeg in bed liggen, dus blijven we rond het plein hangen, er speelt een band en het is een mix van heel veel bewoners en een aantal toeristen die een gezellige avond hebben. Jong en oud loopt rond, verkopertjes (vaak nog jong) proberen snoepjes, sigaretten, ijsjes en speelgoed te slijten. Mars eet 2 ijsjes en we zitten heerlijk. Dan wordt het toch wel tijd om te slapen, want morgen willen we toch weer op tijd naar de Palenque ruins.

Wat een heerlijke bedden en een aangenaam koele nacht. Om half 7 zijn we wakker en gaan gewapend met lange broek (vanwege de muggen) het hotel uit. Bij een Panaderia (bakker) halen we ontbijt en lunch van diverse lekkere broodjes voor nog minder dan 1 euro. Bij de deli halen we yoghurtdrankjes voor wat calcium en we rijden naar de ruinas zo'n 7,5 km buiten de stad. Op de parkeerplaats zijn we de enige auto en er is een drukte met allemaal plaatselijke Mexicanen. Er wordt ons gevraagd of iemand op de auto moet passen, maar we zeggen maar nee. Een helemaal lekker gevoel hebben we er niet over. Het is pas half 8, dus nog een half uur wachten tot we naar binnen mogen. We eten wat lekkere broodjes en zien nog wat touristen per taxibusjes arriveren en later komt er nog een huurauto aan. Precies om 8 uur gaat de kassa open en gaan we snel naar binnen, want de eerste tourbussen zijn ook al gearriveerd. Het bijzondere aan deze Maya ruines is dat ze in de jungle liggen (en daar is het wat ons betreft wel mee gezegd). Het is redelijk bewolkt, dus vanaf één van de hoger gelegen tempels hebben we uitzicht op de vallei met laaghangende bewolking erin. Het wemelt bij de tempels van verkopers van souvenirs en het is al snel druk. We spreken een andere Nederlander die 6 weken in Mexico reist en al een hoop landen in Midden en Zuid Amerika heeft gezien. Behalve de uitzichten, stelt het niet zo veel voor en toch wel teleurgesteld stappen we in de auto (hiervoor heben we toch veel omgereden). We moeten nu weer terugrijden naar Escarcega (ruim 200 km) en vanaf daar naar Chetumal. Het is weer voornamelijk een rijdag want pas om half 5 komen we aan. We zijn alleen gestopt om te tanken en even de benen te strekken, maar verder alleen maar gereden (arme Mars). We zijn 2 x aangehouden door militairen die in de bagageruimte wilden kijken, maar gelukkig hoefden we de backpacks niet te openen. De militairen hebben een dik stuk touw over het wegdek gelegd, zodat je wel moet afremmen. In de Lonely Planet lezen we dat het altijd goed werkt als je als tourist de bijbel (dus de Lonely Planet) op je dashboardkastje hebt liggen (en blijkbaar helpt het!). In Chetumal kiezen we Hotel Ucum vanwege z'n zwembad. De kamers zijn ook prima, groot en schoon. We nemen gelijk een duik in het lekkere water en douchen dan. We lopen de straat op en lopen langs Av. de los Heroes, een lawaaiige winkelstraat (een schoenenzaak met enorme boxen ervoor met harde muziek), maar wel leuk. We lopen deze straat uit tot we bij het water komen, de Bahia de Chetumal. Aan de overkant ligt Belize. Er is een trommelband aan het oefenen en op een plein zijn diverse mensen druk bezig met schilderen, speelgoedauto's klaarzetten, voorbereidingen voor een happening. In ons beste Spaans proberen we te achterhalen wat er wanneer gebeurd en het blijkt dat er morgen iets gaat gebeuren. We lopen terug via de andere kant van Av. de los Heroes en passeren het restaurant Venicio waar al wat mensen zitten te eten, voor Mexicaanse begrippen is het nog veel te vroeg om te eten, maar aangezien we vandaag nog niet echt hebben gegeten, hebben we echt trek. Het blijkt ook een goede keus te zijn, we eten heerlijk allebei Chicken Fajita's. Mars probeert weer een nieuw biertje Modelo Especial wat ook weer prima smaakt (met limoen en zout). Als we weer verder lopen, zien we een lekkere juice bar waar we nog 2 milkshakes meenemen voor onderweg en op de kamer. Het is al een stuk drukker op straat, het is ten slotte vrijdagavond. Het lijkt alsof de mensen het hier beter hebben dan in het binnenland, we zien meer dikke mensen. Terug in het hotel verdwijnt Mars richting toilet, dit keer is hij aan de beurt voor diarree! De kamer is heerlijk koel en we slapen elk in ons eigen 2-persoonsbed. Mars slaapt al om 8 uur na het vele rijden en ik probeer nog even het reisverhaal bij te werken.

We proberen uit te slapen, maar aangezien we vroeg sliepen, lukt het natuurlijk niet. In Chetumal is niets wat we willen doen, dus vertrekken we weer. Mars heeft enorme last van z'n rug, dus ik ga rijden (ook al mag dat niet ivm maar 1 bestuurder die we hebben aangegeven). Het is een rit van z'on 3 uur naar Tulum en gelukkig is het een goede weg. We passeren (weer) een vrachtwagen die in de berm is gereden en overal langs de weg staan waarschuwingsborden voor veilig inhalen en let op je snelheid, maar zonder problemen belanden we aan het begin van de middag in Tulum. De snelweg rijdt door de stad heen en wij nemen de afslag naar Punta Allen waar alle hotels/cabana's aan het strand liggen. Van te voren hebben we al besloten om bij Zama's te gaan kijken (Zama betekent dawn in het Maya, Tulum = wall). Het personeel spreekt Engels en we krijgen een mooie kamer te zien. We zijn gelijk verkochten en boeken voor in ieder geval 2 nachten. We zitten vlakbij het strand in een superromantische kamer. We hebben een 2-persoonsbed en 2 1-persoonsbedden, een tafel met 2 stoelen, klamboes over de bedden, een grote badkamer met (hoge) douche en toilet. Op onze veranda staan nog 2 ligstoelen en we hebben een hangmat. Het grote genieten kan beginnen! We kunnen onze rugzakken uitpakken en ons nieuwe huisje een beetje ons eigen maken. Mars zit weer op het toilet, hopelijk gaat dat gauw over. 's Middags gaan we nog even naar Tulum Pueblo om wat boodschappen (zonnebrand, videotape, koekjes, fruit e.d.) te halen en dan kan de bikini aan en strijken we neer op één van de stoelen op het strand. Het is redelijk wit zand met wel wat grote stenen (ook in het water). De temperatuur is goed en door het windje is het prima uite houden. Natuurlijk smeren we wel weer met factor 30 (goede gewoonte uit Australie!). Het wordt al redelijk vroeg donker, om half 5 is de zon al van het strand af, dus zit er niets anders op om heerlijk te ontspannen in ons huis! Er is maar beperkte stroom hier omdat ze met solar energie werken, dus we hebben ook geen stopcontacten. Ik lig nog even in de hangmat en dan gaan we douchen. We steken kaarsen aan en gaan allebei op een 1-persoonsbed liggen met de kaarsen aan ons hoofdeinde. Zo lezen en liggen we een poosje. We hadden vanmiddag zelf een lunch gemaakt van brood met banaan en een stuk verse ananas erbij (die we vanochtend onderweg hadden gekocht) maar hebben al aardige trek. Redelijk vroeg gaan we dus al eten, het is ook nog wat rustig. Ik neem voor de afwisseling een lekker pasta met 4 kazen, Mars blijft nog wel op de Mexicaanse tour. Het zit hier heerlijk, bijna geen muggen, goede avondtemperatuur (wel een lange broek aan, maar dat is toch weer bescherming tegen die ene mug!). De obers spreken ook allemaal Engels wat wel heel handig is, maar toch het gevoel dat je in Mexico zit een beetje weghaalt. We blijven maar stug wat woordjes Spaans gebruiken. Vanmiddag heb ik trouwens nog een heerlijke cocktail gedronken, een Loco Coco geserveerd in een kokosnoot met een hoop fruit en alcohol). Na het eten gaan we naar de kamer en lezen tot ik in slaap val. We hebben geen fan of airco maar met de ramen open, tocht het heerlijk door en ons muskietennet beschermd ons tegen onaardige diertjes.

We hebben een heerlijke nacht maar worden wakker door het licht. De zon schijnt volop en aangezien we witte gordijnen hebben, is onze kamer ook al zonnig. We ontbijten op onze veranda met ananas, banaan en koekjes en smeren ons weer in met factor 30. We maken een flinke wandeling over het strand langs de andere cabana's en hotels. Er zijn hier ook veel Amerikanen, maar ook veel Italianen die veel van de hotels in bezit hebben. Na een uur lopen, zijn we terug op ons strandje en gaan we relaxen. We lezen veel (Mars Bill Bryson over Down Under, ik een boek van Dayna geleend van Jill Mansell, Gemengd Dubbel). We laten de lunch op het strand brengen (hoezo luxe!). Het is vandaag wel een beetje bewolkt en al redelijk vroeg gaan we het strand af en later regent het even. We liggen lekker op bed te lezen en proberen vanavond iets later te gaan eten. Voor het donker is, rijden we nog even naar de stad om te internetten en kleine boodschapjes (o.a. Tang) te doen. In het dorpje is verder niet echt veel te doen. Terug bij het hotel lezen we weer. Helaas zijn we onze kaarten en dobbelstenen vergeten. Het water uit de kraan is zout water, maar we hebben een waterapparaat staan waar we zelf onze flessen water mee kunnen vullen en dus aanmaken met Tang. Zo drinken we in ieder geval goedkoop, want de prijzen hier zijn wel een stuk duurder dan dat we tot nu toe overal in Mexico hebben gezien. Rond half acht gaan we eten en nu is het goed druk, alle tafels zijn bezet. We eten en drinken weer heerlijk en gaan voldaan naar de kamer om weer te lezen tot ik (weer) in slaap val! (hoezo ik kom tot rust...!).

Ook vandaag zijn we in eerste instantie vroeg wakker, maar draaien ons om en slapen nog lekker door. We ontbijten weer gezond met brood, banaan en ananas en vermaken ons de hele dag op het strand. We hebben een comfortabel ligbed en wat stoelen zodat we afwisselend in de zon en schaduw kunnen zitten en liggen. Er horen 3 honden bij het hotel die af en toe bij je in de schaduw komen liggen. Pelikanen vliegen regelmatig voorbij en duiken in de zee voor een lekker visje. Aangezien ik m'n boek al uit heb, heb ik een andere geleend van het hotel (gratis) The Jester van James Patterson. We lunchen uit onze eigen voorraad, chips en Doraditas (zoete koeken). Met dit warme weer hebben we toch niet veel trek. Vandaag is het weer weer prima, de gsm geeft 42 graden aan! Tegen drieen trekken we ons terug, liggen nog even in de hangmat, douchen en gaan op het terras van het restaurant zitten. Het ziet er hier zo geweldig uit, verschillende kleuren stoeltjes en tafeltjes, uitzicht op de mooie zee, genieten. Er is net een fotoshoot aan de gang, dus een hoop drukte om een jong, mager en lang model en een eigenaardige fotograaf (wel leuk om rustig te bekijken achter je drankje!). Ik drink een Michelado, een mix met tabasco, maggi, peper, limoen, zout en nog wat ingredienten gemixt met bier, erg lekker! Mars neemt wat quesadilla's als snack en de zon gaat alweer onder. Een heerlijke, relaxte dag in het paradijsje Tulum. We lopen nog even rond en passeren een souvenirwinkel waar Mars een poncho koopt. Hij had er al eentje gezien in de stad, maar die was 2x zo duur. Daarna zijn we weer in onze kamer om te lezen en te schrijven. Rond etenstijd hebben we allebei geen enorme trek en eten restjes die we nog in de kamer hebben liggen, zoals ananas, koekjes en chips. Redelijk vroeg gaan we alweer slapen.

Vandaag is een redelijk bewolkte dag. We rijden eerst naar het dorpje om boodschappen te doen en te internetten. Dit keer zijn we in een enorme supermarkt waar we ook lekkere zoete broodjes halen voor de lunch. Verder natuurlijk koekjes, Tang en chips (Sabritas Cheetos sabor Queso y Chili). We pinnen weer en boeken nog 1 extra nacht bij. We hebben hier echt een heerlijk vakantiegevoel en willen dat nog even vasthouden! De rest van de dag liggen we op het strand en gelukkig schijnt de zon toch af en toe tussen de wolken door. We zijn allebei verwoest aan het lezen, Mars in Total Silence van T.J. MacGregor en ik in Guilt (van John Lescroart) beide boeken gratis van het hotel. Iedereen die ook op het strand ligt, is aan het lezen, gelukkig mist Mars z'n Ipod op deze manier niet te erg. Er zijn hier veel Amerikanen, maar ook een aantal Europeanen zoals Duitsers en Fransen. We hebben verder geen contact met andere vakantiegangers, iedereen is op zichzelf. We lunchen de zoete broodjes met Tang en tegen een uur of 4 trekken we ons terug in de kamer om weer verder te lezen (wat een leven...). We twijfelen of we 's avonds naar de stad zullen rijden om daar te eten, maar zijn gewoon te lui en gaan naar het restaurant dat bij het hotel hoort, Que Fresco. We ontdekken de enorm lekker sangria (rode wijn met lime juice en sparkling water) en eten weer een goede maaltijd van pasta pesto en chicken breast in mole. Er is een verkoper van sieraden in het restaurant met erg mooie spullen. Helaas is de ring die ik erg mooi vind, toch redelijk duur.

Vroeg eruit want de zon schijnt al naar binnen! Broodjes banaan als ontbijt buiten in de zon en dan insmeren (nog steeds met 30) en naar het strand. Door het vele liggen, hebben we allebei last van onze ruggen. Een heerlijke dag van over het algemeen zonnen, lezen en af en toe zwemmen. De zee is qua temperatuur heerlijk, maar is redelijk vies met zeewier, hout en andere drijvende dingen en er liggen stenen in het water. Het is vandaag erg warm, maar we blijven volhouden. We eten nachos op het strand met een lekkere shake erbij. Als de zon bijna weg is, gaan we naar ons huis om verder te lezen. Mars leest z'n boek uit (binnen 2 dagen, wauw!!!). 's Avonds eten we (voor de laatste keer) bij Que Fresco. We zitten gedeeltelijk binnen, maar de temperatuur is ideaal. Overdag warm en 's avonds koel genoeg voor een lange broek. Overdag lopen de 3 honden rond over het strand (heel goed opgevoed, bedelen niet) en 's avonds is het territorium van 2 katten die hier rondlopen. Allebei nemen we een heerlijke pizza (het Mexicaanse eten zijn we een klein beetje zat), ik met wat sangria, Mars met wat biertjes. Het zit lekker vol met andere eters, we zullen het hier zeker missen. Iedere keer als we hier zaten, draaiden ze goede muziek, een mix van lounge, Indiase/Turkse muziek, heel relaxed. Voor ons doen hebben we het redelijk laat gemaakt en lezen thuis nog heel even voordat we lekker gaan slapen.

Als we wakker zijn, ruimen we de backpacks in en verlaten ons heerlijke huisje. De grond is nat en zompig van de vele regen vannacht. In de stad halen we ontbijt, pinnen we en tanken we en rijden de 63 km naar Playa del Carmen. Onderweg komen we enorme aantallen tourbussen tegen. Er zijn nog een aantal plekken waar we overdag naar toe zouden kunnen gaan, maar we hebben er allebei geen zin in. Playa del Carmen is weer een redelijk grote stad en we worden al gelijk verwelkomd door een McDonalds langs de weg. Het is lekker druk en via de éénrichtingsverkeerweggetjes rijden we naar onze slaapplaats voor de komende 2 nachten, Hotel Barrio Latino. Het wordt door Italianen gemanaged. Onze kamer is weer super, mooie blauwe muren, een fan, badkamer met kleine blauwe tegeltjes, hangmat voor de deur en Mexicaanse kleden over de bedden. We doen badkleding aan en lopen 2 blokken naar het strand toe, we passeren Quinta Ave, de hoofdstraat (autovrij) met allerlei winkels, restaurants, cafe's etc. Hier gaan we vanavond lekker kijken. Op het strand word je continue aangesproken door mensen die je op hun bedjes willen hebben, maar we lopen door over het witte strand naar een gedeelte waar je je handdoekje gewoon op het zand kan leggen. Het stikt hier van de touristen, alle talen hoor je om je heen, maar toch weer voornamelijk Amerikanen. De zee is redelijk ruig en gelukkig schoner dan bij Tulum. We kijken richting de pier waar veerboten van en naar het eiland Cozumel gaan, wat een mensenmassa's. Af en toe komt er een band door het zand ploegen, maar helaas spelen ze nooit vlak bij ons. Verder bieden mensen rugmassages aan. Het is een levendig strand met wel een beetje een Scheveningen gevoel. We liggen lekker te lezen, nemen een duik en kijken mensen. Het is af en toe een beetje bewolkt, maar meestal gewoon volle zon. Aangezien het waait hier, is het prima uit te houden. Ondanks de factor 30 word ik toch een beetje rood, morgen maar rustig aan! Rond drieen hebben we genoeg gelegen en gaan we een stukje Quinta Ave (5th Avenue!!!) af. Natuurlijk worden we constant aangesproken als Amigo om maar in de winkels te komen kijken in plaats van er langs te lopen. Er zijn hier leuke winkeltjes, vanavond gaan we nog beter kijken. In de kamer ontspannen we, Mars doet een powernap. Dan lekker douchen (onder een klein straaltje) en omkleden. We willen vanavond eigenlijk wel naar een bar ofzo om lekker te drinken. We lopen nu een stukje de andere kant op Quinta Ave en komen bij een soort plein met allemaal geweldige kledingwinkels en Johnny Rockets (ons favoriete hamburgerrestaurant in de States!!!), dus wij hoeven niet meer te bedenken waar we straks gaan eten. Aangezien we maar beperkt cash geld bij ons hebben (alle waardevolle spullen zitten in de kluis) kopen we nog geen kleding, maar zien erg veel leuke dingen. De burgers bij Johnny Rockets smaken heerlijk, maar vullen ook enorm. We slenteren nog een keertje Quinta Ave af om het eten een beetje te laten zakken en op we zijn op zoek naar een leuke tent om te drinken. Deze is eigenlijk niet te vinden en we komen terecht bij Senor Frogs. We bestellen een biertje en een margarita en Marcel rent naar de banos (toiletten). Aangezien hij een poosje wegblijft, houdt de ober Pedro mij even gezelschap. Hij is samen met z'n vrouw hier naar toe verhuisd vanuit het binnenland nadat ze hier op honeymoon waren geweest. We zitten aan een bar aan het water wat op zich leuk is, maar er is een ies te hoog Crazy Piano's gehalte hier en Pedro komt ongeveer elke minuut vragen of we nog meer willen drinken, dus echt relaxed voelen we ons hier niet. Nadat we met moeite kunnen afrekenen, gaan we lekker naar het hotel en bewaren het "stappen" voor een andere keer. Mars koopt nog wat churros en wederom val ik tijdens het lezen in slaap.

Na een lekkere nacht, zijn we toch weer rond 7 uur wakker. Het ontbijt zit bij de kamerprijs en wordt beneden in de patio geserveerd. We hebben de keus uit sinaasappelsap of kokosnootsap, toast of croissant en thee, koffie of cappucino. We zitten heerlijk rustig te ontbijten en bladeren in het Nederlandse blad Pulse (wat hier in een leesbak ligt). De dag begint wat bewolkt, dus we hebben ook geen haast om naar het strand te gaan en lezen nog wat op bed. Ik bed in het boek van Mars begonnen en Mars leest nu Dead Aim. Op het strand gaan we later weer op dezelfde plek als gisteren liggen en Mars speelt een potje beach volleyball met 2 Amerikanen op wereldreis en een Hagenees. We lunchen Burger King en houden het tot een uur of 4 uit met liggen, lezen en zwemmen (en slapen voor Mars). Onderweg terug naar het hotel halen we drinken en (vieze) snoeperijen (Hershey's chocola, Butterfinger en vieze Mexicaanse koekjes). Op de kamer hebben we een poosje geen water, dus dan maar weer lekker op bed lezen!!! 's Avonds lopen we heen en weer langs Quinta Ave op zoek naar een leuk restaurant, genoeg keuze maar het is het allemaal net niet. We passeren een restaurant waar op het dak een bandje speelt. We kiezen een andere, Parilla. Het zit er enorm vol (natuurlijk voornamelijk Amerikanen). We nemen allebei mixed fajita schotel en dat is een goede keus, kip, beef en shrimps met uien en paprika, heerlijk! Hierna gaan we terug naar de winkels waar we gisteravond kleding hebben gezien. Ik koop een spijkerrokje en helaas is de andere winkel al dicht, morgenochtend dus maar terug komen. We zijn ook druk op zoek naar souvenirs en krijgen daar een discussie over. Na wat gescheld en geruzie gaan we tegenover een bar op een bankje zitten. Mars heeft een shake en we kijken mensen terwijl we meegenieten van de muziek van de bar. Wij schatten in dat hier de volgende top 3 aan touristen rondloopt:

Dia de la Revolucion. We checken na het ontbijt uit en kunnen de auto nog even voor het hotel laten staan. 3 e poging om kleding te kopen. Veel winkels zijn nog dicht, ik koop eerst een zwart overhemd, Mars koopt slippers en dan is het wachten tot Pull & Bear open is. Het is redelijk bewolkt, maar toch goed warm, we lopen even naar het strand om te filmen en foto's te nemen. Na een uur wachten, kunnen we eindelijk shoppen en slagen goed. T-shirt en sweater voor Mars, t-shirt en rokje voor mij en dat totaal voor ca. 70 euro! We kunnen dan in de auto stappen op weg naar Cancun. Ik heb de hoteleigenaar gevraagd naar tips voor accommodatie in Cancun. Het liefst zitten we in Zona Hotelera, maar deze hotels zijn volgens de LP een stuk duurder dan downtown. Het is maar 68 km rijden, dus dat gaat lekker snel. We nemen de afrit van Zona Hotelera en passeren weer alle grote hotelketens en shopping malls. Bij 3,5 km (afstand tot downtown) nemen we een zijstraatje aan de kant van de lagoon (ipv aan de zee). Er staan alleen maar dure huizen en auto's hier, maar we informeren toch maar even bij The Caribbean Princess. Ook al ziet het er redelijk sjiek uit, de kamerprijs valt mee en we boeken hier voor onze laatste 2 nachten in Mexico. We nemen alleen inclusief ontbijt, omdat we liever zelf bepalen of en waar we de rest van de dag eten. De kamer is ruim met apart zitgedeelte (met tv) en ligt aan de tuin met zwembad. We kleden ons om en gaan bij het zwembad liggen. Het is wel echt een touristenhotel met entertainment, maar ook met muziek en dat is wel weer lekker. De zon is heet, maar het water koelt goed af. We kijken uit over de lagoon. Als de zon een beetje weg is, gaan we lekker douchen (gelukkig weer een goede douche in tegenstelling tot de douche in Playa del Carmen) en met de auto gaan we wat shopping malls verkennen. De eerste is een kleintje (en niet zo leuk), dus rijden we door naar La Isla waar ook de bioscoop is (Cinemark). Het kan natuurlijk niet dat we in een land zijn geweest en niet naar de bioscoop zijn geweest! Eerst kijken we wat rond, veel souvenirwinkels, maar ook Tommy Hilfiger, DKNY, Massimo Duti & Zara. We halen kaartjes voor Surviving Christmas met Ben Stiller en hebben nog even tijd om te shoppen en te eten. Weer eten we bij Johnny Rockets, we hebben toch al het gevoel dat we in Amerika zijn, dus waarom dan geen lekkere hamburger eten?! De film is leuk, heerlijk om alvast een kerstfilm te kijken in je korte broek. Veel Mexicanen nemen hun baby's mee in de bioscoop, sowieso zie je veel jonge gezinnen die slapende kinderen meenemen tijdens het winkelen. Na de film kopen we wat drinken en gaan naar de hotelkamer om wat tv te kijken en proberen te slapen op het doorgezakte bed.

Redelijk vroeg zijn we weer wakker en lezen en luieren wat. We eten in de ontbijtzaal, een buffet met scrambled eggs, toast, quesadilla's, yoghurt, prima. Daarna gaan we toch maar bij het zwembad liggen ook al is het bewolkt. We lezen veel en hebben allebei ons boek uit. Ook hier hebben ze tweedehands boeken staan en we zoeken nieuwe boeken uit, allebei 1 van Candace Bushnell (Sex & The City en 4 Blondes). Halverwege de middag houden we het voor gezien en gaan tanken. We passeren een enorme Mexicaanse valg en stoppen om deze te fotograferen. Toevallig parkeren we voor El Shrimp Bucket, gespecialiseerd in ..... shrimps!!! We nemen allebei shrimps gebakken in knoflook en zitten op een mooie plek met uitzicht over de lagoon. In elk restaurant waar je komt in Mexico krijg je als appetizer nachos met salsa en een hete saus, ook hier. De shrimps smaken hemels, met heerlijke groenten erbij, om je vingers bij af te likken. Een goede laatste maaltijd hier! We rijden weer naar La Isla shopping centre en kopen 3 grote flessen Sol voor de guys. Voor onszelf kopen we een suikerspin. We zijn redelijk moe en gaan terug naar het hotel om de tassen in te pakken, te schrijven en tv te kijken. Jammer dat we morgen alweer naar huis gaan....

Het is bewolkt vandaag, dus helaas niet nog een paar uurtjes bij het zwembad. We ontbijten uitgebreid (o.a. toast met fried eggs) en checken dan maar uit. We moeten nog wat bijtanken om de auto vol genoeg in te leveren. Het is nog best een eind naar de luchthaven (vooral omdat we nog een klein stukje verkeerd rijden!). Bij Alamo checken ze de (vieze) auto en zijn verbaasd dat we geen radio hadden. Als we de airport fee betaald hebben, worden we naar de vertrekhal gebraht. Ook al zijn we vroeg, we kunnen al wel inchecken. Waarschijnlijk omdat we via Amerika vliegen, wordt alle bagage grondig gecheckt. We hebben de 3 grote flessen bier als handbagage meegenomen, 2 stuks zitten in de schoudertas die ik draag (en dus niemand ziet), maar Mars moet die van hem eigenlijk achterlaten van het hoofd van de beveiliging omdat er kans bestaat dat de fles opengaat door de druk tijdens het vliegen. Gelukkig is de beveiligingsbeambte die onze backpacks controleert erg behulpzaam en zorgt ervoor dat de fles in wat kleding gerold wordt en zo dus in de bagage verdwijnt. Muchos gracias! We zoeken een rustig plekje op de airport om de tijd te doden met lezen. Ik kijk bij de diverse winkels, nog steeds op zoek naar een vlaggetje van Mexico, maar helaas geen geluk. We eten bij de BK en dan is het alweer zover dat we aan boord kunnen gaan. Het duurt bijna een uur voordat we eindelijk vertrekken, dus bij aankomst in Philadelphia moeten we haasten, snel door de checks (schoenen weer uit!) en ik het vliegtuig naar Nederland. Deze vlucht heeft gelukkig geen vertraging en om 10 uur op dinsdag de 23 e zetten we weer voet op Nederlandse bodem.

zondag 7 november 2004

volgende >

< vorige